Ρωτάει η Νάγια Γούγου Μητροπούλου

Συναντήσαμε πριν περίπου ένα χρόνο τον Δημήτρη Μπονόβα ως ποιητή. Αυτή την φορά, ήρθε η στιγμή να μας γνωρίσει στην μουσική του πλευρά. Εκείνος και οι συνεργάτες του μας ετοιμάζουν κάτι όμορφο. Ας δούμε λοιπόν, τι έχει να μοιραστεί μαζί μας.

Συνέντευξη

Σε γνωρίσαμε μέσα από την ποίησή σου. Τώρα, καιρός να σε γνωρίσουμε και σαν μουσικό. Θα θέλαμε να μας πεις, μερικά πράγματα για αυτήν σου την πλευρά.

Δημήτρης ΜπονόβαςΔ.Μ.: Όπως λέω συνήθως, “αγαπώ τη ποίηση αλλά λατρεύω τη μουσική”. Από μικρό παιδί, το “ψώνιο” μου ήταν να ασχοληθώ με τη μουσική. Είτε ως συνθέτης, είτε ως μαέστρος, είτε ως οτιδήποτε έχει σχέση με νότες (τραγουδιστής, βέβαια, μόνο στο μπάνιο διότι διαθέτω και φωνάρα). Θυμάμαι τον εαυτό μου να παρακολουθεί μεγάλα συγκροτήματα της εποχής και να ονειρεύεται ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα βρεθεί κι αυτός στη θέση τους. Έτσι, ήρθε το ωδείο. 10 χρόνια, 4 πτυχία, αρκετές εμπειρίες και να’ μαι!!!

Κατά την γνώμη σου, τι είναι αυτό που ενίοτε “παντρεύει” την ποίηση με τη μουσική; Ποια είναι θα μπορούσες να πεις τα κοινά τους στοιχεία;

Δ.Μ.: Για εμένα προσωπικά, πλέον μουσική και ποίηση είναι ένα. Επηρεασμένος ίσως από τις μουσικές σπουδές μου, τα περισσότερα ποιήματα που γράφω είναι ομοιοκατάληκτα, βασισμένα πάνω σε μέτρο. Είναι, όπως πολύ εύστοχα μου είχε πει μια φίλη, σαν να έχω “καταπιεί” το μέτρο. Δεν μπορώ να φανταστώ το ένα χωρίς το άλλο.

“Σταγόνες –κύματα” το θέμα του μουσικού project. Θα θέλαμε να μας πεις πώς γεννήθηκε η ιδέα και την κύρια θεματολογία του.

Δημήτρης ΜπονόβαςΔ.Μ.: Η ιδέα μας ήρθε με κάπως αστείο τρόπο είναι η αλήθεια. Μιλούσα κάποια στιγμή το Σεπτέμβριο του ’17 με τη Βάγια (τη στιχουργό μας), που μόλις πριν λίγο καιρό είχα γνωρίσει και είχα παρατηρήσει ότι τα περισσότερα ποιήματά της προσφέρονταν για μελοποίηση. Οπότε της έκανα τη πρόταση. Και δέχτηκε. Και το ξεκινήσαμε. Λίγες μέρες αργότερα και ενώ δούλευα αυτό το κομμάτι, σκέφτηκα “γιατί να κάνουμε μόνο ένα και να μη κάνουμε κάτι πιο ολοκληρωμένο”; Και έτσι, της ξαναέκανα πρόταση. Και ξαναδέχτηκε.

Επίσης και ο τίτλος μου ήρθε με κάπως αστείο τρόπο. Μια μέρα απ’ τις πολλές που προσπαθούσα να σκεφτώ κάτι, έβρεχε στα Ιωάννινα (τη πόλη που διαμένω) και έτσι όπως έβλεπα τις σταγόνες της βροχής να πέφτουν, μου ήρθε. Ο τίτλος αυτός υπονοεί τις δύο “όψεις” που υπάρχουν πάντα σε μια ερωτική ή οποιασδήποτε μορφής σχέση, όπου ο ένας μπορεί να δίνει λίγα (Σταγόνες) και ο άλλος πολλά (κύματα). Άλλωστε αυτή είναι και η θεματική του project.

Τι ήταν αυτό που σας “έδεσε” με τα άτομα που συνεργάζεσαι και αποφασίσατε να ενώσετε τα χαρίσματά σας; Πες μας λίγα λόγια για εκείνους.

