Προσωπική άποψη: Παντελής Μαυρομμάτης

Οι Βάρκες του Γκλεν Κάριγκ. Όταν ο H.P. Lovecraft έλεγε τα καλύτερα για τον W.H. Hodgson, ίσως είχε ήδη αποφασίσει ποια περίπου θα είναι η θεματολογία του στην περιβόητη, αριστουργηματική «Μυθολογία Κθούλου». Ίσως πάλι και όχι. Διαβάζοντας πάντως το βιβλίο «Οι Βάρκες του Γκλεν Κάριγκ», εύκολα διαπιστώνει κάποιος ότι η επιρροή που είχε από τον Hodgson, αδιαμφισβήτητα ήταν μεγάλη.

Οι Βάρκες του Γκλεν ΚάριγκΣτις Βάρκες του Γκλεν Κάριγκ όμως, εκτός των άλλων συναντάς και στοιχεία που αποτύπωνε στις ιστορίες του ο υπέροχος πολωνός συγγραφέας Joseph Conrard, όταν περιέγραφε το απέραντο αυτό στοιχειό της φύσης, τη θάλασσα. Ένας συνδυασμός που αποδίδει ένα σχεδόν άριστο αποτέλεσμα, αν λάβουμε υπόψη ότι «Οι Βάρκες του Γκλεν Κάριγκ» είναι το πρώτο του βιβλίο του Hodgson (1907).

Βρισκόμαστε εν έτει 1857 και οι ναυαγοί του πλοίου Γκλεν Κάριγκ βρίσκουν επιτέλους ένα νησί, το οποίο όμως είναι γεμάτο από πυκνή και περίεργη βλάστηση, δίχως κανένα ίχνος ζωής να διακρίνεται πάνω σε αυτό. Η μόνη διέλευση σε αυτό φαίνεται να είναι μέσα από την κοίτη ενός ποταμού. Καθώς μπαίνουν ανάποδα στο ρεύμα, διαπιστώνουν ότι δεν είναι μόνοι τους. Μακρινά και ανατριχιαστικά γρυλίσματα, μελαγχολικά κλαψουρίσματα αγνώστου προελεύσεως, απάνθρωπα βογκητά και μουγκρητά, αρχίζουν να γεμίζουν τον αφιλόξενο χώρο στον οποίο έχουν μόλις εισέλθει.

Και τότε, ενώ ένιωθα κι εγώ βαθιά μέσα μου το δέος αυτής της αφύσικης σιωπής, δέχτηκα το πρώτο δείγμα ζωής αυτής της ερημιάς. Στην αρχή το άκουσα μακριά, κάπου στα βάθη της. Ήταν ένα παράξενο χαμηλό κλαψούρισμα, που δυνάμωνε κι έσβηνε σαν το θρήνο του αγέρα σ’ ένα μεγάλο δάσος.

Ανεβαίνοντας το ποτάμι διακρίνουν ένα παλιό πλοίο, γερμένο στη δεξιά όχθη του ποταμού. Το πλησιάζουν με την ελπίδα να βρουν επιτέλους πόσιμο νερό και τροφή. Για την ασφάλειά τους, αποφασίζουν για αρχή να διανυκτερεύσουν μέσα σε αυτό και όχι στις βάρκες. Τη νύχτα όμως, ο τρόμος που τους περιβάλλει γίνεται μεγαλύτερος.

Δεν ήταν θόρυβος βημάτων, ούτε και φτερούγισμα νυχτερίδας – ήταν μια σκέψη που πέρασε απ’ το μυαλό μου, καθώς θυμήθηκα ιστορίες με βρικόλακες που στοίχειωναν τις νύχτες τους ερημότοπους.

Οι Βάρκες του Γκλεν ΚάριγκΜέσα στο πλοίο, ανακαλύπτουν κάποιες σημειώσεις σε χαρτιά περιτυλίγματος, πιθανότατα από γυναικείο χέρι. Σύμφωνα με τα αναγραφόμενα, υπάρχει μια πηγή με πόσιμο νερό κάπου ανάμεσα στα δέντρα. Το αόρατο «πλάσμα» που τους απειλεί από την είσοδό τους στο άγνωστο νησί, αποτελεί εμπόδιο στην απομάκρυνσή τους από το προσωρινό κατάλυμα του εγκαταλελειμμένου πλοίου. Το εγχείρημα φαντάζει δύσκολο, παρ’όλα αυτά όμως το επιχειρούν.

Καθώς γεμίζουν ό,τι κουβάδες και δοχεία βρίσκουν, ένα νέο απειλητικό κύμα τρόμου προστίθεται. Δέντρα ανθρωπόμορφα, απωθητικά πλάσματα της νύχτας και καινούριοι σπαρακτικοί ήχοι που γεμίζουν κάθε γωνιά του δάσους, τους αναγκάζουν να μπουν και πάλι στις βάρκες τους και να επιστρέψουν στην ανοιχτή θάλασσα.

Καθώς απομακρυνόμαστε, γύρισα και κοίταξα το πλοίο. Μου φάνηκε πως είδα την όχθη που ήταν από πάνω του γεμάτη πλάσματα, ενώ μερικά φαίνονταν να σέρνονται εδώ κι εκεί πάνω στο κατάστρωμα.

