Ρωτάει ο Ηλίας Τσιάρας

Δηλώνει Αν πραγματικά με θες, θα με βρεις.Μας υπόσχεται να περάσουμε καλά ακόμα και πίσω από μια ψυχρή οθόνη! Μάριος Καρακατσάνης, (KArmA) δικός μας, για σήμερα!

Συνέντευξη

Έχεις δηλώσει δημόσια τη δυσκολία σου με τον γραπτό λόγο – δυσλεξία. Αυτό το χαρακτηριστικό είναι κάτι που σου έδωσε ακόμα περισσότερη ώθηση ώστε να ασχοληθείς με τη συγγραφή; Με ποιους τρόπους/τεχνικές εργάζεσαι ώστε να μην αποτελεί εμπόδιο;

Μάριος ΚαρακατσάνηςΜ.Κ.: Σαν άνθρωπος από τη φύση μου έχω τεράστιο πείσμα και επιμονή κάτω από συγκεκριμένες όμως συνθήκες. Όσο εύκολα βαριέμαι κάτι και το παρατάω αν δεν μου κεντρίζει πια το ενδιαφέρον, άλλο τόσο επίμονος γίνομαι στο ακριβώς αντίθετο. Ενίοτε το κάνω και όταν κάποιος μου θίγει τον εγωισμό. Στην προκειμένη περίπτωση λοιπόν ξεκίνησα με εγωιστικά κίνητρα.

Γιατί δεν δέχομαι κανείς να μου πει τι μπορώ και τι δεν μπορώ να κάνω. Τα όρια μου τα θέτω μονάχα εγώ στον εαυτό μου, και συνήθως δε του βάζω όρια.

Σε ηλικία 13 ετών άρχισα να γράφω τις πρώτες μου σκέψεις σε μορφή μικρών ιστοριών που δεν ξεπερνούσαν τις τρεις με τέσσερις σελίδες. Όταν τα έδινα σε φίλους και συγγενείς να τα διαβάσουν και έβλεπα ότι κανείς δεν έβγαζε νόημα από τα γραπτά μου, εγώ πείσμωνα. Εκνευριζόμουν. Με αποτέλεσμα να γράφω ξανά και ξανά και να τους τα δείχνω κάθε φορά. Για να μη σας κουράζω πέρασαν 13 χρόνια μέχρι να καταφέρω να γράψω κάτι που όλοι θα το καταλάβαιναν. Γεγονός που με οδήγησε στην απρόσμενη αυτή συγγραφική κατάληξη που όλοι γνωρίζετε.

Οι τεχνικές που ακολουθώ είναι απλές. Αν αφορά κάποιο βιβλίο μου, μόλις τελειώσω την ιστορία μου την παραδίδω σε τέσσερις φίλους που πλέον είμαστε οικογένεια, και μου λένε απορίες σε περίπτωση που έχω κάποιο νοηματικό κενό, αλλά και τι τους αρέσει και τι όχι. Διαβάζοντας προσεκτικά τις παρατηρήσεις τους, ξεκινάω και γράφω από την αρχή το σημείο που υστερεί ή διορθώνω κάποιο άλλο. Ανάλογα πάντα με την περίπτωση. Αν αφορά κάποιο πεζογράφημά μου, υπάρχει πάντα ένας φίλος σε ετοιμότητα που του το δίνω προς ορθογραφικό έλεγχο και μόλις μου το διορθώσει το κοινοποιώ. Όπως καταλαβαίνετε τίποτα δεν είναι απλό στην δική μου περίπτωση, αλλά είναι κάτι που  πρέπει να γίνει. Γιατί δε γνωρίζουν όλοι ότι είμαι δυσλεξικός και δεν μπορώ να αναρτώ ανορθόγραφα κείμενα και να δηλώνω συγγραφέας. Αφού -καλώς ή κακώς- η πλειοψηφία του κόσμου έχει συνυφασμένη την συγγραφή με την άψογη ορθογραφία.

Έχω παρατηρήσει πως είσαι ιδιαιτέρως ενεργός στα social media -τουλάχιστον στο facebook. Το θεωρείς ένα ακόμα κομμάτι της δουλειάς ενός συγγραφέα, μια προσπάθεια προώθησης του έργου σου; Ή το βλέπεις σαν ένα βολικό εργαλείο για να εκφράσεις πιο άμεσα τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου;

Μ.Κ.: Το Facebook είναι αυτή τη στιγμή ο καλύτερος και οικονομικότερος τρόπος για να προωθήσει κάποιος την δουλειά του. Σε συνδυασμό και με την αμεσότητα που σου παρέχει με τον κόσμο, το καθιστά το ιδανικό εργαλείο.

