Ρωτάει ο Δημήτρης Μπουζάρας

Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενούμε τη συγγραφέα Μίνα Στασινοπούλου.

Συνέντευξη

Κυρία Στασινοπούλου, πρωτίστως σας ευχαριστώ για τη συνέντευξη που παραχωρείτε στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών.

Πότε και πώς έγινε η διαμόρφωσή σας σε συγγραφέα και ποιες ήταν οι ανάγκες που σας ώθησαν στη γραφή;

Μ.Στ. Δεν μπορώ να καθορίσω πότε ξεκινά η αφετηρία στην πορεία της ζωής μου που αποφάσισα να γίνω συγγραφέας. Το μόνο που ξέρω είναι πως η γραφή μικρών διηγημάτων ξεκίνησε από πολύ νεαρή ηλικία και όσο πέρναγε ο καιρός τα μικρά διηγήματα γινόντουσαν ιστορίες, ώσπου μια μέρα αποφάσισα να γράψω το πρώτο μου βιβλίο. Η ιστορία της Μυρτώς ξεκίνησε όταν ήμουν ακόμα φοιτήτρια στην Καλαμάτα, και ήταν ένας τρόπος διαφυγής από την ρουτίνα του διαβάσματος και της φοιτητικής ζωής μου. Γενικά θεωρώ πως μέσω της γραφής και του διαβάσματος μπορώ να αποδράσω από την πίεση της ημέρας. Με ένα χαρτί και ένα στυλό μπορώ να φτιάξω ένα δικό μου κόσμο με δικούς μου κανόνες. Μέσω της γραφής μπορώ να καθορίζω την μοίρα των ανθρώπων όπως εγώ θέλω να εξελιχθεί. Μπορώ να αποδώσω τιμωρία στον κακό και να προστατεύσω τον έρωτα από αυτόν. Κάτι που όλοι θέλουμε στην πραγματική μας ζωή πιστεύω.

Μίνα Στασινοπούλου

Ποιες οι αιτίες για να γράψετε το συγκεκριμένο θέμα με κύριο πρωταγωνιστή τον έρωτα, ποια η αφορμή; Ποιο σημείο θεωρείτε ότι σας δυσκόλεψε περισσότερο κατά την διαδικασία της γραφής;

Μ.Στ. Μα ο ίδιος ο έρωτας φυσικά. Είναι το ωραιότερο συναίσθημα που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος, πιστεύω. Όταν ξεκίνησα να γράψω για τον μεγάλο έρωτα της ηρωίδας μου, καθώς ζούσε πια απομονωμένη στο εξωτερικό, δεν είχα σκοπό να την βάλω να επιστρέψει πίσω στην πατρίδα. Όταν όμως πρόσθεσα το κεφάλαιο με τον Αλέξη, τότε κάτι έκανε κλικ μέσα μου και άλλαξα την ιστορία. Έγραφα για ώρες και δεν καταλάβαινα ότι έχει ήδη ξημερώσει έξω. Δεν μπορώ να πω ότι δυσκολεύτηκα αρκετά σε κάποιο σημείο γιατί απλά η ιστορία έβγαινε από μόνη της από ένα σημείο και μετά και αυτό με χαροποιούσε ιδιαίτερα σαν δημιουργό. Ο μόνος μου φόβος μπορώ να σας πω, ήταν μήπως οι ερωτικές σκηνές ήταν κάπως τολμηρές για το αναγνωστικό κοινό, και έτσι προσπάθησα να συγκρατηθώ όσο μπορούσα, αν και ομολογώ πως έχω διαβάσει πολύ πιο πικάντικες σκηνές σε βιβλία, που με έχουν κάνει να κοκκινίσω.

