Ρωτάει η Νεκταρία Γ. Πουλτσίδη

«Δεν σε χόρτασα, αγάπη μου, δεν σε χόρτασα. Με ρώτησες μια μέρα ποιο ήταν το πιο μακρύ ταξίδι που είχα κάνει. Τότε, αν και δεν σου το είπα καθαρά, σκέφτηκα ότι το πιο μακρύ ταξίδι θα ήταν εκείνο, το τελευταίο, που κάνει κάθε θνητός ακολουθώντας τη μοίρα του. Όμως τώρα είμαι σίγουρος πως άλλη είναι η απάντηση. Το πιο μακρύ και όμορφο ταξίδι μου ήσουν εσύ. Ήταν αυτή η διαδρομή που έκανα μέχρι να σε συναντήσω, μέχρι να βυθιστώ στα μάτια σου κι από εκεί να φτάσω στην καρδιά σου και να γνωρίσω την αγάπη».

Όλοι θέλουμε να ακούσουμε κάτι παρόμοιο… Πάμε να γνωρίσουμε μαζί τη συγγραφέα που εμπνεύστηκε τα λόγια αυτά, την κυρία Μαίρη Μαγουλά.

Συνέντευξη

Συστηθήκατε στο αναγνωστικό κοινό με το βιβλίο σας «Κύματα του Βοσπόρου» από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο. Κάπως έτσι είχε γίνει και η δική μας γνωριμία. Πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησε από τον ίδιο εκδοτικό το βιβλίο σας «Το πιο μακρύ ταξίδι». Πώς προέκυψε η συγγραφή στη ζωή σας;

Μ.Μ.: Αν δει κανείς τη ζωή σαν ταξίδι, θα διαπιστώσει πως δεν είναι πάντα γαλήνιο και ονειρεμένο. Όλοι έχουμε τις καλές και τις κακές στιγμές μας. Αναγκαζόμαστε να διαβούμε άλλοτε εύκολα και άλλοτε δύσκολα μονοπάτια. Σε ένα τέτοιο ακανθώδες μονοπάτι της ζωής μου, ήρθε απρόσμενα και αναπάντεχα η συγγραφή. Ήρθε να μου δείξει τον δρόμο να προχωρήσω, να μάθω πράγματα που αγνοούσα και να αλλάξω την οπτική που είχα μέχρι τότε.      

Στο πρώτο σας βιβλίο αναφέρεστε στην Πόλη από όπου κατάγεστε. Θέλατε με το πόνημά σας αυτό να μιλήσετε για τη χαμένη «πατρίδα» πολλών Ελλήνων; Σας αρέσει να συνδυάζετε ιστορικά στοιχεία με μυθοπλασία;                

Μαίρη ΜαγουλάΜ.Μ.: Στα «Κύματα του Βοσπόρου» θέλησα να αφουγκραστώ και να νιώσω την ψυχή ενός ολόκληρου κόσμου που γεννήθηκε, μεγάλωσε, έζησε και εκδιώχθηκε από έναν τόπο που μέχρι τότε ένιωθε δικό του. Ναι, ήθελα να μιλήσω, όχι όμως για τις «χαμένες», αλλά για τις «αλησμόνητες» πατρίδες. Θεωρώ πολύ ενδιαφέρον ένα μυθιστόρημα όπου ο συγγραφέας συνδυάζει με μέτρο ιστορικά στοιχεία με μυθοπλασία.  

Η Πλάκα είναι η περιοχή που πρωταγωνιστεί στο δεύτερο βιβλίο σας «Το πιο μακρύ ταξίδι». Πώς προέκυψε το συγκεκριμένο βιβλίο; Ποια ήταν η αφορμή για να δημιουργηθεί η ιστορία που μας περιγράφετε;

Μ.Μ.: Αφορμή στάθηκε ένας ανοιξιάτικος περίπατος στην Πλάκα. Ένας περίπατος στα ίχνη ποιητών και πεζογράφων που έζησαν και δημιούργησαν για κάποιο διάστημα της ζωής τους στην περιοχή. Παρατηρούσα γοητευμένη τους δρόμους, τα μνημεία, τις εκκλησιές, τις παραδοσιακές ταβέρνες και κυρίως τα σπίτια. Αναρωτήθηκα ποιοι άνθρωποι κατοίκησαν εκεί και αυτό ήταν ίσως το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό μου την υπόθεση του βιβλίου. 

