Προσωπική άποψη: Αλέξανδρος Δαμουλιάνος

Το Μεγάλο όνειρο και άλλα μικρά και μόνα – Κωνσταντίνος Αλσινός. Οι μυστικές αλλά και ολοφάνερες συναλλαγές του ασυνείδητου της νύχτας με τα εκ φύσεως ανθρώπινα, μα αποποιούμενα την ανθρωπιά τους, όνειρα των όσων δεν ζήσαμε, που μετουσιώνονται σε ακραία βιώματα χάρη στην τροχιά μας γύρω από την αθανασία η οποία δωρίζει σε όποιον της ζητά μια παραπλανητική ενσάρκωση, αποκτούν ένα επώδυνα λυτρωτικό νόημα μα και μια διαρκής βάδιση ως τα πέρατα του συμπαντικού “εμείς” στο βλέμμα της, προσμένουσας το εντός ταξίδι της προς μια αιώνια αρχή, ποίησης του κύριου Κωνσταντίνου Αλσινού.

«Έτρεχα να προλάβω… Έτρεχα να προλάβω την τελευταία σταγόνα της βροχής γιατί κάποτε μου είπαν πως εκεί θα βρω το νόημά της, εξ ορισμού, σαν τελεσίδικο μήνυμα, σαν τελευταίο της έργο».

Στα τριάντα τέσσερα, ηθογραφικού και λογοτεχνικού μαραθωνίου, ποιήματα της συλλογής «ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΝΕΙΡΟ και άλλα, μικρά και μόνα», από τις Εκδόσεις Γαβριηλίδης, η ύψιστη Πένα της ελευθερίας και το είναι του, πλάστη των θαυμάτων, πόνου ταυτίζονται, και αυτή η μία ουσία πορεύεται άτρομη προς την αενάως εσταυρωμένη γνώση των πραγμάτων που ανασταίνεται μονάχα όταν δεν την κοιτάζει κατάματα ο νους μας.

«Δεν είμαστε και θεοί θα πείτε, κι ας προσπαθούμε, δεν είμαστε θεοί κάτι κρυφό καθόρισε τη μοίρα μας μην τα σκαλίζεις, ο κόσμος τούτος είναι αλλιώς σχεδιασμένος».

Το τρέξιμο μέσα στα υγρά, πλεγμένα από το δάκρυ των πάντων, πέπλα της βροχής, και ύστερα μια στεκόμενη στην άκρη του γκρεμού του εαυτού μας κραυγή που περιμένει να ξεψυχήσει στην αγκάλη του ψίθυρου μέσα της. Η ατέρμονη πάλη δίχως ήττα ή κέρδος με την αγωνία του θεού που πάλλεται στα σωθικά μας να φωνάξει το ξεκίνημα και το τέλος του.

 «Γνωστές άμορφες παρουσίες. Άγνωστες μορφές παρούσες. Σκόρπιος, Μεταξύ πολλών μονάχος. Αόριστος, Πολλά μέρη εις ένα».

Ένα Σεφερικής γενιάς ανάγνωσμα το οποίο παρουσιάζεται στον αναγνώστη ως κληρονόμος της παλαιάς, αδάμαστης, αφέντρας του απείρου Λογοτεχνίας. Συγχαρητήρια και καλοτάξιδο κύριε Κωνσταντίνε Αλσινέ.

Περίληψη: Πήγαινε.
Άλλοι σου λένε όχι, άλλοι μη
εσύ μη φοβάσαι, πήγαινε.
Για το νησί απέναντι
πρέπει να κολυμπήσεις
Πήγαινε. Μη στέκεσαι.
Ακίνητος δέχεσαι περισσότερα χτυπήματα.
Προχώρα, ακόμα και χωρίς προορισμό.Θα τον βρεις.
Μη στέκεις άπραγος. Πήγαινε.
Διασχίζοντας το δάσος θα βρεις το δέντρο σου.
Μη σταθείς πολύ στις λακκούβες, βγες·
Μην ξεγελαστείς απ’ τις πηγές,
ίσως ξεχαστείς στο ξέφωτο.
Συνέχισε να προχωράς.
Τρώγε γλυκούς και πικρούς καρπούς,
όλα χρειάζονται για να τραφείς,
κανένα δε θα σου αρκέσει μοναχό του.
Κι όταν θελήσεις, πήγαινε ψηλά, στην κορυφή,
και κοίταξε ψηλά, ως άνθρωπος,
στο φως.

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: Το μεγάλο Όνειρο κι άλλα μικρά και μόνα

Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Αλσινός

Εκδόσεις: Γαβριηλίδης

ISBN : ISBN 978-960-576-564-4

Eτος Έκδοσης: 2016

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here