Προσωπική άποψη: Ποτίτσα Πιερρουτσάκου

Βασισμένο σε αληθινά γεγονότα το βιβλίο αυτό, ήλθε να με βάλει σε έναν κόσμο άγνωστο, σ’ ένα κομμάτι της ιστορίας μας που κανένας δεν μας δίδαξε ποτέ. Διαβάζοντας όμως κατάλαβα ότι καμία κυβέρνηση δεν θα τολμούσε να παρουσιάσει στα διδακτικά μας βιβλία της Ιστορίας, την ιστορία της Βορείου Ηπείρου. Οι πολιτικοί ηγέτες μας δεν έχουν προσφέρει στον Ελληνισμό της περιοχής την προστασία που χρειαζόταν ούτε παλαιότερα μα ούτε και τώρα, με λίγα λόγια «σφυρίζουν αδιάφορα και ένοχα» για τους Έλληνες της περιοχής.Ήξερα πως για σαράντα χρόνια στην Αλβανία υπήρχε ο «μέγας» αριστερός Σταλινικός δικτάτορας Ενβέρ Χότζα, ήξερα πως επρόκειτο για μία χώρα αποκλεισμένη τελείως, με κλειστά σύνορα. Όμως δεν ήξερα τι γινόταν μέσα στη χώρα αυτή, δεν ήξερα πόσο υπέφεραν οι Έλληνες συμπατριώτες μας της Βορείου Ηπείρου… κι έρχεται ο κος Θοδωρής Το πέρασμα αντίκρυΔεύτος με αυτό το βιβλίο του «Το πέρασμα αντίκρυ» και μας δίνει ένα τεράστιο χαστούκι από αυτά που βλέπουμε «αστράκια», που μας κατεβάζει από το άλογο της περηφάνιας, που μας κάνει να σκύψουμε με ντροπή το κεφάλι μας για αυτό το συγκεκριμένο θέμα, αφού παρότι ο Ελληνικός στρατός είχε ελευθερώσει τρεις φορές την Βόρεια Ήπειρο, τελικά για «άγνωστους λόγους» την χάσαμε από τα χέρια μας. 400.000 Έλληνες στα χέρια των Αλβανών που παραληρούσαν από μίσος, που βασάνισαν με τον χειρότερο τρόπο, που φυλάκισαν χωρίς αιτία για δεκαετίες ολόκληρες τους συμπατριώτες μας…

Αυτός ο αιμοβόρος, ο αχάριστος ηγέτης, που κυβέρνησε σαράντα ολόκληρα χρόνια με τον φόβο, τον χαφιεδισμό, την ελεεινή προπαγάνδα και το ψέμα, δεν αφάνισε μόνο χιλιάδες Βορειοηπειρώτες αλλά και πολλούς δικούς του. Έφτασε στο σημείο να σκοτώσει ακόμη και τον γαμπρό του, τον άντρα της αδελφής του, από την καχυποψία και την ανασφάλεια που τον διακατείχε. Έτσι κρατήθηκε στην εξουσία, με τον φόβο, τις καταδόσεις και το αίμα. Πολύ αίμα….

Το 1955, πέντε νέα παιδιά προσπαθούν να περάσουν νύχτα στην Ελλάδα και να γλυτώσουν για πάντα από τον φρικτό τρόπο ζωής που έχουν γνωρίσει. Επικίνδυνο και δύσκολο το εγχείρημα, έχει σαν κατάληξη να περάσουν μόνο οι δύο από αυτούς, αφήνοντας πίσω τους υπόλοιπους τρεις που θεωρούν νεκρούς. Ο Οδυσσέας Ντάικος, βρίσκεται τελικά στην Αμερική όπου καταφέρνει με πάρα πολλή δουλειά να γίνει πολύ πλούσιος και γνωστός.