Στο βιβλίο έχετε καταθέσει βιωματικά στοιχεία ή καταφέρατε να το αποφύγετε; Εφόσον έγινε, πώς λειτούργησε αυτή η κατάθεση ψυχής για το συγγραφέα; Επήλθε η κάθαρση;

Μ.Στ. Υπάρχει συγγραφέας πιστεύετε που δεν έχει καταθέσει κάποιο κομμάτι από την ψυχή του μέσα στο βιβλίο του; Δεν το κρύβω πως πολλές φορές ταυτίστηκα με την Μυρτώ. Όπως και η Μυρτώ, έτσι και εγώ προτιμώ να το σκάω προκειμένου να αποφύγω την διαμάχη. Όμως όταν οι καταστάσεις γίνονται ανεξέλεγκτες τότε επιστρέφω δυναμικά και διεκδικώ τα θέλω μου και την θέση μου, όπως ακριβώς έκανε και η ηρωίδα μας στο βιβλίο μου. Άλλωστε όλοι ξέρουν πόσο ήπιο άτομο είμαι στην ζωή μου και πόσο δύσκολα θα βγω εκτός εαυτού και θα μιλήσω άσχημα, όμως έτσι και συμβεί, τρέξε να κρυφτείς. Σαν την Μυρτώ, έτσι και εγώ δεν θέλω να με αδικήσεις και να με πονέσεις χτυπώντας με κάτω από την μέση, γιατί τότε θα δεις μια άλλη πλευρά του εαυτού μου και δεν θα σου αρέσει. Και όπως η Μυρτώ υπερασπίζεται μέχρι θανάτου την κόρη της, έτσι και εγώ δεν σηκώνω μύγα στο σπαθί μου για ό,τι αφορά τον μονάκριβο γιο μου.

Η ηρωίδα σας η Μυρτώ γύρισε την πλάτη σε μια εύκολη ζωή η οποία της ζητούσε φυσικά ανταλλάγματα, βρήκε την ευτυχία στην απλή ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Τελικά που βρίσκεται η ευτυχία;

Μ.Στ. Η ευτυχία βρίσκεται εκεί που την ορίζουμε εμείς σαν άνθρωποι. Κανείς και τίποτα δεν μπορεί να μας επιβάλλει τους τρόπους με τους οποίους πρέπει να ζούμε. Είμαστε νοήμονες άνθρωποι και έχουμε στόμα να διεκδικήσουμε τα θέλω μας. Όποιος προτιμά να πηγαίνει πάντα με την ροή του ποταμού και ξέρει από την αρχή πως οδηγεί προς τον γκρεμό, τότε είναι άξιος της μοίρας του για μένα. Δεν υπάρχει εύκολη ή δύσκολη ζωή για κανέναν. Πέρα από το θάνατο, κανένας δεν μας εμποδίζει να ζούμε την κάθε στιγμή όπως την ορίζει η καρδιά μας, τα θέλω μας και τα πιστεύω μας.

Η ηρωίδα σας έφυγε πληγωμένη, χωρίς δυνάμεις, παραδομένη, ίσως και αδύναμη να αντισταθεί, να διεκδικήσει αυτά που της ανήκαν δικαιωματικά. Πολλές φορές στη ζωή μας, όταν είμαστε μόνοι, κάνουμε πίσω σε δύσκολες καταστάσεις, ίσως και να δειλιάζουμε. Κάποιες φορές όμως, όταν πρόκειται να υπερασπισθούμε κάποιον, όταν χρειασθεί τη βοήθεια μας ένας ο οποίος είναι αδύναμος, και ειδικά όταν πρόκειται για παιδί, τότε γινόμαστε θηρία και ξαφνικά ανακτούμε τις χαμένες μας δυνάμεις. Τι είναι αυτό που μας κάνει να βρούμε τα δυνατά μας την κατάλληλη στιγμή;

Μ.Στ. Η ζωή από μόνη της. Κανείς δεν ξέρει πόση δύναμη και σθένος θέλει για να δώσει κάποιος την μάχη του, ειδικά όταν είναι λαβωμένος, όμως όταν σταθεί γερά στα πόδια του, κανείς δεν ξέρει τι πραγματικά θα συμβεί. Πραγματικά δεν ξέρεις πόση δύναμη κρύβει ένα ανθρώπινο σώμα ακόμα και αν είναι πληγωμένο, όταν χρειαστεί να υπερασπιστεί κάποιον και ειδικά αν πρόκειται για παιδί, όπως πολύ σωστά είπατε. Γιατί σαν μάνα πιστεύω ότι κρύβουμε μέσα μας πολύ σθένος για να αντιμετωπίσουμε τα πάντα, όσο αδύναμες και να φαινόμαστε στα μάτια μερικών ανθρώπων.

