Γράφει η Νεκταρία Μαρκάκη

Το τρίτο μου λογοτεχνικό πόνημα ονομάζεται «Για να μην ξεχνάς» και δημιουργήθηκε στο μυαλό μου μετά από μία κουβέντα με τη φίλη μου στην Αμερική. Μιλούσαμε για κακοποίηση, κάθε είδους, μέχρι που συμφωνήσαμε πως θα ήταν υπέροχο αν υπήρχε τρόπος τα θύματα να μπορούσαν να ξεχάσουν έστω και λίγο, να φύγουν από αυτόν τον εφιάλτη και να μπορέσουν να βρουν το θάρρος, την τόλμη και τη δύναμη, να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή τους. Να πάρουν αυτό που πραγματικά τους αξίζει, όχι βία, λεκτική και σωματική κακοποίηση, αλλά τρυφερότητα κι αγάπη.

Για να μην ξεχνάςΚάπως έτσι γεννήθηκε η μορφή της νεαρής γυναίκας που ξυπνάει μισοπεθαμένη στη μέση του πουθενά με φανερά τα σημάδια της κακοποίησης στο σώμα της. Δεν μπορεί να μιλήσει, δεν μπορεί να θυμηθεί καν ποια είναι αλλά η ανάγκη της για ζωή την οδηγεί στην αγκαλιά μιας οικογένειας που αναλαμβάνει να την προσέχει μέχρι να ξαναβρεί τις δυνάμεις της, μιας οικογένειας που και η ίδια έχει να παλέψει με τους δικούς της δαίμονες. Εκεί, με συχνές επισκέψεις από τις αναμνήσεις της που άλλοτε δείχνουν μία γυναίκα ευτυχισμένη και ερωτευμένη κι άλλοτε μία τρομαγμένη και καταπονημένη ψυχή, αρχίσει και ξαναγεννιέται βρίσκοντας τον πραγματικό της εαυτό και τη δύναμη να πολεμήσει ενάντια σε ότι την πλήγωσε. Αφήνει πίσω τη γυναίκα του παρελθόντος. Δίνει με όλη της την καρδιά αγάπη και ό, τι άλλο μπορεί χωρίς να ζητήσει αντάλλαγμα. Ήταν ένας τρόπος για να δώσω ένα σωτήριο τέλος γεμάτο ελπίδα, προσεγγίζοντας το θέμα με όση διακριτικότητα μπορούσα. Το βιβλίο αυτό κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αέναον.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here