Στον ρόλο του …ανακριτή η Χαρά Δελλή

Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε τη βραβευμένη φωτογράφο Δέσποινα Κιτίδου. Ας την γνωρίσουμε.

Συνέντευξη

Πώς προέκυψε η φωτογραφία στη ζωή σας; Είναι ένα μικρόβιο που υπάρχει από νεαρή ηλικία ή μπορεί να καλλιεργηθεί αργότερα; Όταν το συνειδητοποιήσατε, τι προμηθευτήκατε πρώτα-πρώτα;

Δέσποινα ΚιτίδουΔ.Κ.: Είχα το μικρόβιο από μικρή και μου άρεσαν οι εικόνες. Στην πορεία μπορείς να καλλιεργήσεις μέσα σου όλα αυτά και να δημιουργείς διάφορες συνθέσεις και κάδρα, εμπνευσμένα από την φαντασία σου. Στην αρχή αναλογική φωτογραφική μηχανή (φιλμ) και μετέπειτα επαγγελματικά ψηφιακά σώματα με διάφορους φακούς.

 

Μετά από μια μικρή έρευνα, παρατήρησα την αγάπη σας για τις σκοτεινές φωτογραφίες, σκούρων/ασπρόμαυρων αποχρώσεων. Θεωρείτε πως υπάρχουν θέματα που αποτυπώνονται καλύτερα ασπρόμαυρα κι άλλα που τους ταιριάζει το χρώμα;

Δ.Κ.: Σαφώς και υπάρχουν. Το ασπρόμαυρο είναι διαχρονικό και ιδιαίτερο. Και δεν σημαίνει πάντα μόνο την σκοτεινή πλευρά της ζωής…

Δέσποινα ΚιτίδουΔίνετε φως στα σκοτάδια; Στην εγκατάλειψη; Κρύβουν ιστορίες; Πείτε μας, πώς καταλήξατε εκεί και γιατί;

Δ.Κ.: Δίνω φως στις πλευρές και τα σημεία που οι άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει. Σίγουρα κάτι κρύβεται πίσω από ένα παρατημένο μέρος. Κατέληξα εκεί γιατί με συναρπάζει το μυστήριο.

Κατά τη γνώμη σας, υπάρχουν αγαπημένα θέματα για κάθε φωτογράφο; Εσείς ξεχωρίζετε κάποιο; Τι ήταν το τελευταίο πράγμα που αποθανατίστηκε με το φακό σας και σας έκανε εντύπωση;

Δ.Κ.: Εννοείται ότι υπάρχουν και είναι ανάλογα με την αντίληψη και την ικανότητα να τα συνθέσει αυτά στο τελικό κάδρο. Είναι θέμα καθαρά υποκειμενικό και εξαρτάται πάντα από αυτά που βλέπεις μπροστά σου και την φαντασία που έχεις.

Δεν θα ξεχώριζα κανένα κάδρο μου, γιατί το καθένα κρύβει κάποια ιστορία πίσω του. Αυτή τη στιγμή, μπορεί να είναι η εγκατάλειψη, κάποια άλλη στιγμή, όμως, θα είναι κάτι άλλο. Ένα από τα τελευταία θέματα που με άγγιξαν είναι η φωτογράφηση ενός εγκαταλελειμμένου νοσοκομείου που τα συναισθήματα και η ατμόσφαιρα ήταν όντως βαριά…

Η φωτογραφία θεωρώ ότι είναι ένα ακριβό χόμπι. Σας αποζημιώνει το αποτέλεσμα; Χρειάζεται να υπάρχει απαραίτητα ακριβός εξοπλισμός για να οδηγηθούμε στο καλύτερο αποτέλεσμα;

Δέσποινα ΚιτίδουΔ.Κ.: Δεν είναι ακριβό χόμπι, γιατί δεν χρειάζεται πάντα πολύ ακριβός εξοπλισμός. Η αντίληψη μετράει και η φαντασία που έχει ο καθένας. Στην αρχή, εξοπλίζεσαι με τα απαραίτητα και αφού καταλήξεις στο είδος που σε ενδιαφέρει, αποκτάς και τον ανάλογο εξοπλισμό σιγά σιγά. Το αποτέλεσμα οικονομικά σε αποζημιώνει αν το κυνηγήσεις, αλλά συναισθηματικά βγαίνεις πάντα κερδισμένος.

Δέσποινα ΚιτίδουΠοιο είναι το πιο περίεργο και το πιο μακρινό μέρος που έχετε πάει για μια φωτογραφία;

Δ.Κ.: Όταν αγαπάς τη δουλειά σου δεν έχεις περιορισμούς. Και όταν βρεις την κατάλληλη ευκαιρία αποδράς, έστω και για λίγο, σε διάφορα παράξενα μέρη, αρκετά μακριά από το σπίτι σου, ακόμη και από την χώρα σου. Δεν θα κατονομάσω κάτι, γιατί έχω πάει σε πολλά μέρη εκτός έδρας.

Τι αισθάνεστε όταν ακούγεται ο ήχος του «κλείστρου»;

Δ.Κ.: Ηδονή…

Τελικά, ψηφιακή ή αναλογική φωτογραφία; Ή κάτι ανάμεσα και γιατί;

Δ.Κ.: Συνδυασμός και των δύο, θα έλεγα. Γιατί το ένα είναι αλληλένδετο με το άλλο.

Δέσποινα Κιτίδου

Πού μπορεί κανείς να βρει τη δουλειά σας και περισσότερες πληροφορίες για σας;

Δ.Κ.: Στο προσωπικό μου blog και στην σελίδα μου στο facebook.

Κλείνοντας, θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας μια συμβουλή για όσους αγαπούν τη φωτογραφία και δεν ξέρουν από πού να αρχίσουν;

Δέσποινα ΚιτίδουΔ.Κ.: Να ξεκινήσουν με τη σύνθεση κάδρων και να πειραματιστούν αρκετά, ώστε να δουν αν όντως πραγματικά θέλουν να ακολουθήσουν κάτι τέτοιο. Αν ναι, τότε να προχωρήσουν στην αγορά καλύτερου εξοπλισμού και στις σπουδές πάνω στην συγκεκριμένη τέχνη.

Ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο σας και καλή επιτυχία σε ό, τι κι αν κάνετε.

Δ.Κ.: Εγώ ευχαριστώ για την φιλοξενία.

 

 

Επιμέλεια κειμένου: Χαρά Δελλή

Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

 

Απάντηση