Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών φιλοξενούμε την εκπαιδευτικό και συγγραφέα Γλυκερία Γκρέκου.

Συνέντευξη

Καλησπέρα σας κυρία Γκρέκου. Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που παραχωρείτε στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών.

Πριν λίγο καιρό επανακυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις «Σαΐτης» το βιβλίο σας «Το θυμωμένο αρκουδάκι». Ποια ήταν τα συναισθήματά σας βλέποντάς το να κυκλοφορεί ξανά; Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης για τη συγκεκριμένη ιστορία;

Γ.Γ.: Να ξεκινήσω, ευχαριστώντας σας για την φιλοξενία! Πηγή έμπνευσης υπήρξε η καθημερινότητά μου στη θέση της δασκάλας. Ήταν τα θυμωμένα παιδιά, που πάντα, πίστευα πως έχουν έναν λόγο ή αρκετούς για να βγάζουν θυμό. Οι στιγμές που ένα παιδί είναι θυμωμένο και επιθετικό με τους άλλους, ουσιαστικά είναι μια οδύνη δική του.

Κανένα παιδί, κανένας ενήλικας δεν αισθάνεται όμορφα μετά από μια έκρηξη, κυρίως όταν η αιτία που αναδύεται ο θυμός δεν αφορά μόνον εκείνο.

Τώρα βλέποντας το βιβλίο να επανεκδίδεται από τις εκδόσεις Σαΐτη, χάρηκα βεβαίως και χάρηκα ακόμα περισσότερο όταν διαπίστωσα με πόση σοβαρότητα και υπευθυνότητα το ξαναδημιούργησαν.

Πώς προέκυψε η ενασχόλησή σας με τη συγγραφή; Ήταν κάτι σαν παιδικό όνειρο να γίνετε συγγραφέας;

Γλυκερία ΓκρέκουΓ.Γ.: Ποτέ δεν ονειρεύτηκα να γίνω συγγραφέας, δημοσιογράφος ήθελα να γίνω, για το λόγο αυτό αρθρογραφούσα -έφηβη ακόμα- σε μια τοπική εφημερίδα στη Λάρισα. Ακόμα ονειρεύομαι και επιθυμώ μια στήλη για χρονογράφημα θέλω να σας πω.

Άρχισα να γράφω βιβλία για παιδιά, όταν ένιωσα την ανάγκη να δημιουργήσω ένα δικό μου υλικό για τις ανάγκες της σχολικής πραγματικότητας.

«Το θυμωμένο αρκουδάκι» θίγει αρκετά προβλήματα που αντιμετωπίζουν παιδιά καθημερινά μέσα σε μια οικογένεια, όταν γίνονται μάρτυρες διάφορων βίαιων περιστατικών. Τα πάντα λοιπόν ξεκινούν από τους γονείς;

Γ.Γ.: Νομίζω πως πολλά  θέματα-προβλήματα  που   αναφύονται   στις συμπεριφορές των παιδιών έχουν τη ρίζα τους στον τρόπο που ζουν και συμπεριφέρονται οι γονείς. Η στάση των γονιών απέναντι στα όποια θέματα της καθημερινότητας, πιστεύω πως αντανακλά σε μεγάλο βαθμό και τη στάση και συμπεριφορά των παιδιών τους.

Πώς   πρέπει   κατά   τη   γνώμη   σας   να   είναι   ένα     καλό   παιδικό   βιβλίο; Τι αναζητούν οι μικροί αναγνώστες σε ένα βιβλίο;

Γ.Γ.: Είναι δύσκολη ερώτηση, και επιδέχεται μεγάλης συζήτησης, αλλά έχω την αίσθηση πως οι μικροί αναγνώστες μοιάζουν με τους μεγάλους.

Νομίζω πως τα παιδιά όπως και οι ενήλικες, όταν είναι καλοί αναγνώστες, αποζητούν αληθινά  κείμενα, όχι στημένα και αναγνώστες, αποζητούν αληθινά  κείμενα, όχι στημένα και γραμμένα για να αρέσουν στα παιδιά. Βιβλία με φαντασία, περιπέτεια, χιούμορ, γνώσεις. Όλα αυτά κι άλλα τόσα, δοσμένα με αλήθεια και σοβαρότητα, όσον αφορά τη γραφή βέβαια. Να πω, πως αυτό που δεν αρέσει καθόλου σε μικρούς και μεγάλους είναι τα πρέπει και η διδαχή.

