Οι Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Άπαρσις, προσφέρουν προς κλήρωση από ένα αντίτυπο των βιβλίων:


«Δικαιώματα των ζώων + Ηθική
» του Λεωνίδα Χαζίρογλου

«Άπνοια μνήμη» της Κατερίνας Θανοπούλου 

«Το μαγικό ταξίδι του Φιντέλ» του Παύλου Γουργουρίνη

και «Το πορτοφόλι» του ΖΑΝ-ΦΡΑΝΣΟΥΑ ΟΠΕΤΙΖΑΝΤΡ

 

Όροι συμμετοχής
Ακολουθείστε πιστά τα βήματα για την έγκυρη συμμετοχή σας!

Facebook

Ο διαγωνισμός λήγει την Κυριακή 6 Ιανουαρίου στις 23:59. Η κλήρωση θα γίνει μέσω του Random Name Picker και τα ονόματα των τυχερών θα αναρτηθούν στο Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών και στο facebook αντίστοιχα.

 

Ο Λεωνίδας Χαζίρογλου, ψυχολόγος στο δημόσιο σύστημα υγείας και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Ηθική, ιχνηλατεί με το παρόν βιβλίο τη δυνατότητα μιας βιώσιμης και πρακτικά εφαρμόσιμης θεωρίας περί της ηθικής υπόστασης των μη ανθρώπινων έμβιων όντων – ένα ζήτημα δύσκολο και ελάχιστα καλυμμένο στην ελληνική βιβλιογραφία.

Όπως τονίζει, οι περισσότερες έως τώρα προσεγγίσεις (αν όχι όλες) φαίνονται εκ πρώτης όψεως ελκυστικές και πολλά υποσχόμενες. Ενδελεχής μελέτη τους, ωστόσο, τις καθιστά δυσλειτουργικές στην υλοποίηση και εφαρμογή τους, καθώς τα πλεονεκτήματα της μιας συνιστούν μειονεκτήματα της άλλης.

Το γεγονός ότι δεν μπορούμε να λύσουμε αυτό το πρόβλημα λογικά, δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι πρέπει να μένουμε άπραγοι. Πρέπει να διαλέξουμε, έχοντας επίγνωση ότι διαλέγουμε τρόπον τινά αυθαίρετα, δηλαδή όχι καθολικά και ούτε απολύτως ορθολογικά. Διότι το ζήτημα, τελικά, δεν είναι εάν τα ζώα έχουν ηθικά δικαιώματα, καθώς τα ίδια δεν μπορούν να προχωρήσουν στην άσκηση των δικαιωμάτων αυτών. Το ερώτημα που τίθεται, είναι εάν ο κοινωνικός άνθρωπος είναι διατεθειμένος να εφαρμόσει τις όποιες ηθικές υποχρεώσεις υπάρχουν απέναντί τους.

Η Κατερίνα Θανοπούλου στη δεύτερη ποιητική της συλλογή Άπνοια Μνήμη σωματοποιεί τον ατομικό και τον συλλογικό πόνο -υπό τη σκιά του ανακαλούμενου πένθους- όχι στην αφαίρεσή του, αλλά στην παροντική, εις την σώμα με σώμα, απτικότητα του. Με προανάχωμα την ειρωνεία, λεπτή ως δαντέλα που της κρύβει την θέα από έναν κόσμο βαρβαρότητας, δεν την ωθεί ως το δηλητηριώδη σαρκασμό, αλλά την κρατά στο ύψος και στο ύφος ενός τόνου που εκβάλλει στο παράπονο.
Τρία χρόνια μετά το πρώτο της ποιητικό βιβλίο Λαβύρινθος Μνήμη, και πάλι δοκιμάζει την αναγωγή στο παρελθόν όχι όμως ως ένα ακίνητο πεδίο ασφαλούς συνειδησιακής εγκατάλειψης, αλλά ως ένα κινούμενο εσοπτρικό παιχνίδι, μέσα από το οποίο ο εαυτός δεν καθηλώνεται στα στερεότυπα του βιωμένου χρόνου.
Η άπνοια, λοιπόν, λειτουργεί ως ένα στάσιμο εν τη μνήμη προς στοχασμό και αναστοχασμό, ανοιχτό στα νέα αναγεννητικά καλέσματα, τα οποία ακροβατούν επάνω στο σχοινί του μη τετελεσμένου. Η καταφυγή της στον μικρόκοσμο και στον μακρόκοσμο, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η ταύτισή της με τον ρυθμό του σύμπαντος ως συμβολική πράξη λύτρωσης και κάθαρσης.
Γιαυτό, χωρίς τίποτα το θεολογικό ή θεολογίζον, η επί γης παρουσία της προκρίνεται ως ενατένιση της άνωθεν συμπαρουσίας των άστρων, υπακούοντας σ’ ένα ηλιακό και σεληνιακό τελετουργικό, σε μία μιμητική και αναπαραστατική τραγικωμωδία, στην οποία συναρμολογούνται, συμπλέκονται και εν τέλει συγκεράζονται το τραγικό με το κωμικό μέχρι την έξοδό τους στην ιλαρότητα, στην ευθυμία, στην χαρά, στην αγαλλίαση.

Κι αν εν μέσω γενικευμένης κρίσης το χρηματοπιστωτικό σύστημα γινόταν πλέον μη διαχειρίσιμο, σε τέτοιο βαθμό ώστε το χρήμα να χάσει ολοκληρωτικά τη λειτουργία του; Τι θα γινόταν; Ο κόσμος μας ο ίδιος, θα καταστρεφόταν δίχως τους… ναούς του χρήματος;

Στη μυθοπλασία του Ζαν-Φρανσουά Οπετιζάντρ, μια παγκόσμια κατάσταση υπερπληθωρισμού υποχρεώνει τις κοινωνίες να επιβιώσουν πλέον δίχως μετρητά και μετρημένα, ευρώ, γιεν ή δολάρια. Το παζλ συντίθεται στην πολυκατοικία μιας επαρχιακής γαλλικής πόλης, αίφνης έπειτα από τη χρηματοπιστωτική κατάρρευση. Εκεί κατοικούν ένας συμβολαιογράφος, ένας ξυλουργός, μια δασκάλα, ένας επαγγελματίας απατεώνας, ένας αστυνομικός διευθυντής κι άλλοι ένοικοι. Ο καθένας τους βιώνει την κρίση με τον τρόπο του, ως δράμα ή ως μεγάλη ευκαιρία, με φόβο ή με ελπίδα.

Φιλοσοφική παραβολή, πολιτική μυθοπλασία ή προαίσθημα ως προς τα μελλούμενα; Το έργο του Ζαν-Φρανσουά Οπετιζάντρ είναι ένα δοκίμιο, μια σαφέστατη άσκηση επί του μέλλοντός μας, έξω από τετελεσμένες τρέχουσες ιδεολογίες και στερεότυπα, κυρίως οικονομικά, όπως εκείνα που για την ώρα μας διαφεντεύουν…

Ο Φιντέλ, ο τελευταίος της μεγάλης φυλής των Νάνων – Συγγραφέων της γενιάς του, ξεκινά ένα μαγικό ταξίδι ψάχνοντας να βρει τα τέσσερα στοιχεία της Φύσης και να γράψει το Βιβλίο της Ζωής…
Ξωτικά, Δρυΐδες και νεράιδες εμφανίζονται σε απίστευτες περιπέτειες, στη γεμάτη μυστήριο αναζήτησή του.
Θα καταφέρει ο Φιντέλ να βρει τα στοιχεία; Θα ενωθούν τελικά, ώστε να μπορέσει να γραφτεί το βιβλίο;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here