Προσωπική άποψη: Ποτίτσα Πιερρουτσάκου

Ήλθε στα χέρια μου και φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να μην το διαβάσω. Βλέποντας και μόνο το εξώφυλλο, το χαμόγελο ζωγραφίζεται στα χείλη σου και ο τίτλος σε προϊδεάζει πως θα περάσεις καλά! 

Βουλευτή να σε πει η μάνα σουΟ συνδυασμός τέλειος!!! Ο πολυαγαπημένος μου Λάμπρος Κωνσταντάρας, σε μία υπέροχη φωτογραφία από την σπαρταριστή κωμωδία «Υπάρχει και φιλότιμο», με ήρωα τον υπουργό Μαυρογιαλούρο, κοσμεί το εξώφυλλο του βιβλίου και ο γιος του Δημήτρης Κωνσταντάρας είναι ο συγγραφέας αυτού του μικρού θεατρικού έργου!!

Η ιστορία αφορά τον Γιάννη Σαψαλάκη, έναν βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος, τις σκέψεις του, τις απόψεις του, την προετοιμασία του για να μιλήσει στη βουλή. Το νομοσχέδιο για το οποίο θα μιλήσει δεν το έχει διαβάσει – καθόλου παράξενο δεν μου φαίνεται, με την γραμματέα του δεν μπορεί να συνεννοηθεί – όσο περνάει η ώρα έχει αγχωθεί πολύκαι η γενική του εικόνα φτάνει να είναι ξεκαρδιστική!  Οι διάλογοι με την πεθαμένη μητέρα του, η οποία σε κάθε του επίκληση φανερώνεται μπροστά του, αριστοτεχνικοί!! Οι διάλογοι με την γραμματέα του το ίδιο!!

Όλες οι συνομιλίες είναι σύντομες, έξυπνες και γεμάτες «ατάκες». Νόμιζα πως βρισκόμουν στο θέατρο και έβλεπα το έργο…

Γιάννης: Λογικό που τον κόψανε τον Μαυρογιαλούρο. Και… πού ‘σαι… μια και τα λέμε… τώρα ετοιμάζεται και ο Μπακογιάννης.

Μάνα: Ο Παύλος; Μα πώς; Εδώ είναι. Τον έχουν όλοι σε μεγάλη υπόληψη εδώ.

Γιάννης: Ποιος Παύλος, ρε μάνα, ο Κωστής.

Μάνα: Ποιος Κωστής;

Γιάννης: Ο γιος του Παύλου.

Μάνα: Για κοίτα πράγματα. Με μπέρδεψες τελείως.

Γιάννης: Γιατί; Ο Μπακογιάννης είναι γιος της Ντόρας.

Μάνα: Όχι γιος της. Άντρας της ήτανε.

Γιάννης: Όχι ο Παύλος. Ο Κώστας, ο γιος της Ντόρας.

Μάνα: Ποιας Ντόρας;

Γιάννης: Της γυναίκας του Παύλου. Της κόρης του Μητσοτάκη. Της αδελφής του Κυριάκου.

Μάνα: Ποιου Κυριάκου;

Γιάννης: Του γιου του Μητσοτάκη. Του αδελφού της Ντόρας. Του θείου του Μπακογιάννη.

Μάνα: Και θα ‘χετε τρεις του Μητσοτάκη στη Βουλή, αλλά όχι τον ίδιο τον Μητσοτάκη; Τρελοί είσαστε; Και τον ίδιο τον Μητσοτάκη μ’εμάς; Φεύγω. Αρκετά άκουσα. Στείλε γράμμα,αν έχεις καμιά είδηση.

Γιάννης: Πώς να σου στείλω;

Μάνα: Ε, είναι 3-4 που ετοιμάζονται να μας έρθουν. Βρες τους.

Βουλευτή να σε πει η μάνα σουΟ Δημήτρης Κωνσταντάρας, έχοντας προσωπική εμπειρία και άποψη από τον χώρο, αφού υπήρξε και ο ίδιος βουλευτής, περιγράφει με μεγάλη επιτυχία αυτό που λίγο ως πολύ όλοι μας πιστεύουμε: Ότι λίγοι είναι οι εκπρόσωποί μας στην βουλή που έχουν δική τους άποψη, έχουν γνώσεις ιστορικές, οικονομικές, που μπορούν με λίγα λόγια να εκφέρουν λόγο στηριγμένο σε δικές τους ιδέες/προσωπικές εμπειρίες. Μην μου πείτε πως πιστεύετε ότι οι λόγοι των βουλευτών στην βουλή δεν είναι προετοιμασμένοι από κάποιους γραμματείς, Πανεπιστημιακού επιπέδου, οι οποίοι κινούνται πάντα στα κομματικά πλαίσια….

