Προσωπική άποψη: Ελισάβετ Κόλλια

Η πρώτη συγγραφική δουλειά της συγγραφέως Δήμητρας Παναρίτη ήρθε για να αναζητήσει επάξια μια θέση στο χώρο της λογοτεχνίας. Με λόγο μεστό και άρτια διατυπωμένο, μας παρουσιάζει την ιστορία της, κάνοντας μια μικρή αναφορά στο κοντινό μέλλον, μας μεταφέρει πίσω στο 1973 και μας φέρνει μέχρι το 2020.Όσα οι ψυχές δεν λησμονούνΟ Πέτρος με τον δάσκαλο πατέρα του, φτάνουν σε ένα χωριό της Θεσσαλίας για να ασκήσει ο πατέρας του το επάγγελμά του εκεί. Στα χρόνια της Δικτατορίας, η ελευθερία του ανθρώπου είχε χαθεί και κάθε φιλελεύθερη ιδέα καταπατιόταν πριν ακόμα προλάβει να γεννηθεί. Όλοι ζούσαν με το φόβο και την καταπίεση, όχι όμως στον βαθμό που τον ζούσαν στις μεγάλες πόλεις. Οι αγνές ψυχές των παιδιών δεν μπορούσαν να συλλάβουν το μέγεθος της φυλακής στην οποία ζούσαν, εκτός από εκείνα που μεγάλωναν με ανθρώπους που είχαν στα χέρια τους εξουσία. Δυνάστες στο επάγγελμα, αλλά και το σπίτι τους, με αποτέλεσμα να μεγαλώνουν παιδιά με λάθος αξίες και ιδανικά.

Ο Πέτρος γνώρισε τον Χρήστο και έγιναν αμέσως κολλητοί. Η φιλία τους προξένησε τη ζήλια στον Μιχάλη, γιο του χωροφύλακα της περιοχής, που δεν είδε με καλό μάτι τον παραγκωνισμό του. Οι συνεχείς προστριβές μεταξύ τους δεν άργησαν να φέρουν το κακό. Ο χαμός του Χρήστου και το μυστικό που έπρεπε να κρατήσουν τα παιδιά κάτω από απειλές και φόβο για τη ζωή των οικογενειών τους, ανάγκασε τον Πέτρο και τον πατέρα του να φύγουν για την Αθήνα. Ο Μιχάλης και ο πατέρας του έφυγαν για την Αμερική μετά την πτώση της Δικτατορίας και την επιστροφή της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Το μοιραίο γεγονός βρήκε απροετοίμαστους εκείνους που έμειναν πίσω με την ψυχή να αιμορραγεί και τις αναμνήσεις να στροβιλίζουν στο μυαλό. Η μετέπειτα ζωή υποσχόταν δυνατές συγκινήσεις και αλλαγές που θα οδηγούσαν σε αναζητήσεις και θα δοκίμαζαν τα όριά τους. Αλλαγές που θα βοηθούσαν να ξεδιπλώσουν τις πιο κρυφές πτυχές του εαυτού τους, με μόνο έναν στόχο, να τον ανακαλύψουν!

Η ζωή τους δεν ήταν εύκολη, καθώς οι τύψεις που έτρωγαν τον Πέτρο δεν τον άφηναν να χαρεί τη ζωή του. Ο πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε και ο ερχομός της νέας του γυναίκας και της κόρης της, Δανάης, στο σπιτικό τους, έδωσε νέα πνοή στη ζωή του. Κάποια χρόνια μετά, οι γονείς του αποκτούν ένα αγοράκι που όμως πάσχει από το σύνδρομο Down. Η αγάπη όμως και η δύναμή τους, τους βοηθά να μεγαλώσουν το παιδί χωρίς προβλήματα. Του δίνουν τις σωστές βάσεις. Ναι μεν είναι διαφορετικός, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι αποδεκτός.

Ζωή και θάνατος. Μια παράλληλη διαδρομή με διαφορετικά δρομολόγια. Μπορεί στον θάνατο  να μην έχει εξουσία ο άνθρωπος, στη ζωή όμως φέρει την ευθύνη για την κατεύθυνση που θ’ ακολουθήσει, πού θα σταματήσει και ποια στιγμή θα συνεχίσει. Στο τέρμα ίσως να μην καταφέρει ποτέ να φτάσει, αφού τα σχέδια του Θεού και των θνητών μπορεί να εμποδίσουν τη διαδρομή. Σημασία έχει πως μέχρι εκεί που έφτασε, το έκανε με πλήρη συνείδηση, αξιοπρέπεια και σεβασμό απέναντι στον εαυτό του και στον συνάνθρωπο. Το αγκάθινο στεφάνι έγινε το μετάλλιο της προσωπικής του νίκης.

Όσα οι ψυχές δεν λησμονούνΟ Πέτρος στηρίζει πολύ τους γονείς του, αλλά βιώνει έντονα την ερωτική απογοήτευση, καθώς θεωρεί τη Δανάη απαγορευμένο καρπό. Η μοίρα έχει κρυφά σχέδια γι’ αυτόν. Παρόλο που προσπάθησε και κατάφερε να εκπληρώσει το όνειρό του να γίνει αστροφυσικός, σε προσωπικό επίπεδο δεν κατάφερε να βρει αυτό που θα τον ολοκλήρωνε.

