Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών φιλοξενούμε μια νέα συγγραφέα στο χώρο της παιδικής λογοτεχνίας, την Ελένη Πολυματίδου. Ας την γνωρίσουμε λοιπόν.

Συνέντευξη

Καλησπέρα σας κυρία Πολυματίδου και σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη που παραχωρείτε στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών.

Καθηγήτρια αγγλικών, δημιουργός χειροποίητων ευχετήριων καρτών, αρθρογράφος, συγγραφέας. Με ποια από τις παραπάνω ιδιότητες ταυτίζεστε περισσότερο; Πώς προέκυψε η συγγραφή στη ζωή σας;

Ε.Π.: Είναι όλες πτυχές του εαυτού μου που τον συνθέτουν. Θα έλεγα όμως, εάν έπρεπε να ξεχωρίσω, πως η καλλιτεχνική μου πλευρά υπερισχύει έναντι των άλλων. Το ήξερα, το ένιωθα μάλλον, από παιδί ότι κάποια στιγμή στη ζωή μου θα καταπιανόμουν με αυτήν μου την κλίση και θα ασχολούμουν σοβαρά. Η συγγραφή προέκυψε σαν ένα φυσικό επακόλουθο λόγω της αγάπης μου για τα βιβλία και το διάβασμα. Συναντηθήκαμε και τα τελευταία 4 χρόνια βαδίζουμε παρέα. Εύχομαι αυτή η σχέση να μην τελειώσει ποτέ.

Πριν λίγο καιρό, κυκλοφόρησε το πρώτο σας παιδικό βιβλίο από τις Εκδόσεις Γράφημα με τίτλο «Θα μου χάριζες τα μαλλιά σου;». Μιλήστε μας λίγο για το βιβλίο σας καθώς και για τα συναισθήματά σας όταν το πήρατε στα χέρια σας ζεστό-ζεστό από το τυπογραφείο.

Ελένη ΠολυματίδουΕ.Π.: Σαν τη χαρά του πρώτου δεν έχει νομίζω. Καλά-καλά  δεν το έχω συνειδητοποιήσει ότι πλέον κυκλοφορεί. Όταν το πήρα για πρώτη φορά στα χέρια μου και το ξεφύλλισα, συγκινήθηκα πολύ και ένιωσα απίστευτη χαρά και ενθουσιασμό. Αισθάνθηκα, όπως και η ηρωίδα μου, «αν ήμουν σκύλος η ουρά μου θα κουνιόταν σαν τρελή». Το βιβλίο μιλάει για την διαφορετικότητα και σε ένα δεύτερο επίπεδο, με ένα έμμεσο και πολύ γλυκό τρόπο θίγει το ζήτημα του παιδικού καρκίνου.

Το βιβλίο σας περιλαμβάνει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία. Εκτός από κάποιες προσωπικές εμπειρίες, τι άλλο μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία μιας ιστορίας;

Ε.Π.: Πιστεύω πως σχεδόν όλες οι παιδικές ιστορίες που έχω γράψει κουβαλούν είτε στοιχεία της προσωπικότητάς μου είτε προσωπικά μου βιώματα και εμπειρίες. Φέρουν, δηλαδή, κάτι από μένα, από το μέσα μου. Ωστόσο, πηγή έμπνευσης, μπορεί να αποτελέσει και οτιδήποτε άλλο μου τραβά την προσοχή: ένα τραγούδι, μια ταινία, ένα ποίημα, μια εικόνα που θα δω τυχαία στο δρόμο και θα κολλήσει το βλέμμα μου και πάει λέγοντας.

Έχουν προγραμματιστεί παρουσιάσεις του βιβλίου σας σε διάφορες πόλεις για να το γνωρίσετε στους μικρούς αναγνώστες;

Ε.Π.: Από το φθινόπωρο, με το καλό, υπάρχει στο πλάνο να προγραμματιστούν  παρουσιάσεις του βιβλίου σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αλλά και σε άλλες επαρχιακές πόλεις. Ανυπομονώ να δω και από κοντά τις αντιδράσεις των παιδιών.

Είστε νέα συγγραφέας. Είναι εύκολο ή δύσκολο  στις μέρες μας να δει κάποιος το κείμενό του να εκδίδεται; Τι θα λέγατε σε νέους συγγραφείς που ενδεχομένως έχουν δεχτεί πολλές απορρίψεις από εκδοτικούς;

Ελένη ΠολυματίδουΕ.Π.: Δεν ξέρω αν είναι εύκολο ή δύσκολο. Αυτό που ξέρω, όμως, είναι πως όταν είσαι επίμονος άνθρωπος, όπως εγώ, και αυτό που θες το ζητάς και το διεκδικείς, δεν υπάρχει περίπτωση να μην το καταφέρεις. Και στον πλανήτη Άρη μπορείς να φτάσεις, φτάνει να το θελήσεις. Θα έλεγα, λοιπόν, πως με την θέληση, την επιμονή και την προσπάθεια όλα είναι δυνατά. Να μην εγκαταλείπεις τον αγώνα και να μην τα παρατάς.