Τα βιβλία σας «Η μοναξιά των συνόρων» και «Το κόκκινο κουτί» έχουν λάβει διακρίσεις. Αυτές οι διακρίσεις, εκτός από χαρά, σας προκαλούν κι ένα μικρό άγχος για τα επόμενα βιβλία σας;

Γλυκερία ΓκρέκουΓ.Γ.: Και   τα   τρία   τελευταία   μου   βιβλία,   μεταξύ   αυτών   και   «Ο μυστικός καθρέφτης» έχουν διακριθεί. Αυτό   είναι   ένα  μήνυμα   πως   κάποιοι τα αξιολογούν ως καλά βιβλία και αυτό με κάνει να αισθάνομαι όμορφα και τους ευχαριστώ βεβαίως.

Κανένα άγχος δεν μου προκαλεί όλο αυτό, αλλά μεγαλώνοντας και σεβόμενη τον αναγνώστη, θέλω να γράφω βιβλία που τα παιδεύω ώσπου να φτάσουν στα χέρια τους.

Και αυτό, γιατί έτσι θέλω να αισθάνομαι διαβάζοντας βιβλία άλλων κι εγώ. Πως δηλαδή με σέβεται ο συγγραφέας.

Εκτός όμως από την παιδική λογοτεχνία, έχετε ασχοληθεί και με τη λογοτεχνία ενηλίκων. Πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι αυτή η μετάβαση; Είναι το παιδικό κοινό πιο απαιτητικό, πιο δύσκολο;

Γ.Γ.: Εδώ να πω πως δεν έγινε ακριβώς έτσι. Συγχρόνως έγραφα για μικρούς και μεγάλους. «Η μοναξιά των συνόρων» ας πούμε, αγαπήθηκε από έφηβους αλλά κι από ενήλικες εξίσου. Το κοινό δεν το ξεγελάς σε όποια ηλικία κι αν βρίσκεται.

Συγγραφέας γεννιέται κανείς ή γίνεται με κάποια βοήθεια; Τα σεμινάρια δημιουργικής γραφής, που τα τελευταία χρόνια διεξάγονται στη χώρα μας, μπορούν να βοηθήσουν έναν συγγραφέα;

Γ.Γ.: Κοιτάξτε, είναι ένα ερώτημα που έρχεται από παλιά. Ο αγαπημένος μου Αλ. Παπαδιαμάντης και τόσοι άλλοι που δικαιωματικά θεωρούνται συγγραφείς, γεννήθηκαν με ένα φυσικό ταλέντο αλλά έσκυψαν πάνω στα γραπτά τους με έρωτα και απίστευτη δουλειά. Όσο για τη δημιουργική γραφή που τυχαίνει να την έχω σπουδάσει σε μεταπτυχιακό επίπεδο, ναι,  μπορεί να σε βοηθήσει σε κάποια θέματα, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν σε κάνει συγγραφέα. Εμένα, ας πούμε, με έκανε πολύ καλή αναγνώστρια.

Αυτή τη περίοδο υπάρχει κάποιος ήρωας ή ηρωίδα που σας βασανίζει γλυκά και περιμένει υπομονετικά να πάρει σάρκα και οστά; Υπάρχουν σκέψεις και για κάποιο βιβλίο ενηλίκων;

Γλυκερία ΓκρέκουΓ.Γ.: Αυτή τη χρονιά, λόγω αλλαγής στη δουλειά μου, τους έβαλα  στην άκρη τους ήρωες μου και είναι κάμποσοι. Αλλά τους αγαπώ και το βράδυ «συνομιλώ» μαζί τους, τους γράφω γράμματα και τους υπόσχομαι μετά τις 20 Ιουνίου να τους αφιερωθώ πιστά.

Παρόλα αυτά σε λίγους μήνες θα κυκλοφορήσει άλλο ένα βιβλίο, που τούτες τις μέρες τελείωσε η εικονογράφησή του. Όσο για το βιβλίο ενηλίκων, ε, ναι, με τραβολογούν σε μέρη και χρόνους μακρινούς οι νέοι ήρωές  μου.

Λίγο   πριν   ολοκληρώσουμε   τη   συνέντευξη   τι   θα   θέλατε   να   πείτε   στους αναγνώστες μας;

Γ.Γ.: Να είναι υγιείς, ήρεμοι, να χαίρονται την κάθε μέρα τους. Και να τους ευχαριστήσω θέλω για την εμπιστοσύνη τους.

Σας ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο που μας διαθέσατε. Σας ευχόμαστε καλή δημιουργική συνέχεια.

Γ.Γ.: Και εγώ σας ευχαριστώ για την τιμή  και τη χαρά. Να έχουμε ένα καλό καλοκαίρι.

 

Επεξεργασία εικόνας: Νεκταρία Γ. Πουλτσίδη

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.