Ρωτάει η Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε τη συγγραφέα Μάντυ Αλεξίου. Ας την γνωρίσουμε.

Συνέντευξη

Κυρία Αλεξίου καλησπέρα. Σας ευχαριστώ για το χρόνο που αφιερώνετε να απαντήσετε στις ερωτήσεις μας, για το blog «Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών». Αρχικά θα ήθελα να μας πείτε δυο λόγια για εσάς, να σας γνωρίσουν οι αναγνώστες.

Μ.Α.: Καλησπέρα σας. Σας ευχαριστώ πολύ που μου δίνετε την ευκαιρία αυτή. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Πελοπόννησο αλλά τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια κατοικώ στο Cherburg en Cotentin της Νορμανδίας. Σπούδασα ψυχολογία στην Κρήτη αν και ποτέ δεν ασχολήθηκα ενεργά με το επάγγελμα. Θέλω όμως να πιστεύω ότι με έχει βοηθήσει στην ανάπτυξη των χαρακτήρων στη γραφή μου. Μικρή αγαπούσα τα ταξίδια αλλά τα τελευταία χρόνια έχω επιλέξει να μην απομακρύνομαι πολύ από το σπίτι μου. Τον ελεύθερο μου χρόνο τον περνώ γράφοντας, διαβάζοντας και φροντίζοντας τα λουλούδια στον κήπο μου.

Μάντη Αλεξίου

Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή; Τι θέλετε να εκφράσετε μέσα από αυτήν;

Μ.Α.: Ταξιδεύοντας και βιώνοντας έντονες καταστάσεις έχεις ανάγκη να αποτυπώσεις όσα έζησες καθώς αποτελούν τη δική σου προσωπική αλήθεια. Καθώς όπως προείπα δεν απομακρύνομαι πολύ από το σπίτι μου και έχοντας την άποψη ότι η τέχνη αποτελεί μια από τις αυθεντικότερες μορφές επικοινωνίας, η γραφή για εμένα αποτελεί τον τρόπο επαφής με τον κόσμο. Επέλεξα ως πρώτο ένα ελληνικό εκδοτικό ακριβώς για να μπορέσω να έρθω κοντά στους αναγνώστες στη πατρίδα μου, την οποία έχω αποχωριστεί εδώ και τόσα χρόνια.

Η «Κρυφή Άνοιξη» είναι το πρώτο σας συγγραφικό δημιούργημα. Αναφέρετε ότι είναι βασισμένο σε αληθινή ιστορία. Υπάρχουν αυτοβιογραφικά στοιχεία μέσα σε αυτό;

Μ.Α.: Η ιστορία δεν έχει αυτοβιογραφικά στοιχεία πέρα από το γεγονός ότι γνωρίζω προσωπικά κάποια από τα πρόσωπα.

Αν όχι, πώς έφτασε η ιστορία αυτή σε εσάς; Και πόσο εύκολο ήταν να τη συνδυάζετε με τη μυθοπλασία;

Μ.Α.: Η επαφή μου με πρόσωπα που βίωσαν αυτή την ιστορία και το πόσο με γοήτευσε το περιεχόμενο της, οδήγησε στην έντονη επιθυμία μου να την αποτυπώσω στο χαρτί. Δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να χαθεί και να ξεχαστεί. Όσον αφορά τη μυθοπλασία έχοντας τον αρχικό άξονα ο οποίος βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, μπόρεσα να εξελίξω με σχετική ευκολία τα γεγονότα, σκεπτόμενη ποια θα μπορούσε να είναι μια εναλλακτική εξέλιξή τους.

Η Αλεξάνδρα, η κεντρική ηρωίδα, αν και βρίσκεται σε μία ώριμη ηλικία, δεν έχει κατασταλάξει τι θέλει, τι είναι αυτό που θα γεμίσει την καρδιά και την ψυχή της. Η παιδική της ηλικία και ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε από τον πατέρα της επηρέασε την ψυχική της ανάπτυξη;

Μ.Α.: Αυτή είναι σίγουρα μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση. Δεν θα ήθελα να απαντήσω με ένα απλό ναι ή όχι σε ένα θέμα τόσο πολύπλευρο. Θα ήθελα όμως σίγουρα να επιβεβαιώσω ότι η σχέση που έχουν η γυναίκες με τον πατέρα τους επηρεάζει και μεταβάλει την μετέπειτα ζωή τους και ιδιαιτέρως τις σχέσεις τους με τους άνδρες.