Υπάρχουν αυτή την περίοδο νέοι ήρωες στο μυαλό σας που σας βασανίζουν γλυκά και περιμένουν να πάρουν σάρκα και οστά;

Ε.Π.: Έχω μια ιστορία κατά νου που θέλω να βρω τον χρόνο να την δουλέψω με την ησυχία μου. Προς το παρόν, είμαι απορροφημένη με την εξεταστική στο μεταπτυχιακό που κάνω πάνω στην δημιουργική γραφή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Τα τελευταία χρόνια ασχολείστε με τη δημιουργία χειροποίητων ευχετήριων καρτών. Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την κατασκευή καρτών σε μια περίοδο που σχεδόν όλοι χρησιμοποιούμε το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο;

Ε.Π.: Ευχετήριες κάρτες είχα αρχίσει να φτιάχνω από το 2007. Ξεκίνησε σαν μια δική μου, προσωπική ανάγκη (είμαι βλέπετε ολίγον ρετρό ως άτομο) και επειδή δεν τα πάω και πολύ καλά με την τεχνολογία, προτιμώ τον παραδοσιακό, ρομαντικό θα έλεγα τρόπο για να εκφράσω τα λόγια μου και τα συναισθήματά μου στους ανθρώπους που θέλω αλλά και να μυήσω και άλλους σε αυτό. Ότι είναι δηλαδή όμορφο να ανοίγεσαι, να εξωτερικεύεις και να μοιράζεσαι το συναίσθημά σου και να εκφράζεσαι μέσω του γραπτού λόγου μέσω μιας κάρτας. Είναι μεγάλη χαρά να κάνεις έναν άνθρωπο χαρούμενο. Να βλέπεις ζωγραφισμένο το χαμόγελο στο πρόσωπό του. Δεν είναι και λίγο. Πόσο μάλλον αν αυτή η κάρτα είναι χειροποίητη και έχει φτιαχτεί και ειδικά για σένα!  Επίσης, δεν είναι το ίδιο να πιάνεις με τα χέρια σου την κάρτα, να την περιεργάζεται από το να την λαμβάνεις ηλεκτρονικά. Δεν συγκρίνεται σαν αίσθηση.

Εκτός από τα μαθήματα αγγλικών, τη κατασκευή καρτών και τη συγγραφή, αρθρογραφείτε σε ψηφιακά έντυπα. Που μπορούμε να διαβάσουμε άρθρα σας;

Ε.Π.: Μπορείτε να διαβάσετε άρθρα μου, αν επισκεφτείτε την σελίδα του εξώστη και αντίστοιχα και την κοινότητα του enfo.gr.

Υπάρχει καθόλου χρόνος μέσα στη καθημερινότητά σας για διάβασμα; Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς και τα βιβλία που κατέχουν ξεχωριστή θέση στη καρδιά σας;

Ελένη ΠολυματίδουΕ.Π.: Πάντα βρίσκεις χρόνο για να κάνεις ό, τι σ’ ευχαριστεί και ό, τι σου αρέσει. Και αν δεν υπάρχει, τον δημιουργείς εσύ. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για το διάβασμα. Κάθεσαι π.χ. και ξενυχτάς μετά την δουλειά για να φτιάξεις κάρτες γιατί δεν θέλεις να χάσεις την ιδέα ή κάθεσαι και γράφεις για να μην τα ξεχάσεις.

Αγαπημένοι μου συγγραφείς (ανάμεσα σε άλλους) είναι ο Μ. Λουντέμης, ο Μ. Καραγάτσης, ο Α. Τερζάκης (και γενικώς οι συγγραφείς της γενιάς του ’30), η Ε. Φακίνου και από ξένους ο Μάρκες (και γενικότερα οι συγγραφείς από την Λατινική Αμερική), Ισιγκούρο, Μουρακάμι. Είναι πολλοί που αγαπώ!

Από βιβλία θα ξεχώριζα την Μεγάλη Χίμαιρα και τον Κίτρινο Φάκελο του Μ. Καραγάτση, Ταξίδι με τον έσπερο και Μενεξεδένια Πολιτεία του Τερζάκη, Οδός Αβύσσου Αριθμός Ο του Λουντέμη, Όμορφη πορτοκαλιά μου του Βασκονσέλος, Όταν έκλαψε ο Νίτσε του Γιάλομ. Είναι μεγάλη η λίστα!

Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τι συνέντευξη, τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες μας;

Ελένη ΠολυματίδουΕ.Π.: Να ευχαριστιούνται και να απολαμβάνουν κάθε σελίδα του βιβλίου που διαβάζουν. Το ταξίδι στον κόσμο του βιβλίου είναι μαγευτικό. Να ζουν και όχι απλά να υπάρχουν. Να ονειρεύονται με ανοιχτά ή με κλειστά μάτια και να τολμούν τις αλλαγές στη ζωή τους. Όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει και τρόπος. Είναι συνοδοιπόρος μου στη ζωή αυτή η φράση.

Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας. Σας εύχομαι να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο σας και να φτάσει ψηλά.

Ε.Π.: Και εγώ σας ευχαριστώ πολύ! Καλή συνέχεια και στα δικά σας σχέδια και καλό καλοκαίρι!

 

Eπεξεργασία εικόνας: Χαρά Δελλή

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.