Γράφει ο Ηλίας Τσιάρας

Το Σαββατοκύριακο 21 και 22 του Απρίλη έλαβε χώρα το μεγαλύτερο φεστιβάλ του Φανταστικού για τη Βόρεια Ελλάδα.

Το δημαρχιακό μέγαρο της γενέτειράς μου Θεσσαλονίκης φιλοξένησε και φέτος, για δεύτερη συνεχή χρονιά το Fantasmagoria 2018, μία εκδήλωση για τους λάτρεις της λογοτεχνίας του Φανταστικού κι όχι μόνο που από ό,τι φαίνεται, έχει ήδη γίνει θεσμός. Και, επειδή εμείς οι θιασώτες της Φαντασίας ήμαστε και φύσει αλτρουιστές, να μην ξεχάσω να τονίσω την πιο ανθρώπινη διάσταση του Fantnasmagoria. Όπως και πέρσι, έτσι και φέτος τα έσοδα πήγαν σε καλό σκοπό, ενισχύοντας τα ράφια και της βιβλιοθήκες του φιλανθρωπικού σκοπού «Ράφι της Αγάπης».

Fantasmagoria 2018

Το δικό μου οδοιπορικό στα πολύχρωμα μονοπάτια της Φαντασίας ξεκινά από το μεσημέρι του Σαββάτου, όταν και κατά τις 15.00 περίπου έφτασα μαζί με όλη την οικογένειά μου, σύζυγος, γιος 5 ετών και κόρη 1,5 μαζί με το απαραίτητο καροτσάκι, εντός του ευχάριστα δροσερού κτιρίου όπου και συνειδητοποίησα με ικανοποίηση πως το φεστιβάλ σίγουρα θα είχε πολύ περισσότερο κόσμο από πέρσι. Λογικό, καθώς από τη μία, το γνωρίζει περισσότερος κόσμος καθότι γίνεται για δεύτερη φορά και από την άλλη, αναμένεται από στιγμή σε στιγμή ο επίτιμος καλεσμένος, ο Άρχοντας του Τρόμου, Graham Masterton.

Αφού χαιρέτησα ορισμένους γνωστούς, επιχείρησα την πρώτη, αναγνωριστική βόλτα στον χώρο. Αρχικά, επιτρέψτε μου να αναφερθώ στους πάγκους με τα βιβλία, μιας και είναι η πρώτη στάση που θα έκανε ο οποιοσδήποτε έμπαινε από την κύρια είσοδο. Ναι, εννοείται πως εγώ μπήκα από την πλαϊνή, αλλά αυτό είναι άσχετο επί του παρόντος. Σχεδόν όλοι οι γνωστοί και άγνωστοι εκδοτικοί οίκοι που δραστηριοποιούνται στον χώρο του Φανταστικού, τόσο του εγχώριου όσο και του μεταφρασμένου ήταν εκεί, παραταγμένοι σε δύο μεγάλες σειρές πλάτη-πλάτη, περιμένοντας εσένα φίλε αναγνώστη να ξεφυλλίσεις, να χαζέψεις, γιατί όχι να μυρίσεις παλιές και νέες κυκλοφορίες αλλά -το κυριότερο- να συνομιλήσεις μαζί με τους εκδότες και τους συγγραφείς. Momentum, Λυκόφως, Άρπη, Ανάτυπο, iWrite, Οξύ,  Ars Nocturna, Άγνωστη Καντάθ, Αίολος, Πατάκης και κάποιοι που λογικά μου διαφεύγουν, ήταν όλοι τους εκεί, όπως όφειλαν άλλωστε για να στηρίξουν την τεράστια προσπάθεια των διοργανωτών Γιώργου Δάμτσιου, Μάριου Δημητριάδη, Ευαγγελίας Παπανίκου και Ευλαμπίας Τσιρέλη.

