Ρωτάει η Ελισάβετ Κόλλια

Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενούμε τη συγγραφέα Τάνια Θεοδοσίου.

Συνέντευξη

Καλησπέρα κυρία Θεοδοσίου και σας ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε.

Τ.Θ. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω κι εγώ με τη σειρά μου γι’ αυτή την τόσο ενδιαφέρουσα συνέντευξη που μου εμπιστευτήκατε και που επίσης μου δώσατε βήμα για να εκφράσω και να μοιραστώ σκέψεις και συναισθήματα μαζί σας, όπως και μαζί με όλους όσους επισκέπτονται αυτό το τόσο ενδιαφέρον site!

Τι είναι για σας η συγγραφή και πως προέκυψε στη ζωή σας; Από που αντλείτε έμπνευση για τα βιβλία σας;

Τ.Θ. Κατά τη γνώμη μου η συγγραφή, είναι το αποτέλεσμα που προκύπτει από εκείνη την έντονη εσωτερική ανάγκη της ψυχής, η οποία την κάνει να ξεχειλίζει από χιλιάδες αναχύματα κι επιτάσσει εμμονικά, αν μου επιτρέπεται αυτός ο όρος, να εκφράσει πάνω σ’ ένα χαρτί με λέξεις ό,τι αυτή η ψυχή ονειρεύεται.

Και για ν’ απαντήσω στο δεύτερο σκέλος της ερώτησης, θα έλεγα πως την έμπνευσή μου την αντλώ μέσα από τη ζωή. Από τη περίσσια της ψυχής, από τις  ιδέες και τις εμπειρίες μου τις ταξινομημένες στο αρχείο του μυαλού μου. Από τ’ αστείρευτα αποθέματα των ονείρων κι από το μαγικό χώρο της φαντασίας. Τελικά λοιπόν θα πω, πως η έμπνευση βρίσκεται παντού, αρκεί να έχουμε σ’ εγρήγορση τους αισθητήρες της ευαισθησίας μας και το ταξίδι αρχίζει, όχι απλά σε άλλα μέρη του πλανήτη και σε άλλες εποχές, αλλά και σε άλλους κόσμους εκεί που όλα φαντάζουν διαφορετικά κι ιδιαίτερα συναρπαστικά! 

Η γραφή σας είναι λυρική και μιλάει στις καρδιές των αναγνωστών. Ποια είναι κατά τη γνώμη σας τα συστατικά ενός καλού βιβλίου;                                     

Τ.Θ. Για το λυρισμό που διέπει στη γραφή μου και που σωστά επισημάνατε, θα ήθελα να πω  ότι  προκύπτει από τον έντονο ρομαντισμό μου που εμφωλεύει πάντα μέσα στη ψυχή μου, αλλά και από τη συναισθηματική εκείνη φόρτιση, που τις ευαισθησίες μου τις μετουσιώνει σε λόγο, σε εικόνες και μετατρέπει την ιδέα σε αφήγηση.

Όσο για την ερώτηση ποια είναι εκείνα τα συστατικά που συνθέτουν ένα καλό βιβλίο, η απάντησή μου είναι πως συγκεκριμένη συνταγή δεν υπάρχει. Κατά τη γνώμη μου καλογραμμένο θεωρείται ένα βιβλίο, όταν σου γεμίζει την ψυχή με όμορφα και θετικά αισθήματα. Όταν σε προβληματίζει και κρατάει τη σκέψη σου σ’ εγρήγορση. Όταν διαβάζοντάς το, σου ανεβάζει το πεσμένο σου ηθικό. Και δεν είναι τυχαίο επομένως, ότι η ανάγνωση ενός ελκυστικού βιβλίου θεωρείται ένα όπλο ισχυρό, αφού συντελεί στην καταπολέμηση του άγχους, που είναι απόρροια άσχημη της όποιας πίεσης, που μας ασκείται στη καθημερινότητά μας.

Το βιβλίο σας «Οι ανυφάντρες της μοναξιάς» είναι ένα μυθιστόρημα εποχής. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να γραφτεί ένα τέτοιο μυθιστόρημα; Πόσο χρόνο χρειαστήκατε για να συλλέξετε όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για την εποχή που περιγράφετε στο βιβλίο σας;

Τ.Θ. Για να είμαι ειλικρινής, ενέταξα σκόπιμα την ιστορία του βιβλίου μου σ’ αυτήν ειδικά την εποχή που ανάγεται στο δέκατο όγδοο αιώνα, γιατί μ’ εμπνέει πολύ! Μ’ εντυπωσίασε από την πρώτη στιγμή που τη γνώρισα μέσα από τη κλασσική λογοτεχνία την οποία παρεμπιπτόντως τη λατρεύω. Και μ’ εντυπωσίασε, γιατί αποπνέει πολύ ρομαντισμό που ταιριάζει με τις ευαισθησίες μου και τους συναισθηματισμούς μου.

