Γράφει η  Νεκταρία Μαρκάκη

Ο χωρισμός ενός αναγνώστη από το βιβλίο που διαβάζει είναι ένα πολύ δύσκολο πράγμα. Πολλές φορές ένας αναγνώστης μπορεί να ξεπεράσει μία σκληρή αρχή σ’ ένα βιβλίο. Πολλοί μένουν ως το τέλος ακόμα κι αν έχουν να αντιμετωπίσουν μία χλιαρή μέση.

Αλλά κανείς βιβλιόφιλος δεν μπορεί να ανεχτεί ένα τέλος που δεν είναι ικανοποιητικό.

Στο κάτω κάτω, γι’ αυτό ο αναγνώστης διαβάζει το βιβλίο, για να φτάσει στο τέλος όπως ένας δρομέας τρέχει για να κόψει το νήμα. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν ν’ αντιμετωπίσουν εκδοτικοί, αναγνώστες αλλά και συγγραφείς, είναι ένα κακό τέλος, και δεν εννοούμε με την έννοια του happy ending.

Σας δίνουμε, λοιπόν, μερικούς τρόπους για να μπορέσετε να γράψετε ένα καλό και ικανοποιητικό τέλος στο βιβλίο σας!

Να ξέρεις το τέλος πριν καν αρχίσεις                                    

Τέλος

Προσωπικά, όσο κι αν λατρεύω να αφήνω τους χαρακτήρες να παίρνουν το πάνω χέρι καθώς γράφω, προτιμώ να ξέρω πού θα καταλήξουν από την πρώτη στιγμή. Το τέλος είναι το πρώτο πράγμα που γνωρίζω σε οποιαδήποτε ιστορία μου, και το προσαρμόζω πάντα στα γεγονότα που έχουν λάβει χώρα καθ’ όλη τη διάρκειά της.

Κάνε προσχέδιο

Τέλος

Πολλοί συγγραφείς (κι εγώ επίσης) δεν χρησιμοποιούν προσχέδιο, με αποτέλεσμα μερικές φορές να χάνουν το δρόμο τους και το αποτέλεσμα να μην είναι αυτό που θέλουν. Καλό θα ήταν να κάνετε ένα σχεδιάγραμμα για το πώς και πότε θα έρθει το τέλος της ιστορίας, ώστε να μην ξεφύγετε πολύ μακριά από αυτό.

Αφού είσαι σίγουρος για το τέλος, σιγουρέψου πως έχεις όλα τα σωστά υλικά για να φτάσεις ως εκεί.

Τέλος

Σκέψου την ιστορία που γράφεις σαν ένα κέικ που το φτιάχνεις με αγάπη. Έχεις όλα τα υλικά; Δεν θες να το σερβίρεις και να αναρωτηθούν όλοι αν έχεις βάλει ζάχαρη ή αλεύρι, σωστά; Κάπως έτσι θα πρέπει να σκεφτείς ενώ γράφεις. Να είσαι σίγουρος πως για να μπει το “κέικ” σου στο φούρνο, και να βγει τέλειο, θα πρέπει να έχεις βάλει όλα τα υλικά με τη σειρά. Δεν θες ένα τέλος που να μην ταιριάζει στην ιστορία σου και που να είναι άνοστο.

Εξερεύνησε διαφορετικά τελειώματαΤέλος

Μην κολλάς σε ένα μόνο τέλος. Σκέψου τρόπους που μπορείς να κάνεις το ήδη υπάρχων τέλος που έχεις κατά νου, ακόμα καλύτερο. Χρησιμοποίησε το στοιχείο της έκπληξης ή της δυναμικής των χαρακτήρων σου για να δώσεις ένα τέλος που θα μείνει αξέχαστο.

Μην βιαστείς να δώσεις το τέλος

Τέλος

Σε πολλά βιβλία ενώ ο ρυθμός είναι ο ίδιος σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας, ξάφνου ο συγγραφέας μοιάζει σαν να θέλει να κάνει sprint και να φτάσει στο τέλος. Αυτό είναι μεγάλη παγίδα γιατί αν εκεί που περπατάς επί μία ώρα στον ίδιο ρυθμό αρχίσεις να τρέχεις, το αποτέλεσμα δεν θα είναι όμορφο. Έτσι μπορεί να χαθούν σημαντικά στοιχεία της ιστορίας και ο αναγνώστης να μείνει ανικανοποίητος και η ιστορία ημιτελής.

Μην αφήνεις ανοιχτούς λογαριασμούς

Αυτό ισχύει αν το βιβλίο σου δεν ανήκει σε σειρά βιβλίων. Μην αφήσεις αναπάντητα ερωτήματα και σχέσεις στον αέρα. Φρόντισε ο αναγνώστης να μην έχει καμία απορία όταν φτάσει στο τέλος, και μη φοβηθείς αν μερικές απαντήσεις δοθούν την τελευταία στιγμή. Αν γίνει με το σωστό τρόπο, θα ευχαριστηθεί και ο αναγνώστης.

Απέφυγε τις τυπικές παγίδες

…οι οποίες είναι πως στο τέλος όλα είναι τέλεια ως δια μαγείας. Τίποτα στην αληθινή ζωή δεν έρχεται εύκολα, κι αν θες να γράψεις μια αληθοφανή ιστορία, τότε προσπάθησε να αποφύγεις τα κλισέ τύπου: ο από μηχανής θεός, έγινε το θαύμα, όλα ήταν ένα όνειρο… γενικά απέφυγε στο τέλος σου κάθε τι που μπορεί να αλλάξει τα πάντα, ξαφνικά, και να αφήσει τον αναγνώστη με την αίσθηση του τι στο καλό έγινε τώρα;”.

Η μεγαλύτερη πρόκληση όμως, κατά τη γνώμη μου, είναι να μπορέσει ο συγγραφέας να πει αντίο στο δημιούργημά του τη σωστή στιγμή.

Γιατί αν ο χωρισμός του αναγνώστη από το βιβλίο που διαβάζει είναι δύσκολος… φανταστείτε πώς μπορεί να νιώθει ο δημιουργός του.

 

Επιμέλεια – Επεξεργασία Φωτογραφίας: Μαργαρίτα Κατσίπη

Απάντηση