Fantasmagoria 2018

Στις 16.00 και ενώ ο Γιώργος (μου επιτρέπει να τον λέω έτσι, πίνουμε καφέ μαζί καθότι συγχωριανοί Ναουσαίοι και οι δύο πλέον) έχει ήδη φέρει τον κύριο Masterton εντός του εκθεσιακού χώρου, ξεκίνησε στο φουαγιέ ένα εργαστήρι μεταποίησης επίπλου και λινοτυπίας από την εκπληκτικά ταλαντούχα Ζωή (The Craft of Raven), η οποία ήταν υπεύθυνη και για όλη την εντυπωσιακή και ατμοσφαιρικότατη διακόσμηση ολόκληρης της εκδήλωσης, με βοηθό την εξίσου καταπληκτική γυναίκα μου Κική (DIY My Day). Στη συνέχεια, ενώ σε παρακείμενες αίθουσες δίνονταν αλλεπάλληλες ομιλίες και παρουσιάσεις βιβλίων, συνέχισα τη βόλτα μου προς το βάθος του κτιρίου, στο Artists’ Alley, όπου ο επισκέπτης μπορούσε να βρει πανέμορφες χειροποίητες δημιουργίες, από κολιέ, σκουλαρίκια, μενταγιόν, πίνακες ζωγραφικής, κάδρα, prints (τα samurai-oriented της Λίλας Κίσσα ήταν εκπληκτικά!), comics (θυμάμαι την 9η Διάσταση), miniatures, busts, αξεσουάρ για RPGs (από 3d printed scenery Crippled God Foundry, μέχρι dice cups και σεντούκια για ζάρια, από Τέχνης Όνειρα) ως και επιτραπέζια και φυσικά dice sets. (μέχρι και το παλικάρι στον πάγκο του blitz κατάλαβε το πρόβλημά μου…) Εννοείται πως αγόρασα ζάρια, το θεωρώ αυτονόητο! Σε μια ελαφρώς παράμερη γωνιά είχαν στηθεί τραπέζια για επιτραπέζια, RPGs και καρτοπαίχνιδα, ενώ τα παιδιά από live action roleplaying game  Requiem for Greece, όπως επίσης και οι cosplayers έδιναν μια όμορφη νότα, σκοτεινή ως επί το πλείστον, στην όλη ατμόσφαιρα. Εξίσου όμορφη ήταν και η παράσταση tribal bellydancing κατά τις 20.00, την οποία παρακολούθησα με τις ευλογίες της γυναίκας μου, ούσα και η ίδια γνώστρια. Με λες και τυχερό! Λίγο αργότερα, βρήκα την ευκαιρία να μου υπογράψουν τα βιβλία τους δύο  Έλληνες συγγραφείς –όχι ο Masterton, τα δικά του τα είχα αφήσει στο αμάξι, αλλά πρόλαβα να του μιλήσω λίγο, είναι πραγματικά αξιαγάπητος. Κατά τις 21.00, αφού έσφιξα το χέρι σε πολλούς διαδικτυακούς φίλους που επιτέλους γνώριζα για πρώτη φορά, φύγαμε για το πατρικό μου. Πιο πριν είχε γίνει και η εκδήλωση για την ανθολογία του φεστιβάλ, με το θέμα Αναγέννηση. Τους συγγραφείς των έξι καλύτερων διηγημάτων βράβευσε φυσικά ο ίδιος ο Masterton, ο οποίος είχε επιλέξει και το φετινό θέμα, με την πρώτη θέση να παίρνει ο πολλά υποσχόμενος και σίγουρα ταλαντούχος Δημήτρης Δελαρούδης.

