Γράφει η Αγγελική Δαφτσίδου

Πώς γράφτηκε το Παράθυρο στη ζωή. Το να γράφεις για τον εαυτό σου είναι εξίσου δύσκολο με το να σε κρίνουν οι άλλοι. Θα άρχιζα με τα κλισέ όπως το πού γεννήθηκα, πώς μεγάλωσα, σε ποια σχολεία πήγα και αν ήμουν καλή μαθήτρια ή όχι, αλλά όσο κι αν το παρελθόν μας διαμορφώνει αυτό που είμαστε στο παρόν, νιώθω πιο άνετα να μιλήσω για την Αγγελική του τώρα.

Αυτήν τη γνωρίζω καλύτερα. Είναι μια γυναίκα 36 ετών, σύζυγος, νοικοκυρά, μητέρα, εθελόντρια, μαθήτρια, συγγραφέας, ερασιτέχνης ηθοποιός, αρθρογράφος …Πω! πω! μου αρέσουν αυτά που έγραψα. Αν τα διάβαζα για κάποια άλλη θα έλεγα μπράβο! πώς τα καταφέρνει όλα αυτά; Λοιπόν, το να είμαι με την οικογένειά μου είναι κάτι φυσικό, όμορφο και περιπετειώδες μερικές φορές. Πολλές φορές σκέφτομαι πως γεννήθηκα για να γεννηθούν οι γιοί μου. Όμως δεν είμαι μόνο αυτό…

Είμαι ένας άνθρωπος με καλλιτεχνικές ανησυχίες, έντονη φιλομάθεια και μια τάση να φτιάχνω συνεχώς ιστορίες στο μυαλό μου. Το έκανα από παιδί… Τα παιχνίδια μου ήταν πάντα ολόκληρα σενάρια, γεμάτα διαφορετικούς ρόλους. Θα μου πεις- έτσι είναι όλα τα παιδιά- σίγουρα, μόνο που εγώ συνέχισα να το κάνω και μεγαλύτερη.

Έτσι η γραφή προέκυψε αβίαστα στη ζωή μου. Σε σκόρπιες σελίδες στην αρχή και με στίχους σε τσαλακωμένα χαρτιά, και αργότερα στην Ένωση Λογοτεχνών και Συγγραφέων Λάρισας – παρέα με άλλους αξιόλογους λογοτέχνες της πόλης – και στο Εργαστήρι Ζωής, όπου παρακολουθώ τα τελευταία 4 χρόνια εργαστήρια δημιουργικής γραφής, πολιτισμού και θεάτρου. Εκεί ανακάλυψα, γνώρισα και καλλιέργησα το όποιο ταλέντο μου στον πεζό λόγο και στην ποίηση. Ήμουν τυχερή από την αρχή αυτής της πορείας στον γοητευτικό κόσμο της τέχνης και του πολιτισμού, γιατί περιτριγυρίζομαι από ταλαντούχους ανθρώπους, δοτικούς, γεμάτους γνώση και όρεξη.

Γεμάτη όρεξη για να γράψω, για να μάθω, για να μάθω να γράφω συνεχώς καλύτερα, είμαι και εγώ. Ταιριάξαμε! Κείμενά μου μπήκαν σε αξιόλογες ανθολογίες, ποιήματά μου μεταφράστηκαν σε άλλη γλώσσα και εγώ συνέχισα να μαθαίνω. Παρακολούθησα και συνεχίζω να παρακολουθώ ακαδημαϊκά μαθήματα λογοτεχνίας, φιλοσοφίας και λαϊκού πολιτισμού και ήρθε η ώρα της πρώτης προσωπικής μου δουλειάς.

Το βιωματικό μου μυθιστόρημα με τίτλο «ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΣΤΗ ΖΩΗ» από τις εκδόσεις ΠΝΟΗ άρχισε πριν λίγο καιρό το ταξίδι του στα βιβλιοπωλεία και ελπίζω και στις καρδιές των αναγνωστών. Το πρώτο μου βιβλίο είναι μια μαρτυρία για τον καρκίνο του μαστού, μια ιστορίας ζωής, ένα κομμάτι ψυχής, της δικής μου. Είναι η Αγγελική μέσα στις λέξεις, ξεγυμνωμένη και απελευθερωμένη στις αράδες του βιβλίου.

Στο συρτάρι μου κρύβονται ολοκληρωμένες αλλά και ανολοκλήρωτες ιστορίες – πραγματικές και φανταστικές – που περιμένουν να βγουν με τη σειρά τους κι αυτές στο φως. Η ανάγκη μου για τη γραφή τέλος εκφράζεται και από την ιδιότητα του αρθρογράφου, στην πετυχημένη συνεργασία μου με το λογοτεχνικό διαδικτυακό site Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών.

Σε μια ομάδα που αγαπά τις λέξεις όπως και ‘γω, μπορώ να γράφω για τα βιβλία που μου αρέσουν, για τους συγγραφείς που συνομιλώ και για θέματα κάθε είδους που με απασχολούν σαν άνθρωπο και λογοτέχνη. Αυτή λοιπόν είναι η Αγγελική με λίγες λέξεις. Πάλι μέσα στις λέξεις… στο φυσικό μου περιβάλλον!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here