Το αναγνωστικό μας κοινό ψήφισε τον Αύγουστο 2018 σαν το μήνα του Στέλιου Χαλκίτη, φέρνοντας στις τρεις πρώτες θέσεις των βιβλίων που προτείνει, τρία βιβλία του συγγραφέα.«Μάργκινους Μόριους»

ΧαλκίτηςΑπρόσμενο δώρο η επαφή μου με τέτοιο κείμενο!
Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό βιβλίο «διαμάντι», που σε καλεί ξανά και ξανά να τυλιχτείς στις σελίδες του, γιατί κάθε φορά βαθαίνεις όλο και πιο πολύ…
Ο συγγραφέας, γοητευτικός αφηγητής, προικισμένος μυθοπλάστης, ηθογράφος, ψυχογράφος, ψυχαναλυτής και κοινωνικός αναλυτής σε παίρνει μαζί του σ’ ένα ταξίδι πρωτόγνωρο, συναρπαστικό, συνταρακτικό και μυστηριώδες…
Μιλάει για τα παράξενα και την αδικία του κόσμου, για το σκληρό αγώνα της επιβίωσης, για την υποθήκη της ζωής, για το «ζωντανό πανεπιστήμιο των ανθρωπίνων αξιών» και «τα νοικιασμένα αισθήματα των ανθρώπων». Συναντάς στις σελίδες του τα σπουδαία παιδιά τού σήμερα, που αναγκάζονται να χαράξουν μόνα τους μονοπάτια, αφού οι μεγάλοι χρεοκοπήσαμε στις λεωφόρους της ευμάρειας και χάσαμε το δρόμο, μιλάει για τον αληθινό προορισμό του ανθρώπου και άλλα πολλά…
Θέτει με μυθιστορηματική γραφή «βαθιά» νοήματα της ζωής, ωθώντας σε να ξεφύγεις από τις δεσμεύσεις και να αυτοπροσδιοριστείς, να αναζητήσεις τον εσώτατο εαυτό σου και εκεί να προσπαθήσεις να λύσεις τα προβλήματα της ζωής.
Γραφή βαθύτατα πολιτική και έντονα ανθρωπιστική, με μια ματιά διεισδυτική και οξύτατη αντίληψη, σε προτρέπει να φέρεις στο φως τις κινητήριες δυνάμεις της ψυχής, σε μια αναδόμηση της προσωπικότητας και ανακοινωνικοποίηση της ζωής.
Εξαιρετικό δείγμα συνειδησιακής γραφής, σου δημιουργεί την αίσθηση της βιωμένης εμπειρίας και σε καθιστά κοινωνό των εσωτερικών σκέψεων και συναισθημάτων των ηρώων, καθώς και μιας πρωτόγνωρης γνώσης. Η πετυχημένη αναλογία δράσεων και δραστηριοτήτων και ο πλούσιος αφηγηματικός χρόνος οδηγούν σε μια πλοκή μοναδική που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον.
Λόγος πολυδιάστατα περιγραφικός, αποτυπώνει συνολικά την ατμόσφαιρα σε κάθε της λεπτομέρεια. Μια ατμόσφαιρα μυστηριώδης, που εντείνεται από τη σκηνοθεσία, την εικονοπλασία και τη συνύπαρξη δυνατών αντιθέσεων.
Γλώσσα ώριμη, πλούσια, κομψή, ποιητική και τρυφερή αλλά και τόσο δυνατή ώστε να μπορεί να στήσει ακέραιο μπροστά στα μάτια σου τον κόσμο που περιγράφει, εκφραστική του βάθους, με συνδυασμούς λέξεων που εκπλήσσουν και αιφνιδιάζουν και σε κρατάει δέσμιο ως το τέλος…

Στέλλα Ν.Κυριακάκη-Χατζηγεωργίου

«De Profundis, Αναµάρτητοι Έρωτες»

ΧαλκίτηςΣτο «καταφύγιο», κοντά στο τριζοβόληµα της φωτιάς, στον ήχο της βροχής και στης άνοιξης τις αύρες, ανδρώθηκε η φιλία του Μητροπολίτη Νικόλαου µε τον άθεο µηχανικό Κορνήλιο Βερόνη, µια καθαρή συναναστροφή, απαλλαγµένη από µικρότητες και φθηνές παραστάσεις αποκριάτικου βίου. Σε πλούσιο αφηγηµατικό χρόνο, µε εικονοπλασία επενδεδυµένη µε βάθος πνευµατικό, µια δικαστής κάνει βουτιά στα άδυτα του συναισθήµατος, εµπλέκοντας στον παράξενο έρωτα τον κραταιό Μητροπολίτη ο οποίος καταφεύγει –κατά την ανατρεπτική τους συµπόρευση– στις άγνωστες συµπαντικές στιγµές του Ιησού και της Μαγδαληνής που αναδύονται µέσα από τα µυστικά Τετράδια του γερο-Πιτσιρίκου.