Η Δανάη έγινε ο νέος του Γολγοθάς. Τα αισθήματά του απέναντί της φούντωναν και όσο κι αν έβρισκαν ανταπόκριση, δεν αφηνόταν να τα ζήσει χάρη στο νεαρό της ηλικίας της. Εκείνη προσπαθεί να κάνει το πρώτο βήμα, αλλά πέφτει στο κενό. Αποφασίζει λοιπόν να φύγει για σπουδές στην Αμερική. Όσο βρίσκεται εκεί, γνωρίζει τον Μάικλ και γοητεύεται από τους τρόπους και την εμφάνισή του. Αν και ο Πέτρος είναι πάντα στην καρδιά της, αποφασίζει να αφεθεί σ’ αυτόν τον έρωτα. Μέχρι που μένει έγκυος και αποφασίζει να κρατήσει το παιδί. Ο Μάικλ πείθεται να την παντρευτεί, αν και θεωρεί ότι είναι νέος να δεσμευτεί. Ενώ όλα είναι έτοιμα για τον γάμο, η μητέρα της και ο πατριός της πεθαίνουν σε αυτοκινητιστικό ατύχημα στο δρόμο προς το αεροδρόμιο. Ο Πέτρος αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου το μεγάλωμα του αδελφού τους και η Δανάη παντρεύεται τελικά εκεί, σε κλειστό κύκλο.

Οι συμπτώσεις επηρεάζουν καμία φορά τη ζωή. Αυτές εμποδίζουν τον νου να ερμηνεύσει τις αιτίες και τα αποτελέσματα των πράξεών μας. Βέβαια. η ζωή μας αποτελείται από μια σειρά αιτιών και αποτελεσμάτων. Η μοίρα για κάποιους είναι το αναπόφευκτο. Οδηγεί όμως στο αποτέλεσμα που θα εισπράξουμε από το σύνολο των επιλογών μας. Όσο πιο συνειδητές οι επιλογές,τόσο πιο ελεύθερος είναι ο άνθρωπος να διαμορφώσει τη ζωή του. Ο αδρανής και ο πνευματικά τυφλός γίνεται έρμαιο της μοίρας,ενώ ο ενεργός και ο φωτισμένος τη δημιουργεί.

Η ζωή τους κρύβει πολλά ακόμα περίεργα και, αφού νέες γνωριμίες θα γίνουν, νέοι άνθρωποι θα μπουν στη ζωή τους, θα γεμίσουν κάποια κενά, έχοντας κάποιο σημαντικό ρόλο στον κύκλο της ζωής των ηρώων.

Η μοίρα πάντα κλείνει τους λογαριασμούς της.

Τα μυστικά όμως που κάποιοι κρατούν καλά κρυμμένα, θα έρθει η ώρα που θα αποκαλυφθούν. Η ζωή είναι ρόδα και όλα εδώ πληρώνονται. Περασμένοι λογαριασμοί ήρθε η ώρα να εξοφληθούν. Άνθρωποι που έχουν σφάλει, που έχουν αδικήσει άλλους, που έχουν στερήσει ζωές, χρήματα και αξίες, ήρθε η ώρα να λογοδοτήσουν. Οι αποκαλύψεις θα πικράνουν, θα πονέσουν και θα εξαγριώσουν. Από την άλλη όμως, θα προσφέρουν εξιλέωση, συγχώρεση και αγαλλίαση στις ψυχές.

Γιατί οι ψυχές δεν λησμονούν!

Όλοι θα βρουν το δρόμο τους, οι υπαίτιοι όμως θα τιμωρηθούν;

Όσα χρόνια κι αν περάσουν η αγάπη δεν πεθαίνει, αν είναι αληθινή. Μια σπίθα αρκεί για να ξαναφουντώσει και να κάψει τα πάντα στο πέρασμά της. Αυτή η αγάπη γίνεται σύμμαχος του Πέτρου και της Δανάης για να παλέψουν απέναντι σε κάθε εμπόδιο που θα σταθεί στο δρόμο τους και είναι πολλά. Θα καταφέρουν να ξεπεράσουν τις δυσκολίες και να είναι μαζί; Οι αλήθειες που θα έρθουν στο φως θα τους χωρίσουν ή θα τους κάνουν πιο δυνατούς; Πόσα μπορεί να αντέξει μια βασανισμένη ψυχή; Μέχρι πού είναι ικανός να φτάσει κάποιος για να πραγματοποιήσει τα ιδανικά του, τα θέλω του και τις απαιτήσεις του;