Το πρώτο σου βιβλίο κυκλοφόρησε το 2013 από τις εκδόσεις Bookstars, την ίδια χρονιά έβγαλες το επόμενο από την Ελληνική Πρωτοβουλία, στη συνέχεια μεταπήδησες στον εκδοτικό οίκο Όστρια, κυκλοφόρησες την Κούκλα υπό τη στέγη  των εκδόσεων Εντύποις και εδώ και έναν χρόνο περίπου έχεις συμβόλαιο με τον, σαφέστατα μεγαλύτερο των προηγουμένων, εκδοτικό οίκο του Λιβάνη. Πώς ήταν αυτό το συγγραφικό ταξίδι; Ήταν κάτι που το επιδίωξες, σε μια προσπάθεια ίσως να μην ταυτιστείς με έναν και μόνο εκδοτικό οίκο ή ήρθε φυσικά, στην πορεία;

Μάριος ΚαρακατσάνηςΜ.Κ.: Ήταν ένα ταξίδι γεμάτο αγωνία, άγχος και απογοητεύσεις. Γιατί όταν κλείνει ο πρώτος εκδοτικός οίκος που σε εμπιστεύτηκε και μένουν στον αέρα τρία πνευματικά παιδιά σου,  νιώθεις το αβέβαιο μέλλον να σε πλακώνει. Όμως όλα βρήκαν τον δρόμο τους και ηρέμησα πλέοντας πλέον σε πελάγη ευτυχίας. Δεν επιδίωξα απολύτως τίποτα. Όλα ήταν βάση ενός σχεδίου, το οποίο μη νομίζετε ότι έχει φτάσει στο τέρμα του. Προσπαθώντας να γίνω όλο και καλύτερος σε αυτό που κάνω, έστελνα τα τελευταία έργα μου σε όλο  και καλύτερους-μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους. Μέχρι που πήρα την θετική απάντηση από τις Εκδόσεις Λιβάνη. Όπως είπα όμως, δεν επαναπαύομαι ποτέ στις δάφνες μου. Που σημαίνει ότι μόλις νιώσω έτοιμος ή όταν κάποιος άλλος το κρίνει αυτό, θα μπορώ να δεχτώ νέες και ακόμα καλύτερες προτάσεις.

Επί του παρόντος, γράφεις το σενάριο για μια σειρά που θα κυκλοφορήσει μέσω του πολύ γνωστού τηλεοπτικού δικτύου Netflix.  Πώς προέκυψε η συγκεκριμένη συνεργασία; Μπορείς να μοιραστείς μαζί μας κάποιες ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για την πλοκή;

Μ.Κ.: Η συνεργασία αυτή προέκυψε μέσο ενός πολύ καλού φίλου που όμως επιτρέψτε μου να μην αναφέρω το όνομά του, διότι ήδη τον ενοχλούν και τον έχουν κουράσει άνθρωποι για ενδεχόμενη συνεργασία. Διαβάζοντας τα έργα μου, μου είπε ότι στήνει μια ομάδα Ελλήνων σεναριογράφων, μεταφραστών αλλά και διαλογιστών και θα ήθελε πολύ να είμαι μέρος αυτής. Του επεσήμανα ότι εγώ δεν έχω ιδέα από σενάρια και ότι δεν καταλαβαίνω πώς μπορώ να φανώ χρήσιμος. Φυσικά ως πρόταση με τιμούσε και δεν θα ήθελα να χάσω μια τέτοια ευκαιρία. Έτσι μου πρότεινε μια λύση που έγινε κοινώς αποδεκτή. Εκείνος το μόνο που ήθελε ήταν τη φαντασία μου. Με είχε ξεχωρίσει ανάμεσα από πάρα πολλούς συγγραφείς του είδους και ήθελε να με «εκμεταλλευτεί» στο έπακρο. Έτσι λοιπόν μου είπε ότι το μόνο που θα έκανα εγώ δε θα ήταν τίποτα παραπάνω από αυτό που κάνω και τώρα. Να αποτυπώνω στο χαρτί όλα αυτά που η αχαλίνωτη φαντασία μου δημιουργεί. Εκείνος ύστερα ως επαγγελματίας σεναριογράφος που είναι θα τα μετέτρεπε σε σκαλέτα. Οπότε το πρόβλημα λύθηκε!

Για το σενάριο δεν μπορώ να πω πολλά διότι με δεσμεύει το συμφωνητικό εμπιστευτικότητας, θα αρκεστώ να πω μονάχα ότι αφορά μια ιστορία που θα περικλείει μέσα της την μία και μοναδική αλήθεια που είναι σημαντική για την γνώση – επίγνωση – αναγνώριση – επιβίωσης ολόκληρης της ανθρωπότητας.      