Δημιουργεί οικογένεια με την γλυκιά Δανάη και αποκτά δύο παιδιά. Το μυαλό του όμως δεν φεύγει ποτέ από το χωριό του και την πατρική του οικογένεια, στέλνει γράμματα και χρήματα μα απάντηση καμία, δε γνωρίζει αν ζουν, αν τα λαμβάνουν, νέο δεν έχει από πουθενά και αυτό τον «κατατρώει»… 

Το 1989 με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, μαθαίνει πως το σκληρό κράτος του Χότζα διαλύεται και τα σύνορα με την Ελλάδα άνοιξαν. Φτερά κάνει και πετά για να βρεθεί ξανά μετά από 35 χρόνια στο πατρικό του και να μάθει τι έχει συμβεί όλα αυτά τα χρόνια σε όλους τους αγαπημένους του αλλά και να περιγράψει και αυτός τη δική του εξέλιξη…

Τα δάκρυα έτρεχαν ποτάμι, τα κορμιά πάλλονταν από τη συγκίνηση, οι σφυγμοί κάλπαζαν μες στα κορμιά και στις ψυχές τους, είχαν φθάσει στο Θεό…
Εκείνες τις στιγμές απελευθερώθηκαν όσα συναισθήματα καταπιέζονταν τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια. Αυτή ήταν η στιγμή των στιγμών και για τους δύο.

Το πέρασμα αντίκρυΟι διηγήσεις από όλες τις μεριές συγκλονίζουν πραγματικά. Η ανάσα κόβεται καθώς διαβάζουμε την ιστορία του καθενός μέσα σε αυτά τα χρόνια. Το στομάχι «γίνεται κόμπος» και δεν λύνεται με τίποτε… Η λύπη, η αγωνία, η απογοήτευση, η ενοχή βασιλεύουν στο μυαλό. Πρωτόγονες συνθήκες που καταστρέφουν ανθρώπινα μυαλά, σώματα και σκέψεις. Νέα παιδιά που μεγαλώνουν στη στέρηση, στην αμάθεια και στη μαυρίλα. Στα μάτια μου δημιουργείται η εικόνα από τις περιγραφές τους και τα κλείνω δυνατά μήπως κατορθώσω να την διώξω… τίποτα όμως δεν αλλάζει αφού ο λόγος του συγγραφέα με σπρώχνει να διαβάσω τη συνέχεια και να καταλάβω, να πονέσω μαζί τους, να κλάψω μαζί τους, να αναρωτηθώ… γιατί τόσο μίσος;

Τελειώνοντας, ένα μπορώ να πω, πως συνιστώ ανεπιφύλακτα το βιβλίο του κου Δεύτου για όσους θέλουν να δουν και μία άλλη άποψη, για όσους – σαν εμένα πριν το διαβάσω – δεν γνωρίζουν την αλήθεια από την απέναντι μεριά… πριν «Το πέρασμα αντίκρυ».

Περίληψη:  1955. Πέντε νέοι Βορειοηπειρώτες προσπαθούν να διαφύγουν στην Ελλάδα αλλά έρχονται αντιµέτωποι µε τις αλβανικές περιπόλους και το ηλεκτροφόρο συρµατόπλεγµα κατά µήκος της συνοριογραµµής. Μόνο ο Οδυσσέας καταφέρνει να γλιτώσει και να περάσει αντίκρυ… Καταλήγει στην Αµερική, τα χρόνια περνούν, αλλά δεν παύει να αγωνιά για τη µοίρα των δικών του και της Όλγας, του µεγάλου του έρωτα. Να ’ναι άραγε ζωντανοί ή άφησαν την τελευταία τους πνοή στις απάνθρωπες φυλακές του Σπατς;

1989. Η πτώση του τείχους του Βερολίνου αποτελεί έναυσµα για την κατάρρευση του σκληρού καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα. Μετά από τριάντα τέσσερα χρόνια, το πέρασµα αντίκρυ έχει αρχίσει να ανοίγει και ο Οδυσσέας αποφασίζει να αφήσει την οικογένειά του πίσω στην Αµερική και να επιστρέψει στο χωριό του. Η καταβύθιση στα γεγονότα του παρελθόντος και η απρόσµενη συνάντηση µε αγαπηµένα πρόσωπα θα αλλάξουν την πορεία της ζωής του για πάντα…

Ένα συγκλονιστικό µυθιστόρηµα που βασίζεται σε µαρτυρίες και πραγµατικά γεγονότα.

Το πέρασμα αντίκρυΣτοιχεία βιβλίου:

Τίτλος: Το πέρασμα αντίκρυ

Συγγραφέας: Δεύτος Θεόδωρος

Εκδότης: Κλειδάριθμος

ISBN: 9789604618897

Αριθμός Σελίδων: 576

Έτος Έκδοσης: 2018

Επεξεργασία εικόναςΠαναγιώτα Γκουτζουρέλα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here