Μίνα Στασινοπούλου

Βρήκε λοιπόν τη δύναμη η Μυρτώ και έκανε την μεγάλη «μεταβολή» στη ζωή της, μην έχοντας τίποτα και κανέναν στη ουσία να την στηρίξει. Πόσο σημαντικό είναι να είμαστε «θωρακισμένοι» ούτως ώστε σε μια τοξική κατάσταση να μπορούμε να κάνουμε μια μεταβολή; Γιατί πολλές φορές αν και έχουμε την δύναμη να σταθούμε μόνοι μας δεν κάνουμε αυτή τη μεταβολή, π.χ. λόγω έρωτα, ή ακόμη, αν δεν έχουμε τη δύναμη να σταθούμε μόνοι μας, μένουμε σε μια σχέση απλά για να ανήκουμε κάπου;

Μ.Στ. Η Μυρτώ δεν είναι μόνη της και δεν ήθελα να την αφήσω μόνη της στα δύσκολα. Στο βιβλίο έχει δύο άτομα που την βοηθούν από την αρχή. Και για να την φυγαδεύσουν, αλλά και για να την φέρουν πίσω στην πατρίδα μέσα στο κουκούλι της ασφάλειας μέχρι να θωρακιστεί με δύναμη και να δώσει τον αγώνα της τόσο στον χαμένο έρωτα, όσο και στην αδικία που την έκανε να φύγει μέσα στην νύχτα. Μην ξεχνάτε ότι η Μυρτώ βίωσε την απώλεια την χειρότερη στιγμή, οπότε ήταν λογικό να φερθεί όπως φέρθηκε και να το σκάσει. Όμως γνωρίζουμε καλά πως όσο ο χρόνος περνά, τόσο οι πληγές γιατρεύονται και γινόμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τα πάντα σε αυτή την ζωή.

Και δεν πιστεύω πως υπάρχει άνθρωπος γενικά που προτιμά να ζει μέσα σε μια τοξική σχέση από το φύγει μακριά και ας χάσει την δήθεν ασφάλεια. Δεν αξίζει σε κανένα μας να ζει κάτω από την κυριαρχία κανενός και να χάνει την βούληση του.

Διδάσκεται η συγγραφή;

Μ.Στ. Διδάσκεται πιστεύω, όταν θες να γίνεις καλύτερος. Όταν έχεις το υλικό και θες κάποιον να σου δείξει πώς να το χρησιμοποιήσεις σωστά στο χαρτί. Προσωπικά δεν έκανα μαθήματα συγγραφής, όμως δεν είμαι αρνητική στο να παρακολουθήσω μαθήματα και να γίνω καλύτερη.

Από ποιους συγγραφείς έχετε επηρεασθεί;

Μ.Στ. Δεν μπορώ να πως ότι έχω κάποιον συγγραφέα που να έχω επηρεασθεί, όμως δεν το αρνούμαι ότι υπάρχουν πάρα πολλοί καταξιωμένοι στο χώρο της γραφής, τόσο νέοι όσο και παλιοί, που έχουν τον δικό τους τρόπο να σου τραβούν το βλέμμα και να σε κάνουν να αγαπήσεις τα κείμενά τους και τον τρόπο που περνούν την ιστορία τους στο κοινό τους.

Ποιες οι επιλογές ως αναγνώστρια;

Μ.Στ. Διαβάζω τα πάντα. Δεν έχω συγκεκριμένη επιλογή. Αν και τον τελευταίο καιρό προσπαθώ να αποφύγω τα πολύ δραματικά βιβλία γιατί με επηρεάζουν αρνητικά. Θέλω με το βιβλίο να χάνομαι σε έναν ωραίο κόσμο, όχι στον πόνο κάποιου ήρωα που τον βασάνισε η ζωή.