Και ενώ βάζουν πλώρη για το βορρά, μια νέα δυσάρεστη έκπληξη τους περιμένει. Η απίστευτα μανιώδης καταιγίδα που έρχεται κρύβει πολλούς κινδύνους, πολύ περισσότερους από όσους θα μπορούσαν και οι ίδιοι να φανταστούν. Εδώ, οι περιγραφές του Hodgson σκοτώνουν στην κυριολεξία, νομίζεις ότι βρίσκεσαι και εσύ ο ίδιος κάπου εκεί δίπλα, μέσα στην καταιγίδα και παρακολουθείς τη σκηνή.

Το ουρλιαχτό και τα στριγκλίσματα των στοιχείων της φύσης ήταν τόσο δυνατά που δεν μπορούσαμε ν’ ακούσουμε ούτε τις τρομαχτικές βροντές. Για ένα λεπτό περίπου η βάρκα τρανταζόταν και χτυπιόταν με τέτοια λύσσα που νόμιζα ότι θα γίνει κομμάτια… Ήξερα πως βρισκόμαστε στο έλεος του Θεού κι έτσι ξανάφαγα κι έπεσα πάλι για ύπνο.

Φτάνοντας η επόμενη νύχτα, θα ξεκινήσει η μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής τους. Ένα πλατσούρισμα κάπου ανάμεσα σε μια απέραντη έκταση καλυμμένη από φύκια, στην οποία έχουν παρασυρθεί μετά την καταιγίδα, θα τους κινήσει ξαφνικά το ενδιαφέρον. Το πλατσούρισμα συνοδεύεται από τη λάμψη μιας φωτιάς. Πίσω από τη φωτιά αχνοφαίνονται ένα παλιό σκαρί με σπασμένα κατάρτια, το οποίο είναι καλυμμένο παντού με πράσινη γλίτσα.

Η απέραντη ήπειρος των φυκιών θα τους κρατήσει εγκλωβισμένους για πολλά μερόνυχτα, όπου θα κάνουν τα πάντα για την επιβίωσή τους, μα κυρίως για την οριστική απομάκρυνσή τους από το διαβολικό τούτο τόπο. Οι απειλές θα γίνουν καθημερινή συντροφιά για τους ίδιους. Το νησί δε μοιάζει με κανένα άλλο από τα πολλά που έχουν επισκεφθεί. Γιγάντια δηλητηριώδη μανιτάρια, ψηλά και απόκρημνα βράχια, θεόρατα καφετιά πλοκάμια που βγαίνουν από το νερό στα πέριξ του νησιού, θα αποτελέσουν μέρος της καινούριας τους καθημερινότητας, ενώ οι δυσκολίες ολοένα και θα αυξάνονται. Αρρώστιες, ύποπτα ίχνη, αόρατες αποκρουστικές μυρωδιές, απρόοπτες βλάβες στον εξοπλισμό και στις βάρκες, απώλειες, εξάντληση, υπερβολικά υψηλές θερμοκρασίες και δυνατοί άνεμοι, όλα αυτά θα γίνουν το έναυσμα για την υπερπροσπάθειά τους, πολλές φορές πέρα από τα όρια του ανθρωπίνως δυνατού, για επιβίωση.

Θα τα καταφέρουν στο τέλος; Η απάντηση στην εξαιρετική αυτή περιπέτεια φαντασίας και τρόμου «Οι Βάρκες του Γκλεν Κάριγκ».

Μεγάλα χοντρά πλοκάμια ήταν απλωμένα πάνω στο πλευρό του καραβιού, και μερικά τυλιγμένα γύρω από την κουπαστή. Χαμηλά, ακριβώς πάνω από την επιφάνεια των φυκιών, είδα τον τεράστιο καφετόχρωμο γυαλιστερό όγκο του μεγαλύτερου τέρατος που θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ… Ο ναύκληρος μου μιλούσε ακόμη, όταν δύο από τα πλοκάμια αργοσάλεψαν στο φως της αυγής, λες και το πλάσμα κοιμόταν κι εμείς το είχαμε ξυπνήσει.

Περίληψη: …Δεν είχα προλάβει να τελειώσω αυτά που έλεγα, όταν το θλιμμένο παράπονο ξανακούστηκε. Τώρα έμοιαζε να έρχεται κι απ’ την πάνω κι απ’ την κάτω μεριά του ποταμού, αλλά κι απ’ το εσωτερικό κι απ’ την περιοχή ανάμεσα σε μας και τη θάλασσα, και να γεμίζει το βραδινό αέρα με τον απελπισμένο τόνο του. Μου φάνηκε όμως ότι μέσα σ’ αυτό τον απεγνωσμένο θρήνο υπήρχαν και κάποιοι λυγμοί, πολύ ανθρώπινοι. Ακούγαμε τον τρομαχτικό ήχο βουβοί, έχοντας την αίσθηση ότι μοιρολογούσαν κάποιες κολασμένες ψυχές. Κι έτσι όπως περιμέναμε τρομαγμένοι, ο ήλιος χάθηκε πίσω από την άκρη του κόσμου και το σούρουπο μας τύλιξε…

Οι Βάρκες του Γκλεν ΚάριγκΣτοιχεία Βιβλίου

Τίτλος: Οι Βάρκες του Γκλεν Κάριγκ

Συγγραφέας: W. H. Hodgson

Εκδόσεις: Αίολος

Σελίδες: 200

Έτος Έκδοσης: 1990

ISBN: 9789607267207

Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here