Τώρα για το πόσο εύκολο ήταν να δημιουργηθεί μια τέτοια ιστορία, θα πω πως δεν ήταν, αφού χρειάστηκε να ξεκλέψω πολλές ώρες από την προσωπική μου ζωή, για να τη συνθέσω. Αλλά και για να συλλέξω επίσης προστρέχοντας σε ορισμένες πηγές στο διαδίκτυο ή και σε άλλα βοηθήματα ορισμένες πληροφορίες για κάποια γεγονότα πολιτικής υφής, όπως και για κάποιες κοινωνικές επιρροές, συνήθειες, δοξασίες, ήθη και ό,τι άλλο απαιτείται για να υφανθεί ο ιστός που δένει το έργο με τον καλύτερο τρόπο. Εν κατακλείδι, για να συγκεντρωθούν όλα αυτά τα στοιχεία και να ολοκληρωθεί αυτό το βιβλίο, χρειάστηκαν πάνω από δύο χρόνια.

Ποια είναι η άποψή σας για τα στερεότυπα εκείνης της εποχής;

Τ.Θ. Τα στερεότυπα σε όποια κοινωνία, σε όποιο σημείο της γης και σε οποιαδήποτε εποχή αναφερόμαστε κάποιες φορές, ποικίλουν πάντα ανάλογα με τις κοινωνικές αντιλήψεις και τις προκαταλήψεις τις καθοδηγούμενες από τις επικρατούσες αξιακές ή ηθικές νόρμες, αλλά και όχι μόνον.

Πόσο σημαντική τελικά είναι η αγάπη στη ζωή μας;

Τ.Θ. Για μένα, η πιο σημαντική, η πιο πολύτιμη αξία στη ζωή όλων μας είναι η αγάπη.  Αυτή η ανυπέρβλητη αγάπη που όταν χαρακτηρίζει τις πράξεις μας, καταξιώνει την ύπαρξή μας. Η αγάπη για μένα είναι η απάντηση σε όλα. Είναι φως, είναι ζωή, είναι ενέργεια. Και μπορεί εύκολα ν’ αντιληφθεί κανείς γιατί είναι ενέργεια, αν φανταστεί έστω και για μια στιγμή τον κόσμο χωρίς αυτή. Η έλλειψή της δημιουργεί μιζέρια, θλίψη, ασχήμια. Πόσο ωραιότερος θα ήταν πράγματι ο κόσμος, αν πίστευε στην Αγάπη και στην αλήθεια της!

Υπάρχουν συγκεκριμένες ώρες της ημέρας που τις αφιερώνετε στη συγγραφή και στο διάβασμα; Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς και ποια τα βιβλία που κατέχουν σημαντική θέση στη καρδιά σας;    

Τ.Θ. Μ’ αρέσει να γράφω τις πρωινές ώρες, στην αγαπημένη γωνιά του γραφείου μου, με μόνη παρέα κάποιες όμορφες μπαλάντες και τα σήματα της ψυχής που μου καθοδηγεί τη σκέψη να υφάνει ό,τι εκείνη εμπνεύστηκε.

Στην ερώτηση ποιοι είναι οι αγαπημένοι μου συγγραφείς, νομίζω πως δεν θα ήταν δόκιμο να αναφέρω κάποιους συγκεκριμένα. Κατά τη γνώμη μου, ο κάθε συγγραφέας διαθέτει το δικό του ύφος γραφής και τη δική του ιδιαίτερη σκέψη που τον καθιστά μοναδικό στη συνείδησή μας και εκείνον αλλά και το δημιούργημά του! Δεν μπορώ λοιπόν να εξαιρέσω κανέναν. Το μόνο που μπορώ να κάνω λοιπόν, είναι να θαυμάζω τη γραφή όποιου δημιουργού θα τύχει ν’ αγγίξει τη ψυχή μου!

Τώρα όσο για τα βιβλία που άφησαν το στίγμα τους στη μνήμη μου, πολλά! Πολλά κι εκείνα που εναπόθεσαν ανεκτίμητα ψήγματα με την εξαίρετη έκφρασή τους στα ευαίσθητα της καρδιάς μου! Το καθένα από αυτά έχει τη δική του, την ιδιαίτερη θέση εκεί μέσα!    

Υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς που εκδίδουν κάθε χρόνο βιβλίο και άλλοι που εκδίδουν αφού έχει περάσει ένα χρονικό διάστημα από την έκδοση του προηγούμενου βιβλίου τους. Πιστεύετε ότι ένας συγγραφέας θα πρέπει να απέχει ένα εύλογο χρονικό διάστημα ή όχι;

Τ.Θ. Ο κάθε συγγραφέας έχει τα δικά του «πρέπει», τα «μπορώ» και τα «θέλω», αλλά και τα δικά του «πιστεύω» επίσης. Βέβαια, το φρεσκάρισμα στο ύφος, στο στιλ, στην επιλογή θεμάτων και στις τεχνικές, όπως και οι νέες προσεγγίσεις και σε άλλους προσανατολισμούς, είναι μέσα στις αναζητήσεις και τις ανησυχίες του συγγραφέα, που όμως προκύπτουν από μια ανάγκη εσωτερική και όχι από μια ακούσια προσαρμογή στις όποιες πρακτικές που επιτάσσουν υποχρέωση. Θεωρώ λοιπόν, πως θα βοηθήσει πολύ το να απέχει για ένα εύλογο χρονικό διάστημα όποιος συγγραφέας νιώθει έντονα την επιθυμία να φρεσκάρει τη κορεσμένη του σκέψη και ν’ αρχίσει κι η ψυχή να σκαρώνει και πάλι καινούργια περιπλανητικά ταξίδια στο κόσμο της γραφής.

Αυτή την περίοδο, υπάρχουν νέοι ήρωες που σας βασανίζουν γλυκά και περιμένουν να πάρουν σάρκα και οστά;

Τ.Θ. Πριν λίγο καιρό, ξεκίνησε και το δικό μου περιπλανητικό ταξίδι με το νέο μου μυθιστόρημα. Και το κάνω μαζί με τους ήρωές μου που με συντροφεύουν και οδηγούν τη σκέψη μου να δημιουργήσει με ρεαλισμό τη βιωματική τους αλήθεια. Η ιστορία που πραγματεύομαι, εκτυλίσσεται μέσα σε ανατροπές και σ’ έναν ομιχλώδη, γεμάτο μυστήριο χώρο. Συγκλονισμένη η ηρωίδα μου, είναι αποφασισμένη να κάνει όλα όσα επιτάσσουν ο πόνος της, οι φόβοι της και ο απέραντος θυμός της: ν’ ανακαλύψει τελικά χωρίς καθυστερήσεις την αλήθεια πάση θυσία και ν’ ακολουθήσει με ακρίβεια αυτή τη διαδρομή από το φως στο σκοτάδι κι ανέκκλητα και πάλι στο φως. Οι ανατροπές πολλές. Κι ο έρωτας να καραδοκεί σαν σκιά στο περιθώριο, προσμένοντας ένα σινιάλο, ένα σημάδι για να φανερώσει τις προθέσεις του. Και το κάνει. Συναισθήματα, αντιθέσεις, συγκινήσεις ακολουθούν τη ροή της πλοκής και όλα ισορροπούν μέσα σε μια αφήγηση που κινείται ή μεταβάλλεται συνέχεια μέχρι το τέλος της ιστορίας.                             

Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες του site μας;

Τ.Θ. Σε καθένα από τους αναγνώστες σας, εύχομαι να κρατάει αμείωτες τις προσδοκίες και τις προσμονές του μέσα στην ψυχή του. Την αισιοδοξία πάντα ζωντανή και να μην την αφήσει ποτέ να ξεθωριάσει. Είναι σημαντικό να αποκτήσει και πάλι η ελπίδα πνοή, για ν’ αλλάξει κι η άχρωμη, η μουντή εικόνα του σήμερα. Τρόποι υπάρχουν πολλοί γι’ αυτό κι ανάμεσά τους, κατά τη γνώμη μου πάντα, ένας τέτοιος τρόπος, θεωρείται πως είναι και το βιβλίο που υπερκεράζει με την αξία του, όλους τους άλλους. Θα ήθελα λοιπόν μέσα από τη δική μου εμπειρία, να πω στον καθένα από εσάς ξεχωριστά, ότι η κακή διάθεση μπορεί ν’ ανατραπεί. Αρκεί να αφεθείς στην πλοκή μιας όμορφης ιστορίας, που σιγά-σιγά θα τη νιώσεις σαν πνοή, σαν θρόισμα ονείρου, να σου μιλάει και να σου λέει πράγματα, μεταφέροντάς σε ταυτόχρονα, σ’ έναν κόσμο φανταστικό, γεμάτο εικόνες και ήχους.

Σας ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο που μας διαθέσατε.

Καλή δημιουργική συνέχεια.

 

Επεξεργασία εικόνας: Ζωή Τσούρα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here