Προσωπική άποψη: Αναστασία Νεραϊδόνη

Όσα φέρνει η ώραΓνωρίζατε εσείς τι είναι το γεροβόσι; H ουργιοσύνη; Ότι στο Λούκωμο, ανήμερα του Άγιου Παντελεήμονα μοιράζουν ελιές; Εγώ τα έμαθα αυτά κι άλλα πολλά διαβάζοντας τα διηγήματα του κύριου Γεώργη Ζησιμόπουλου στο «Όσα φέρνει η ώρα».

Διηγήματα για απλούς καθημερινούς ανθρώπους, λυπητερά αλλά και τραγελαφικά συμβάντα με την ντοπιολαλιά της Χίου.

Δεν συμβαίνει κάτι συνταρακτικό, δεν υπάρχει μυστήριο, λύση και κάθαρση, όμως συμβαίνουν πολλά μέσα στην ψυχοσύνθεση του αναγνώστη που ταυτίζεται με αυτό που βιώνουν οι χαρακτήρες.

-Άκου να δεις. Άμα σκεφτείς ότι το εχτές του αύριο και το αύριο του χτες, είναι το σήμερα, δεν είναι δύσκολο να καταλάβεις αυτό που σου είπα πριν. Εντάξει;

Όσα φέρνει η ώραΗ γλώσσα του συγγραφέα είναι, τολμώ να πω, Παπαδιαμαντική κι αυτό ακριβώς είναι και που απόλαυσα στα διηγήματα-ψυχογραφήματα του. Αγαπημένα μου ήταν το Βαμπιρικό μα και ο Περούλιος, ο οποίος είναι ένα διήγημα που άνετα θα μπορούσε να διδάσκεται στο μάθημα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας.

Γραφή με νοσταλγική χροιά και με την χαρμολύπη να δεσπόζει, αποτελεί μια εγγυημένη πρόταση ανάγνωσης. Θα θυμώσετε, Θα γελάσετε, Θα πικραθείτε και θα ρεμβάσετε. Μα κυρίως θα βιώσετε συναισθήματα κι αυτός δεν είναι κι ο βασικός λόγος που λατρεύουμε τη λογοτεχνία;

Ήτανε νύχτα ακόμα όταν με ξύπνησε ένα απροσδιόριστο ρίγος. Δεν ήταν από κρύο γιατί αισθανόμουνα και μια γλυκιά ζεστασιά στα σκεπάσματα. Απέκλεισα να ήταν κι από πυρετό. Δεν είχα καμία τέτοιαν αίσθηση. Ταυτόχρονα στη μύτη μου έφθασε μια μυρωδιά που θύμιζε κάτι σαν νοτισμένο χώμα. Όχι αυτή που έχει η γη τα πρωτοβρόχια. Ήτανε η μυρωδιά της παλιάς λάσπης στα χαλάσματα όταν τα βρέχουνε να μην σηκώνεται σκόνη. Κάτι σαν δυσφορία μου πλάκωνε το στήθος. Δυσκολευόμουνα να πάρω ανάσα. Πετάχτηκα πάνω.

Περίληψη: Καλά η οχέντρα… Ο κούβακας, πως εβρέθηκε στη μέση του δρόμου μες στ’ άντερα της; Απορούσανε!

Διάφορα ακουστήκανε… Οι ίδιοι όμως που τα είπανε αναγκαστήκανε να τα πάρουνε πίσω, μετά από το σοβαρό και αμετάκλητο «α μπα» των υπολοίπων που ακουγότανε την κάθε φορά. Ήτανε και οι δικές τους αμφιβολίες…

Τελικό συμπέρασμα πήγαινε να βγει πως η οχέντρα ήτανε γκαστρωμένη, και πως ο κούβακας ήταν το μωρό της. Κάποιος πήγε για μια στιγμή να χαλάσει την ομοφωνία λέγοντας πως η οχέντρα δεν έχει ποδάρια ενώ ο κούβακας έχει τέσσερα, όμως ένα:

-Για ίντα βρε, το αυγό είχε φτερά; Που του είπε ένας τους, διέλυσε και τις τελευταίες αντιρρήσεις του.

Γονατίσανε πάνω στο χώμα του δρόμου γύρω απ’ το πληγιασμένο φίδι, από κει και ύστερ’ αμίλητοι. Αφού λύσανε και αυτή την απορία τους, δεν είχανε τίποτα άλλο να πούνε.

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: Όσα φέρνει η ώρα

Συγγραφέας: Γ.Μ.Ζησιμόπουλος

Εκδότης: Άλφα Πι

Σελίδες: 156

Κυκλοφορία: 2018

ISBN: 978-618-5117-92-4

Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here