Γράφει η Αγάπη Ντόκα

Την Τρίτη 27 Νοεμβρίου, ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης παρουσίασε στον Ιανό Αριστοτέλους, το βιβλίο του «Λεωφορείο», από τις εκδόσεις Πατάκη. Ομιλητές οι δημοσιογράφοι Γιάννης Κοτσιφός και Εύη Καρκίτη.

Η Εύη Καρκίτη έκανε εισαγωγή στο βιβλίο, λέγοντας πως είναι μια αναδρομή χώρου και χρόνου, με τη γνωστή γραφή της Σκαμπαρδόνιας πρόζας.

«Ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης εμπιστεύεται τη μνήμη ως ώριμος πεζογράφος. Μοιράζεται δεκάδες ιστορίες χωρίς να χάνεται το αφηγηματικό νήμα. Ίσως αυτοβιογραφείται, ίσως και όχι».

Πάνελ Παρουσίασης

Ο Γιάννης Κοτσιφός ανέφερε πως στο βιβλίο κυριαρχεί το χιούμορ και ο σαρκασμός. «Ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης γνωρίζει πώς να εξοικονομήσει τις τεράστιες ποσότητες νοσταλγίας. Τα κείμενα είναι αφήγήματα-διηγήματα -όπως είπε η Εύη- που είχαν δημοσιευθεί ως χρονογραφήματα. Κρατάει τις αναδιπλώσεις και τους δεσμούς των κειμένων από την πρώτη τους γραφή μέχρι αυτήν που λείανε τις γωνίες. Επινοήθηκαν οι στάσεις για συγκεκριμένο λόγο: χρησιμοποιεί αυτό το σχήμα για να χωρέσει μέσα τους μια μαρτυρία, ένα χρονογράφημα, ένα μυθιστόρημα, μια αυτοβιογραφία και να γίνει λογοτεχνία. Είναι ένα βιβλίο ταυτότητας του γράφοντος και της πόλης. Δεν υπάρχει στατικότητα. Και μέσα στα κείμενα, δεν αναφέρεται τίποτα από τα υπόλοιπα βιβλία του».

Ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης ξεκίνησε λέγοντας πως ίσως αυτή να είναι η καλύτερη παρουσίασή του λόγω των δύο εξαιρετικών ομιλητών.

«Το 1978 στον σεισμό της Θεσσαλονίκης βρισκόμουν στον 5ο όροφο μιας πολυκατοικίας. Κάποιοι, τότε, είπαν ότι υπεύθυνη για τον σεισμό ήταν μια γριά που κυκλοφορούσε στην Τσιμισκή με μια τσάντα γεμάτη στάχτες. Ίσως ήταν η Σταχτοπούτα. Κάποιοι είπαν ότι κουβαλούσε παλιά πράγματα, άρα ήταν ρακοσυλλέκτρια. Και άλλοι είπαν ότι ήταν κοντή. Μάλλον θα ήταν καμιά μπαζόγρια» είπε με το γνωστό του χιούμορ.

«Τα κείμενα είναι η σύνθεση όλων των λεωφορείων και όλων των δρομολογίων που έχω κάνει στη ζωή μου. Είναι ένα ψηφιδωτό μεταδρομολόγιο».

Γιώργος Σκαμπαρδώνης

«Αυτό που θα γραφεί, πρέπει να ικανοποιεί τον συγγραφέα ως αναγνώστη και μετά τον ίδιο τον αναγνώστη. Να είναι ένα κείμενο με αξίες Λογοτεχνίας, δηλαδή να γίνει Τέχνη.»

«Σημαντικό είναι το πώς θα μπουν τα κείμενα, ώστε να συγκινούν τον αναγνώστη.

«Δέχεσαι το υλικό, το αποθηκεύεις και το ανασύρεις όταν σου δίνεται η ευκαιρία».

«Η πεζογραφία είμαστε εμείς οι ίδιοι σε μια ποιητική εκδοχή μας».

Στο τέλος, ο συγγραφέας δέχτηκε ερωτήσεις απ’ το κοινό και υπέγραψε το βιβλίο του.

Απάντηση