Προτείνετέ μου τρία βιβλία αγαπημένα από τη βιβλιοθήκη σας.

Μ.Στ. Τις βιβλιοθήκες μου, θέλετε να πείτε. Πραγματικά έχω τόσα πολλά αδιάβαστα βιβλία που δεν ξέρω πότε θα προλάβω να τα διαβάσω γιατί σε κάθε μου έξοδο γυρίζω και με ένα καινούργιο. Όμως ειδική θέση έχουν τα βιβλία της Stephenie Meyer με την σειρά ‘Λυκόφως’. Της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ με τον Χάρι Πότερ που ανυπομονώ να διαβάσω κάποια στιγμή στο γιο μου όταν μεγαλώσει, και φυσικά της Gena Showalter με την σειρά ‘Άρχοντες του Kάτω Kόσμου’, που με έκανε να αγαπήσω το διαφορετικό. Εξεπίτηδες δεν ανέφερα Έλληνες συγγραφείς γιατί πραγματικά όλοι είναι αγαπημένοι μου και δεν θέλω κανένας να μου κρατήσει κακία.

Πως θα περιγράφατε τον εαυτό σας;

Μ.Στ. Είμαι ένας άνθρωπος που δεν κρύβει εύκολα τα συναισθήματά του για να με διαβάσει κανείς. Μου αρέσει πολύ το διάβασμα και η μουσική. Προτιμώ την καλή παρέα στο σπίτι από το να βγω έξω για ποτό τώρα πια και για αυτό, άλλωστε, μαζευόμαστε συχνά για να φάμε κάτι που θα μαγειρέψω, γιατί με μπαμπά σεφ σε ένα από τα μεγαλύτερα ξενοδοχεία της Αθήνας, έχω μάθει πολλά πράγματα και μου αρέσει γενικά να πειραματίζομαι στην κουζίνα. Λατρεύω τον γιο μου, τον Δημητράκη, και είμαι μια κλασική χαζομαμά που δεν χαλάει κανένα χατίρι στον κανακάρη της. Χαίρομαι και καμαρώνω που ο γιος μου δείχνει το πάθος του για τα βιβλία και δεν χάνει ευκαιρία να κάτσουμε και να διαβάσουμε ένα στην διάρκεια της ημέρας.

Τι ετοιμάζετε για το μέλλον;

Μ.Στ. Αυτή την περίοδο ετοιμάζεται το πρώτο παιδικό μου βιβλίο με τίτλο «ο Δράκος Πυροσβέστης» σε συνεργασία με τις εκδόσεις Οσελότος. Την εικονογράφηση την έχει αναλάβει προσωπικά ο κ. Άρης Καραβιάς και πιστεύω θα είναι στην αγορά κοντά στις γιορτές. Από τα πρώτα «σαλόνια» που έχω στα χέρια μου πιστεύω πως το τελικό αποτέλεσμα θα ξεπεράσει τις προσδοκίες μου και θα αγαπηθεί από τα μικρά παιδιά. Έχει οικολογικό χαρακτήρα και μέσα από το κείμενό μου προσπαθώ να ευαισθητοποιήσω τα παιδιά για τα δάση και την προστασία τους.

Παράλληλα ετοιμάζω και το δεύτερο βιβλίο μου με τον τίτλο «Παιχνίδια Εξουσίας» και την ιστορία της Νεφέλης και ευελπιστώ να κυκλοφορήσει από το νέο έτος. Το βιβλίο έχει να κάνει με την δύναμη που μπορεί να έχει η εξουσία σε ένα διεφθαρμένο άτομο που διψά για την κυριαρχία πάνω στην γυναίκα του και στον χώρο εργασίας του. Και επειδή στα βιβλία μου υπάρχει πάντα η θεία δίκη για όλους, έτσι και εδώ ο καθένας παίρνει ό,τι του αξίζει.

Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και το ενδιαφέρον που δείξατε για να γνωρίσετε εμένα και το βιβλίο μου και ελπίζω να ξαναβρεθούμε σύντομα.

Επεξεργασία εικόνας: M.Liove S.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here