Fantasmagoria 2018Την Κυριακή φτάσαμε στο δημαρχιακό μέγαρο περίπου την ίδια ώρα με χθες με μια πολύ σημαντική διαφορά: τα παιδιά είχαν μείνει στους παππούδες! Ελεύθεροι και ωραίοι λοιπόν, συμμετείχαμε σε πηγαδάκια φανατικών αναγνωστών, εν μέσω επίδειξης ninjutsu και μεσαιωνικής οπλασκίας. Παρά τις απειλές για τη σωματική μου ακεραιότητα -ή ίσως χάρη σε αυτές- από την αρχιέρεια του ελληνικού Φανταστικού Ευθυμία Δεσποτάκη, κατάφερα να σοβαρευτώ για λίγο και να μιλήσω για ένα έπος που πραγματικά λατρεύω καθώς θεωρώ πως είναι κόσμημα για κάθε βιβλιοθήκη, ακόμα και αν παραβλέψει κανείς (γιατί μεταξύ μας έτσι πρέπει) το γεγονός πως γράφτηκε από Έλληνα: τους Γιους της Στάχτης του Ελευθέριου Κεραμίδα, τον οποίο και ευχαριστώ για την τιμή που μου έκανε. Μετά την παρουσίαση, μίλησα για λίγο με τον κύριο Masterton, ο οποίος υπέγραψε και δύο βιβλία που του είχα φέρει (ακούτε μερικοί, ΔΥΟ, όχι δεκαπέντε!). Όταν είσαι με καλή παρέα και ανθρώπους που μοιράζεστε το ίδιο πάθος ο χρόνος τρέχει σαν νερό στην κλεψύδρα κι έτσι, χωρίς να το πολυκαταλάβω έφτασε η ώρα για το σεμινάριο του Σκωτσέζου μετρ του Τρόμου. Περί τα 80 άτομα απολαύσαμε μια άκρως ενδιαφέρουσα και ταυτόχρονα διασκεδαστική ομιλία για το τι σημαίνει να είναι κανείς συγγραφέας, με την αρχισυντάκτριά του nyctophilia, Ιλέην Ρήγα, να αναλαμβάνει χρέη διερμηνέα. Το ζουμί είναι ένα και επειδή είμαι καλός άνθρωπος θα το μοιραστώ μαζί σας: ακολουθήστε την ιδέα σας, γράψτε αυτό που θέλετε εσείς, στηριζόμενοι πάντα στην έρευνα και την πρωτοτυπία. Όταν τελικά τελείωσε το σεμινάριο είχε πάει εννιά και, και έπρεπε να φύγω γιατί λυπόμουν λίγο τους παππούδες.

Fantasmagoria 2018

Παρόλο που έφυγα γεμάτος εμπειρίες, συναισθήματα και με ένα πλατύ χαμόγελο από το δημαρχιακό μέγαρο, στεναχωρήθηκα λίγο γιατί έχασα πάρα πολλά ενδιαφέροντα δρώμενα. Σίγουρα θα ήθελα να είχα γνωρίσει τον κόσμο της Ασλέζα ρίχνοντας κάνα εικοσάπλευρο παρέα με τα παιδιά από το ΦantatiCon, να παρακολουθήσω τις βιβλιοπαρουσιάσεις για τα «Μαύρα Λιβάδια», τη «Γεννημένη στις 13» και τον «Κύκλο της Καταστροφής» των Σιούλα, Αντώναρου και Κικίδου αντίστοιχα, να συμμετέχω στο ζωντανό παιχνίδι ρόλων το βράδυ της Κυριακής για να ζήσω λίγη από την τρέλα των Ηλυσίων με τη βοήθεια των βρυκολάκων του Requiem for Greece, αλλά και να γελάσω με τον Ηλία Φουντούλη σε ένα stand up για geeks κι όχι μόνο. Επίσης, ευτυχώς που ο Ορέστης είναι μόνο 5, διαφορετικά δε θα το συγχωρούσα στον εαυτό μου που δεν πήρε μέρος στο διαδραστικό παιχνίδι ρόλων για παιδιά δημοτικού που είχε ετοιμάσει η μοναδική Gamecraft και ζωντάνεψε ο πάντα άψογος Άλκης. Υπήρχε και quiz από τον σύλλογο φίλων Τόλκιν «The Prancing Pony», αλλά αποκλείεται να κέρδιζα μιας που δεν είμαι και πολύ φαν του καθηγητή, οπότε οκ.

Όσοι δεν επισκεφτήκατε το Fantasmagoria, χάσατε. Αυτά που σας περιέγραψα πιο πάνω δεν είναι ούτε το ένα εικοστό των συνολικών δράσεων-ομιλιών-σεμιναρίων που διεξήχθηκαν σε τρεις διαφορετικές αίθουσες για περίπου δύο δωδεκάωρα. Μπορεί να μην αγόρασα τελικά κάποιο βιβλίο, αλλά είχα τη χαρά να συνομιλήσω με άτομα που ήξερα μόνο ως εικόνα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και φυσικά, γνώρισα τον Masterton, έναν συγγραφέα που αγαπώ! Γιώργο, Μάριε, Ευαγγελία, Ευλαμπία και όλοι όσοι βοηθήσατε να γίνει πραγματικότητα αυτό το διήμερο (χρειάστηκαν πολλοί εθελοντές, αλλά σαν τον Μπάμπη κανείς, ξέρει αυτός) σας ευχαριστώ!

Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here