Δημήτρης ΜπονόβαςΔ.Μ.: Καταρχήν, έχουμε την εκπληκτική τραγουδίστρια και πιανίστα Άννα Κοσμά, την αδερφή του καλύτερού μου φίλου. Οπότε όπως καταλαβαίνεις, δεν ήταν δύσκολο το να αποφασίσω ποια θα τραγουδήσει. Επίσης, το γεγονός ότι την ήξερα από πριν και ήμασταν ήδη δυο πάρα πολύ καλοί φίλοι, βοήθησε στην όλη διαδικασία καθώς το κλίμα ανάμεσά μας ήταν αρκετά πιο “οικογενειακό”. Εν συνεχεία, έχουμε τη Βάγια Μπαλή, μία εξαιρετική ποιήτρια-στιχουργό και καλή φίλη. Και τέλος, έχουμε τον ζωγράφο μας, τον Αντώνη τον Σκαρλάτο, ο οποίος κατάφερε με έναν φοβερό τρόπο να δώσει πρόσωπο και υπόσταση σε αυτό που του περιέγραψα.

Σε μια μουσική βιομηχανία που ασφυκτιά από νέους καλλιτέχνες, τι πιστεύεις ότι είναι αυτό που θα κάνει την δουλειά σας να ξεχωρίσει;

Δ.Μ.: Αν υπάρχει κάτι, αυτό θα μπορούσε να είναι το όμορφο κλίμα που υπήρχε μεταξύ μας, όπως ανέφερα και πριν. Γιατί πιστεύω, ότι όταν περνάς εσύ καταρχήν καλά, αυτό βγαίνει προς τα έξω και αντικατοπτρίζεται και στο αποτέλεσμα που θα έχεις.

Δημήτρης ΜπονόβαςΠοιες ήταν οι δυσκολίες που συναντήσατε κατά την διάρκεια της δημιουργικής αυτής πορείας; Και πώς τις αντιμετωπίσατε;

Δ.Μ.: Οι μόνες δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε ήταν “χρονικού” ας πούμε χαρακτήρα. Επειδή η Άννα μας εκτός από εκπληκτική μουσικός, είναι και μία εξαιρετική μεταπτυχιακή χημικός, μερικές φορές δυσκολευόμασταν να βρούμε χρόνο για τις πρόβες. Αλλά, όπως είχε πει και η ίδια, όταν αγαπάς κάτι πάντα βρίσκεις χρόνο.

Αν κάποιος σου ζητούσε να περιγράψεις τα συναισθήματά σου τώρα που έχουν κυκλοφορήσει τα κομμάτια, τι θα έλεγες;

Δ.Μ.: Απερίγραπτη χαρά καταρχήν που έκανα το πρώτο μου ολοκληρωμένο βήμα στο χώρο της μουσικής και βαθύτατη ευγνωμοσύνη για τους συνεργάτες μου που με βοήθησαν σε όλο αυτό.

Εάν θα μπορούσες να ξεχωρίσεις ένα από τα μουσικά κομμάτια, ποιο θα ήταν και γιατί;

Δ.Μ.: Είναι δύσκολο για ένα πατέρα να ξεχωρίσει κάποιο από τα παιδιά του.

Δημήτρης ΜπονόβαςΘα περιμένουμε περισσότερες μουσικές εκπλήξεις στο μέλλον; Υπάρχει κάτι στα σκαριά;

Δ.Μ.: Ήταν να μη γίνει η αρχή. Θα βαρεθείτε να με ακούτε! (χαχα). Έχω πολλές ιδέες που κατακλύζουν αυτή τη στιγμή το μυαλό μου. Ελπίζω να καταφέρω να τις υλοποιήσω.

Αν έπρεπε να επιλέξεις ανάμεσα στο να γράφεις ποίηση και το να συνθέτεις μουσική, τι θα επέλεγες;

Δ.Μ.: Θα τραγουδούσα στην ποίηση το γνωστό άσμα “μωρό μου sorry, μα έχω βρει καλύτερο αγόρι”. Όπως είπα και στην αρχή, λατρεύω τη μουσική και οτιδήποτε έχει σχέση με αυτή. Οπότε, το δεύτερο.

Δημήτρη σε ευχαριστούμε πολύ που μοιράστηκες αυτήν την όμορφη πλευρά σου μαζί μας. Ευχόμαστε σε σένα και τους συνεργάτες σου, καλή επιτυχία και ανυπομονούμε να γνωρίσουμε την δουλειά σας.

 

Επεξεργασία εικόνας: Χαρά Δελλή

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.