Ο έρωτας σε όλες τις εποχές παραμένει ίδιος. Το μόνο που αλλάζει είναι το χρώμα που του δίνει ο κάθε ερωτευμένος. Για κάποιους έχει το κόκκινο χρώμα του πάθους, για άλλους το ροζ του ρομαντισμού και για τους αιώνια ερωτευμένους το χρώμα της αγνότητας, το λευκό, που έχει την υψηλή φωτεινότητα και περιέχει όλα τα χρώματα στο αόρατο φάσμα. Τα εφήμερα συναισθήματα δεν μπορούν να κρατήσουν κανέναν έρωτα ζωντανό. Θα ξεθωριάσει, όπως και όλα τα χρώματα με το πέρασμα του χρόνου. Ο έρωτας σε πάει όπου θέλει αυτός. Δεν έχει ανάγκη από οδηγό, ούτε ξεναγό. Είναι το υπέρτατο συναίσθημα που φωλιάζει από μόνο του στην ψυχή και κυριαρχεί στο κορμί. Θέλει φτερά για να πετά, οι χειροπέδες τον γειώνουν. Όσοι προσπάθησαν να φυλακίσουν τον έρωτα στη λογική, τον σκότωσαν, γιατί η λογική επιτάσσει, ενώ μόνο η ψυχή ελευθερώνει.

Ένα βιβλίο που διάβασα σε μία μέρα. Ο Πέτρος, η ζωή του, το περιβάλλον του, οι γνωστοί του και η οικογένειά του, μου κράτησε πολύ όμορφη συντροφιά. Μιλάει για το σύνδρομο Down και πώς το αντιμετωπίζει ο περίγυρος. Για το bullying σε διάφορες μορφές του, την οικονομική κρίση, το μεταναστευτικό, την παρακμή της κοινωνίας, την εξάρτηση από τα υλικά αγαθά, την πτώση της Δημοκρατίας, την Δικτατορία που μας ασκούν οι δανειστές, την προπαγάνδα της τηλεόρασης να σου πλασάρει άχρηστα αντικείμενα ως άκρως αναγκαία, τους πολιτικούς και τους δημοσιογράφους που έχουν γίνει γαϊτανάκια των πλουσίων και του κεφαλαίου που κινεί τα νήματα παντού, εις βάρος του κοιμισμένου και απογοητευμένου λαού που ψάχνει τη σωτηρία σε λάθος μέρος.

Η πίστη στον εαυτό μας, μας δίνει τη δύναμη να παλέψουμε για τα ιδανικά μας και όσα μας αξίζουν. Ο φόβος για το άγνωστο μας κρατάει δέσμιους του γνωστού, πιστεύοντας ότι δεν υπάρχει καλύτερο, με αποτέλεσμα να πέφτουμε ακόμα χαμηλότερα.

Ένα βιβλίο που μέσα από την ιστορία του σε ταρακουνά, σε αφυπνίζει και σε κάνει να δεις τα πράγματα με άλλο μάτι. Η αλήθεια που κρύβεται στις σελίδες του δημιουργεί ερωτηματικά. Πόσο έτοιμοι όμως είμαστε για την μεγάλη αλλαγή; Πώς θα γίνουμε οι άνθρωποι που αγωνίζονται για τα ιδανικά τους και να πάψουμε να είμαστε άβουλοι και καταδικασμένοι να ζούμε κάτω από την καταπίεση και την καταπάτηση των δικαιωμάτων μας! Αξίζει να διαβαστεί!!

Περίληψη: Ο Πέτρος Αποστόλου, επίκουρος καθηγητής Αστροφυσικής, μέσα από την πραγματικότητα της ωμής βίας που στιγμάτισε την παιδική του ψυχή, ήρθε σε σύγκρουση με τα συναισθήματά του και κατάφερε να γνωρίσει καλύτερα τη βαθύτερη πλευρά του εαυτού του.

Τα γεγονότα που τον συγκλόνισαν στην παιδική ηλικία τον βρήκαν απροετοίμαστο, με την ψυχή να αιμορραγεί. Η νέα ζωή μετά τις απώλειες τού υποσχόταν δυνατές συγκινήσεις και αλλαγές που θα οδηγούσαν σε αναζητήσεις και θα δοκίμαζαν τα όριά του. Ο δρόμος του δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά γεμάτος με αγκάθια. Εκείνος είχε χρέος να τα απομακρύνει και ν’ ανακαλύψει τον ανώτερο εαυτό του και την αλήθεια του υλικού κόσμου που θα μοιραζόταν και με τις υπόλοιπες ψυχές.

Γιατί υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που γεννήθηκαν για να είναι ξεχωριστοί. Όσα δεν ξέχασαν τους έκαναν πιο δυνατούς. Είναι γεννημένοι για ν’ ανάβουν τη σπίθα της ελπίδας όταν τρεμοσβήνει από τις δοκιμασίες, και να ζουν ελεύθεροι.

Όσα οι ψυχές δεν λησμονούνΣτοιχεία βιβλίου:

Τίτλος: Όσα οι ψυχές δεν λησμονούν

Συγγραφέας: Δήμητρα Παναρίτη

Εκδόσεις: Πνοή

Σελίδες: 328

ΙSBN: 978-618-5307-43-1

Έτος έκδοσης: 2018

Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here