Ήσουν ένας εκ των ιδρυτικών μελών της ομάδας “Το Ράφι της Αγάπης”, χάρη στην οποία δημιουργήθηκε η 1η δανειστική βιβλιοθήκη για άτομα με ψυχικές ασθένειες. Πώς σας ήρθε αυτή η τόσο όμορφη ιδέα; Η ψυχική υγεία φαίνεται να είναι ένα θέμα που σε απασχολεί έντονα, αφού εμφανίζεται τακτικά στα βιβλία σου.

Μάριος ΚαρακατσάνηςΜ.Κ.: Να ξεκαθαρίσω ότι δεν «μας» ήρθε και ότι η ιδέα ανήκει αποκλειστικά και μόνο στην ποιήτρια, την κυρία Ευδοκία Παυλίδου. Εμείς απλώς ως φίλοι της, εφόσον την μοιράστηκε μαζί μας, την στηρίξαμε και την υλοποιήσαμε όλοι μαζί. Από εκεί και πέρα έχει κάνει η ίδια και οι συνεργάτες της πολλές δηλώσεις για την ιδέα της αυτή, όλοι γνωρίζετε την επιτυχημένη πορεία του και δε θεωρώ ότι έχω κάτι άλλο να προσθέσω επί του θέματος. 

Η ψυχική υγεία καθώς και η θρησκεία είναι τα θέματα που ως τώρα αναφέρονται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο πράγματι σε όλα τα έργα μου. Είναι θέματα που με προβληματίζουν ιδιαιτέρως και για αυτό τα αναφέρω συχνά πυκνά. Η Άμυ ειδικά είναι αφιερωμένο όλο το βιβλίο στην ψυχική υγεία, ενώ το επερχόμενο βιβλίο μου με τίτλο Το σπίτι του Κάιν, είναι δοσμένο ολοκληρωτικά στην θρησκεία. Ελπίζω να καταφέρνω να μεταφέρω στον αναγνώστη σωστά τόσο την ιδεολογία μου όσο και την αγωνία μου για τα δύο αυτά θέματα και να του δείχνω το μονοπάτι, για έναν εναλλακτικό τρόπο σκέψης.   

Πέρα από τη συγγραφή, αγαπάς πολύ και την ποίηση. Ποιο από τα δύο προτιμάς; Τι το διαφορετικό σου προσφέρει η ενασχόληση μαζί τους;

Μ.Κ.: Και τα δύο είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχής μου. Δεν υπάρχει ολοκληρωμένος Μάριος χωρίς την συγγραφή και την ποίηση. Μέσα από τα βιβλία μου εκφράζω την άγρια πλευρά μου, ενώ μέσα από τα πεζά μου την ευαίσθητη. Ο κόσμος που με παρακολουθεί και έχει διαβάσει τα πάντα από εμένα, το βλέπει, το αναγνωρίζει και το αγαπά. Όλα είναι βγαλμένα μέσα από εμένα και τα εκάστοτε βιώματά μου, οπότε είναι λογικό να αγγίξω τις καρδιές του κόσμου και ειδικότερα όσων αναγνωρίζουν και τα δικά τους συναισθήματα στα κείμενά μου. 

Τον Μάιο που μας πέρασε, υπέγραψες με έναν εκ των μεγαλύτερων εκδοτικών οίκων παγκοσμίων, τον Bloomsbury Publishing. Εσύ τους προσέγγισες ή σε βρήκαν οι ίδιοι; Πρόκειται να εκδώσουν κάποιο από τα βιβλία σου που ήδη κυκλοφορούν στη χώρα μας, ή ετοιμάζεις κάτι νέο;

Μάριος ΚαρακατσάνηςΜ.Κ.: Όλα έγιναν μέσω του δημοφιλούς πρακτορείου μάνατζερ συγγραφέων  BLAKE FRIEDMANN. Μέσο του συνδέσμου μου στο Λονδίνο, τους έστειλα την ΑΜΥ μεταφρασμένη στα αγγλικά και η ανέλπιστη απάντησή τους ήταν ότι αγάπησαν την ιστορία αυτή. Η κοπέλα που το ανέλαβε ασχολείται μονάχα με ψυχολογικά θρίλερ και έχει τεράστια εμπειρία στον χώρο αυτό. Μου επεσήμανε ότι θέλει αρκετές διορθώσεις ώστε να ανταπεξέλθει επάξια στην διεθνή αγορά, αλλά να μη φοβάμαι τίποτα, διότι με την πολύχρονη εμπειρία της θα μου έδινε τις απαραίτητες επισημάνσεις ώστε να ξαναγράψω τα σημεία που εκείνη θα μου υποδείξει. Αυτό θα γίνει μέσα στο 2019, ώστε στα τέλη του να το παραλάβει ο  Bloomsbury και να το κυκλοφορήσει αρχές του 2020. Ανέλαβαν όλα τα υπάρχοντα βιβλία μου, καθώς και όλα τα νέα. Το ταξίδι μας λοιπόν ξεκινά το 2020 με την Άμυ!