Χρειάστηκε να περπατήσετε πολλές φορές στα στενά σοκάκια της Πλάκας για να ολοκληρωθεί το βιβλίο σας;

Μαίρη ΜαγουλάΜ.Μ.: Ήταν κάτι που το ένιωθα σαν ανάγκη. Πέρασα πολλές ώρες χαμένη στα  γραφικά στενά, ανεβαίνοντας τα σκαλάκια της Μνησικλέους, σκαρφαλώνοντας στα ασβεστωμένα δρομάκια των Αναφιώτικων, παρατηρώντας, μυρίζοντας αλλά και κουβεντιάζοντας με τους λιγοστούς παλιούς Πλακιώτες, στην προσπάθειά μου να αναπλάσω μια εικόνα της παλιάς εποχής. Σίγουρα η Πλάκα έχει αλλάξει, δεν θα πάψει όμως ποτέ ένας περίπατος εκεί να αποτελεί έναν περίπατο στον πολιτισμό και την ιστορία.                                                                                

Και στα δυο βιβλία σας οι ιστορίες που περιγράφετε διαδραματίζονται σε περασμένες δεκαετίες. Σας γοητεύει το παρελθόν; Θα μπορούσατε να γράψετε ένα μυθιστόρημα με ήρωες να κινούνται στο παρόν;

Μ.Μ.: Είναι γεγονός πως πάντα με γοήτευε το παρελθόν. Και τις δύο φορές που έγραψα αισθανόμουν την επιθυμία να στραφώ σε περασμένες δεκαετίες, να τις μελετήσω, να ταξιδέψω με το μυαλό μου σε αυτές και να αποτυπώσω τις γνώσεις που αποκόμισα στο χαρτί, μέσα από τους ήρωές μου.                                                     

Η διαδικασία της έρευνας και όλη η χρονική περίοδος που απαιτείται γι’ αυτήν, είναι κάτι που λατρεύω. Πιστεύω πως η γνώση του παρελθόντος είναι απαραίτητο εφόδιο για το παρόν και το μέλλον μας.

Τον τελευταίο καιρό παρακολουθώ, εδώ στην εξοχή που κατοικώ, ανθρώπους ετερόκλητους και πολύ διαφορετικούς μεταξύ τους να περνάνε δίπλα μου. Θα μπορούσε να πει κανείς πως συνθέτουν μια αληθινή και βαθιά ανθρώπινη μικρογραφία της ελληνικής κοινωνίας του σήμερα. Αυτό από μόνο του συνιστά ένα συγγραφικό ερέθισμα για μένα αλλά θεωρώ πως δεν είμαι ακόμη έτοιμη να αγγίξω το «τώρα». Πιστεύω πως θα αποτελέσει βασική θεματική έμπνευση για τους συγγραφείς του μέλλοντος.

Πιστεύετε ότι συγγραφέας γεννιέται κανείς ή γίνεται με πολλή δουλειά και διάβασμα;

Το πιο μακρύ ταξίδιΜ.Μ.: Ίσως να πρέπει να υπάρχει ένα έμφυτο ταλέντο και οι συνθήκες να είναι αυτές που θα επιτρέψουν να βγει στο φως ή να μείνει θαμμένο. Αυτό, όμως, που σίγουρα θα βοηθήσει κάποιον να εκφράσει με τον καλύτερο τρόπο το όποιο ταλέντο κρύβει είναι οι επιρροές και οι εμπειρίες που έρχονται με το πέρασμα του χρόνου, καθώς και η ανάγνωση πολλών καλών λογοτεχνικών έργων. Στη συνέχεια απαιτείται βέβαια πολλή δουλειά και αγάπη γι’ αυτό που κάνει.                                                       

Είστε από τους συγγραφείς που τους αρέσει να πειραματίζονται; Έχετε σκεφτεί να γράψετε ένα μυθιστόρημα διαφορετικό από ό, τι μας έχετε παρουσιάσει μέχρι σήμερα; Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, για παράδειγμα;

Μ.Μ.: Είναι δελεαστικό να πειραματίζεται κανείς στην τέχνη. Θαυμάζω όσους το επιχειρούν με επιτυχία. Δεν ξέρω αν είμαι ακόμη έτοιμη για κάτι τέτοιο. Το μέλλον θα δείξει…

Συνήθως ποιοι είναι οι πρώτοι αναγνώστες των κειμένων σας, πριν αυτά καταλήξουν στον εκδοτικό οίκο;

Μ.Μ.: Ο αδελφός και ο «σοφός» ογδοντάχρονος νονός μου.

Γράφετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Μ.Μ.: Όχι. Είναι η περίοδος που ξαναγύρισα στην παθιασμένη ανάγνωση και το απολαμβάνω.                                                                         

Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη, θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες του site μας;

Μ.Μ.: «Πάνω στην ελπίδα πρέπει οι σώφρονες να στηρίζουν τη ζωή τους».

Ευριπίδης

Κλείνοντας, θα ήθελα κι εγώ να σας ευχαριστήσω για την όμορφη συνέντευξη και να ευχηθώ σε όλους εσάς να είναι μακρύ και όμορφο το ταξίδι της ζωής σας.   

Επεξεργασία εικόνας: Στέλλα Νικολαΐδου 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here