Τετράδιο τέταρτο, σελίδα τριάντα µία: Είχαν αποµακρυνθεί… «Γιατί, Κύριέ µου, αφήνεις να Σε σταυρώσουν;» ψιθύρισε µε απόγνωση. «Τυπώνω Μαρία στο σώµα µου αυτά που δεν λέγονται». «Και τι θα κερδίσεις, Βασιλιά µου;» «Πολλές φορές Μαρία, δεν έχει σηµασία πόσα κέρδισες, αλλά πόσα δεν έχασες. Κι εγώ ετοιµάστηκα για να τα δώσω όλα. Στύβω τις πέτρες και µατώνω»…

Η Άσπεργκερ αδελφή του Μητροπολίτη, αµείλικτα προκλητική, δηλώνει παρούσα και πλέκει στον κόσµο της το όνειρο µε την πραγµατικότητα, µε απεγνωσµένη γενναιότητα και µε πολεµική διάθεση ενάντια στην ανθρώπινη αλλοτρίωση. Και ο συγγραφικός προβολέας ανάβει, για να φωτίσει την Ψυχανάλυση παράλληλα και τη ζωή των άλλων ολοζώντανων χαρακτήρων, που υπόσχονται να µιλήσουν σε συλλεκτικές στιγµές, να ανατρέψουν βεβαιότητες, να υποτάξουν τις εκατονταρχίες του ψεύδους και να αφήσουν τη βροχή να συνοδεύει το παράπονό τους.

«Μέσα στην ατµόσφαιρα που δηµιουργείται από την ορµή της επαφής ανάµεσα στην ιερότητα και τον αισθησιασµό, ο άντρας, από τον χώρο της εκκλησίας, και η γυναίκα, λειτουργός της δικαιοσύνης, αισθάνονται τον έρωτά τους να φλέγεται αλλά και να εξυψώνεται καθώς ανασαίνει τα ίχνη του µυστηρίου που αναδύεται από τη θέρµη της συνάντησης µεταξύ του Ιησού και της Μαγδαληνής. Το γενναίο ζευγάρι αγγίζεται ολοένα µε το συνταρακτικό του αρχέτυπο, και η ιστορία τους µας συνεπαίρνει καθώς η τέχνη του Χαλκίτη την οδηγεί µε σοφία και πάθος από τα εξωτερικά τοπία της στα άδυτα του σύµπαντος και της καρδιάς µας.»

Παναγιώτης Δόικος

«Ο Λούσηρος»

ΧαλκίτηςΑν το μυθιστόρημα ήταν ταινία θα ‘θελα να ξεκινούσε με μια μουσική υπόκρουση, σαν ρέκβιεμ, και να εμφανιζόταν μια μάνα και γιαγιά μαζί σε ένα τοπίο άχρωμο, ασπρόμαυρου φόντου, και η μάνα να κοίταγε στωικά προς το μέρος μου με ένα βλέμμα σμιλευμένο από τις εμπειρίες των ασήκωτων χρόνων, και όμως εκείνη να είναι λεπτή μέσα στο παλιό, μαύρο, μακρύ μέχρι τους αστραγάλους φόρεμά της, και τα μαλλιά της πλεγμένα με τέχνη σε έναν υπέροχο πλοχμό, ριγμένο στη δεξιά μεριά του λαιμού της, να ακουμπά στο πάλλευκο στήθος της που το είδαν μόνο όσοι ήπιαν το γάλα αυτής της γυναίκας, και σαν περάσει απέναντι, να στέκεται βουβή, να παρατηρεί και να σκέφτεται σοφή και ολιγομιλούσα -γιατί αυτό κατάλαβε πως πρέπει να κάνει μόνο-, να παίρνει μια έκφραση και να περιμένει να την ερμηνεύσουν τα παιδιά και τα εγγόνια της. η σοφή αυτή γυναίκα δεν φωνάζει σε κανέναν, αγωνιά και περιμένει. και όταν δει το ορθό, χαμογελά ευτυχισμένη, και στο λάθος σε παίρνει στον κόρφο της και μυρίζεις το άρωμα της μάνας. Έχει δεμένη την ποδιά στη μέση της. ακόμα μας υπηρετεί.

Οδυσσέας Στεφάνου

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.