Τρεις άντρες… Τρεις διαφορετικοί χαρακτήρες… Τρεις διαφορετικές ιστορίες… Και η Αλεξάνδρα στη μέση… Δεν σας κρύβω ότι θεώρησα υπερβολικό το χρονικό διάστημα που της πήρε να αποφασίσει τι ήθελε… Μήπως τελικά εμείς κάνουμε δύσκολη τη ζωή μας; 

Μ.Α.: Καθώς βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα μπορώ να σας πω ότι μερικές φορές η πραγματικότητα είναι υπερβολική και ξεπερνά τη λογική. Σαφώς εμείς επιλέγουμε να κάνουμε τη ζωή μας δύσκολη ή εύκολη. Τις περισσότερες φορές υποσυνείδητα βέβαια.

Και ο Άγγελος και ο Στέφανος μου θύμισαν παιδάκια του Δημοτικού… Η συμπεριφορά τους μόνο έναν ώριμο άντρα, στον οποίο μπορείς να βασιστείς δεν θύμιζε… Πολλές φορές σκέφτηκα ότι εγώ στη θέση της Αλεξάνδρας δεν θα διάλεγα κανέναν… Τι είναι αυτό που την κρατούσε;

Μ.Α.: Μερικές φορές η συμπεριφορά ενός ερωτευμένου ανθρώπου φαίνεται παράλογη και ανώριμη στον εξωτερικό παρατηρητή. Αυτό μπορούμε να το δούμε όταν συμβουλεύουμε τους φίλους μας και αναρωτιόμαστε πως είναι δυνατόν να μην βλέπουν τα πράγματα από την δική μας πλευρά την οποία θεωρούμε ως τη σωστή. Δυστυχώς αν δεν γίνουμε όντως αυτό το άτομο με όλα τα βιώματα και τα συναισθήματα που τρέφει, δεν θα μπορέσουμε ποτέ πραγματικά να μπούμε στη θέση του.

Τελικά, οι εφηβικοί έρωτες μένουν απωθημένο; Και τι συμβαίνει όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου και ολοκληρωθούν;

Μ.Α.: Το «απωθημένο» σε οποιαδήποτε του μορφή είναι σίγουρα υπαρκτό. Ιδιαίτερα στη περίπτωση του έρωτα. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι δεν συνδέεται όμως με τις πραγματικές ανάγκες τις οποίες έχει ένας άνθρωπος μεγαλώνοντας. Σίγουρα αυτό θα φανεί με το πέρασμα του χρόνου.

Ο χρόνος δυναμώνει την αγάπη ή την εξασθενεί; Πώς κατάφερε η Αλεξάνδρα να φτάσει στη λύτρωση;

Μ.Α.: Φυσικά η αγάπη δυναμώνει με τον χρόνο. Αυτό που εξασθενεί είναι ο έρωτας. Αλλά πάντα υπάρχουν τρόποι να τον αναζωπυρώνεις αν υπάρχει φυσικά αυτή η επιθυμία. Μερικές φορές επιλέγοντας να αφήσουμε κάποια πράγματα πίσω μας μπορούμε να λυτρωθούμε από αυτά που μας βαραίνουν.

Μάντη Αλεξίου

Κλείνοντας θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τον χρόνο σας και να μας πείτε τι θα συμβουλεύατε νέους συγγραφείς, οι οποίοι επιχειρούν τα πρώτα τους βήματα στο χώρο του βιβλίου.

Μ.Α.: Δεν θα συμβούλευα τόσο όσο θα ευχόμουν. Θα ευχόμουν να μην φοβούνται να εκφράσουν τη δική τους αλήθεια. Να βρουν τη προσωπική τους φωνή που να πηγάζει από μέσα τους και να μην την προδίδουν. Σας ευχαριστώ και εγώ από καρδιάς για τον χρόνο σας.

 

Επεξεργασίας εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here