Είναι πολύ όμορφη η ροή του λόγου και της σκέψης στο θεατρικό αυτό, σε συνεπαίρνει και πραγματικά το «ρουφάς», άσχετα από τον μικρό αριθμό σελίδων του.. είναι δυνατοί οι μονόλογοι του βουλευτή, την ώρα που φθάνει να μιλά με τον εαυτό του και είναι ακόμη πιο ικανοποιητική η τελική έκβαση που φυσικά και δεν θα σας την πω!!!

Αφέθηκα να με παρασύρει ο λόγος του συγγραφέα και για μία ακόμη φορά είδα πόσο «λίγο» είναι να είσαι βουλευτής στην Ελλάδα του σήμερα, πόσο «τίποτα» αξίζεις καθώς δεν υπάρχουν θεμελιώδεις αρχές ..πόσο «καθόλου» δεν χρειάζεται η ψήφος μας, αφού όλα είναι φτιαχτά …αχυράνθρωποι του κάθε συστήματος οι εκπρόσωποι στην Βουλή μας κι εμείς να τους κοιτάμε ….και να τους ξαναψηφίζουμε ελπίζοντας σε τι;

Ας μην μας πιάνει μαυρίλα όμως, το θεατρικό σας το συνιστώ και θα χαιρόμουν πολύ να το έβλεπα ζωντανό στην σκηνή, κρίμα ..που δεν έχουμε τον αγαπημένο μας Λάμπρο Κωνσταντάρα κοντά μας, καθώς θα ήταν ιδανικός γι’ αυτόν τον ρόλο!

Περίληψη: Καλός βουλευτής -τουλάχιστον για τον κόσμο- δεν υπάρχει πλέον. Υπάρχει μόνο για τα κανάλια: αυτός που τσακώνεται και με τα μανικετόκουμπά του. Που φωνάζει, που βρίζει, που ωρύεται, που παράγει θέμα… δίνει τίτλο… Και αναπαράγεται σε όλα τα Μέσα που είναι πρόθυμα να προωθήσουν την όποια κουταμάρα, αρκεί να είναι εντυπωσιακή. Αν δεν τα κάνει αυτά, αν δεν τα λέει… δεν τον καλούν. Πουθενά. Ούτε το κόμμα του τον στέλνει. Τι να τον κάνει; Αφού δεν τα πράττει όλα αυτά, δεν χτυπάει με το χέρι του ή με το τακούνι της το τραπέζι, ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΕΙ ΕΡΓΟ. Ξέρετε τι λέμε πάντα; Ότι “κανείς δεν πρόκειται να ξαναπαρουσιαστεί ως υποψήφιος”. Κι όμως. Ουρά οι υποψήφιοι έξω απ’ τα γραφεία των κομμάτων. Ακόμα και οι φουρναραίοι κλείνουν τους φούρνους και πάνε για βουλευτές. Και δεν ξέρουν ότι το βουλευτιλίκι είναι και μια περίεργη ολιγαρχία. Οι ολίγοι αποφασίζουν τι θα ψηφίσουν οι πολλοί κι αυτοί το ανέχονται. Καλά να πάθουν. Και καλά να πάθουμε. Γιατί, μην το ξεχνάμε: Τους βουλευτές, ΕΜΕΙΣ τους ψηφίζουμε. Και εμείς τους εκλέγουμε. Το θεατρικό έργο “Βουλευτή να σε πει η μάνα σου…” του Δημήτρη Κωνσταντάρα, αποτυπώνει όλα αυτά κι ακόμη περισσότερα από τον τόσο ιδιότυπο κόσμο της πολιτικής.

Βουλευτή να σε πει η μάνα σουΣτοιχεία βιβλίου:

Τίτλος: Βουλευτή να σε πει η μάνα σου…

Συγγραφέας: Κωνσταντάρας Δημήτρης Λ.

Εκδόσεις: Βακχικόν

ISBN: 9786185286736

Αριθμός σελίδων: 80

Έτος έκδοσης: 2018 

Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here