Προσωπική άποψη: Ποτίτσα Πιερρουτσάκου

Η κυρία Ζαφειροπούλου καταπιάνεται με ένα πολύ δύσκολο θέμα στο βιβλίο της «Τα κορίτσια πίσω από τη χαραμάδα». Αφορά τη  ζωή των παιδιών στα ορφανοτροφεία και την εκμετάλλευση που υπάρχει πιθανότητα να υποστούν ποικιλοτρόπως.

«…Να ‘ξερες τι κρύβει το χαμόγελο ενός τέτοιου παιδιού. Τι πόνος, τι φόβος, τι ντροπή φωλιάζουν στα τρίσβαθα του κορμιού του, σιγοτρώνε τα σωθικά του και δεν το αφήνουν ν’ανοίξει ποτέ τις φτερούγες του στη χαρά. Γιατί όλα μας μαθαίνουμε από νωρίς πως η ζωή είναι γι’ άλλους κι όχι για εμάς. Κι ότι εμείς έχουμε δικαίωμα ν’ ατενίζουμε τη ζωή μονάχα απ’ τη χαραμάδα..»

Τα κορίτσια πίσω από τη χαραμάδααδεσποτα παιδια…

Βασισμένη σε αληθινή ιστορία, η ζωή ενός μικρού κοριτσιού, της Μαρίνας, μας προβληματίζει, μας στενοχωρεί, μας ταρακουνάει. Μας θυμίζει τις τραυματικές εμπειρίες που μπορούν να σημειωθούν στην ψυχούλα ενός παιδιού που στερήθηκε τους γονείς του από ατυχία ή από κακία, που δεν γνωρίζει την αγκαλιά της μάνας και το χάδι της ή την στοργική προστασία του πατέρα…

βιωνοντας την ιδρυματοποιηση και την ελλειψη των παντων

Ο τρόπος που μεγαλώνει, τα συναισθήματα που επιμελώς μαθαίνει να κρύβει, η αίσθηση της φυλακής γύρω της μα παράλληλα και η άρνησή της να ζήσει αλλού –γιατί έτσι έχει μάθει– με «έπνιξαν» πραγματικά. Σαν μάνα που είμαι, ήθελα να της φωνάξω, να της πω τι έπρεπε να κάνει, να την πάρω απ’ το χέρι και να την οδηγήσω έξω από αυτό το κολαστήριο με το όνομα «ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ».  Μέχρι ενός σημείου λοιπόν συμμετείχα στην καθημερινότητα και στο μεγάλωμά της.. Ξαφνικά, είδα τις εξελίξεις να περνούν με ταχύτητα από μπροστά μου και κατάλαβα πολύ εύκολα την συνέχεια και το τέλος της ιστορίας.

Τα κορίτσια πίσω από τη χαραμάδαΠροσωπική μου άποψη είναι πως θεωρώ υπερβολικά κάποια στοιχεία, όπως η ταυτότητα του πατέρα της ή η μεταθανάτια επιθυμία συγγενικού της προσώπου… Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει ένα παιδάκι σε ίδρυμα και το συγγενικό αυτό πρόσωπο να βοηθάει μετά θάνατον… Επίσης, είναι αδιανόητο να δέχεται την βοήθεια αυτή και να παραμένει στο ίδρυμα να βασανίζεται επειδή δεν ξέρει τι να κάνει.

Σαν αναγνώστη δεν με κέρδισε αυτό το βιβλίο, μα υπόσχομαι με την πρώτη ευκαιρία να διαβάσω και άλλα βιβλία της συγγραφέως που ελπίζω να με «τραβήξουν» περισσότερο.

Περίληψη: «Τι παγωμένο σπίτι!» έλεγε με απόγνωση η μικρή Μαρίνα, που ζούσε παρά τη θέλησή της στην Πύλη του Ουρανού.

Ποια είναι η Πύλη του Ουρανού; Ποιοι καθορίζουν τις τύχες των μικρών παιδιών; Τι ένοχα μυστικά κρύβουν; Αυτά ακριβώς θα μας αποκαλύψει η ηρωίδα μας, που εξαιτίας τής ορφάνιας της έζησε εκεί μέσα, κάτω από τις διαταγές άγνωστων σε εκείνη ανθρώπων. Θα μας εξομολογηθεί με ανοιχτή καρδιά τα βιώματά της, θα μας μιλήσει για καλούς κι αγαπημένους ανθρώπους που τη βοήθησαν να καλλιεργεί το όνειρό της για μια καλύτερη ζωή, αλλά και για άλλους που έχασαν τον δρόμο τους κι αποδείχτηκαν εγκληματικά ανάξιοι να αγγίζουν τις παιδικές ψυχές.

«Ποιος θα σταθεί ικανός να σου αναπληρώσει την αναντικατάστατη γονεϊκή αγάπη;» αναρωτιέται συχνά με βαθύ παράπονο, κυρίως όταν ο τρόμος και η απελπισία τη λυγίζουν.

Μπορούν άραγε τα διάφορα ιδρύματα να καλύψουν τα κενά που αφήνει στην παιδική ψυχή η απώλεια των γονιών; Πόσο βασανίζεται ένα τρυφερό πλάσμα που ψάχνει απεγνωσμένα να μάθει ποιος είναι ο πατέρας της;

Και πώς αντιδρά όταν επιτέλους μαθαίνει την αλήθεια;

Μια αφήγηση που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και που μας ρίχνει σε βαθύ προβληματισμό -χωρίς μελοδραματισμούς- για τη λειτουργία των κοινωνικών δομών, αλλά και που μας οδηγεί αναπόφευκτα στην ανάγκη να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε όλοι μας την παιδική αθωότητα.

Τα κορίτσια πίσω από τη χαραμάδαΣτοιχεία βιβλίου:

Τίτλος: Τα κορίτσια πίσω από τη χαραμάδα

Συγγραφέας: Βάσω Ζαφειροπούλου

ISBN: 978-960-9585-81-1

Σελίδες: 348

Εκδόσεις: Άνεμος Εκδοτική

Έτος έκδοσης: 2018

Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here