Λογοτεχνικά δηλώνεις πως ανήκεις στους συγγραφείς Τρόμου/Σκοτεινής Φαντασίας. Πώς βλέπεις τα πράγματα στην Ελλάδα για το συγκεκριμένο υποείδος; Ποιους Έλληνες εκπροσώπους του συγκεκριμένου ρεύματος ξεχωρίζεις;

Μ.Κ.: Τώρα ξεκινά στην Ελλάδα να γίνεται πολύ δημοφιλής, γεγονός που κάνει όλους εμάς τους συγγραφείς τρόμου/φαντασίας χαρούμενους. Φυσικά, θέλει πολύ χρόνο ακόμα μέχρι να χτυπήσει στα ίσια την ερωτική λογοτεχνία, αλλά είμαστε σε μία πάρα πολύ καλή ανοδική και πολλά υποσχόμενη πορεία. Όλοι οι Έλληνες συγγραφείς τρόμου/φανταστικού δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό γιατί πραγματικά αγαπάμε αυτό που κάνουμε. Αν το κάναμε για θέμα εμπορικότητας και χρημάτων, θα γράφαμε ιστορικά ή ερωτική/ρομαντική λογοτεχνία.  Δε θέλω να αδικήσω ή να ξεχάσω κανέναν, οπότε δε θα αναφέρω κάποιο συγκεκριμένο όνομα.

Πέρσι βραβεύτηκες από την Unesco για την προσφορά σου στη Λογοτεχνία. Πώς ένιωσες για την τιμητική αυτή διάκριση; Γενικά τα βραβεία είναι κάτι που σε απασχολούν ή θεωρείς πως η άποψη του αναγνωστικού κοινού έχει μεγαλύτερη σημασία για έναν συγγραφέα;

Μάριος ΚαρακατσάνηςΜ.Κ.: Ήταν η στιγμή που ένιωσα ότι δικαιώθηκα για τους κόπους μου, από το 2012 μέχρι και σήμερα. Επίσης  ήταν η μεγαλύτερη απάντηση που θα μπορούσαν να πάρουν όλοι αυτοί που με αμφισβήτησαν και δεν πίστεψαν σε εμένα. Μα πάνω από όλα ήταν ένα μεσαίο δάκτυλο σηκωμένο στην ίδια την ζωή, που τόσα χρόνια ήθελε να μου επιβάλει με το έτσι θέλω ότι είμαι περιορισμένος στην αδυναμία της δυσλεξίας μου.

Τα βραβεία γενικότερα εκτός από μια στιγμιαία ηθική ικανοποίηση δε σου προσφέρουν τίποτα παραπάνω. Όλη η αξία κρύβεται στην αγάπη και την αναγνώριση του κόσμου.  Αυτό είναι το Α μα και το Ω που κρύβεται ή τουλάχιστον θα έπρεπε να κρύβεται στις ψυχές όλων των συγγραφέων.

Η συγγραφική σου καριέρα φαντάζει λαμπρή. Πιστεύεις πως θα μπορέσεις στο άμεσο μέλλον να εξαργυρώσεις την επιτυχία και την απήχηση αυτή και οικονομικά; Είναι κάτι που  σε προβληματίζει ή το βλέπεις καθαρά σαν ένα αναπόσπαστο κομμάτι του είναι σου;

Μ.Κ.: Θα ήμουν ψεύτης προς τον κόσμο αν έλεγα δεν ξέρω, θα δείξει και άλλα τέτοια. Όταν μιλάμε για Netflix και Bloomsbury είναι δεδομένο ότι θα εξαργυρωθεί οικονομικά. Όμως σας το αναφέρω από τώρα ώστε να μείνει καταγεγραμμένο, ότι δεν πρόκειται ποτέ μα ποτέ να με αλλάξει ως άνθρωπο καμία οικονομική αποκατάσταση.  Αντίθετα θα είναι το εφαλτήριο που χρειάζομαι για να βοηθήσω την οικογένειά μου, τους φίλους μου και κάποια επαγγελματικά όνειρα/σχέδια που έχω σκοπό να υλοποιήσω στην Ελλάδα μας.   

Ευχαριστούμε τον Μάριο Καρακατσάνη και είμαστε σίγουροι πως θα μας απασχολήσει και πάλι σύντομα με τα όσα ετοιμάζει.

Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here