Γράφει η Νεφέλη Εκάτη Κατσαρού

Πρόσφατα επισκέφτηκα την έκθεση Studios 2017 στο T.A.F / the art foundation στο Μοναστηράκι, η οποία φιλοξενεί επιλεγμένα έργα αποφοίτων της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας και θα είναι ανοιχτή για το κοινό λίγες μέρες ακόμα ως και τις 4 Φεβρουαρίου 2018.

Η ομαδική έκθεση αυτή με ποικιλία υλικών και μέσων, συνθέσεις, εγκαταστάσεις, γλυπτά, βίντεο, ζωγραφικά και χαρακτικά έργα, εκφράζει την προσωπικότητα και τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν τον κόσμο οι νέοι εικαστικοί.

Έτσι αποφάσισα να γνωριστώ μαζί σας, με το πρώτο μου άρθρο να έχει αναφορά στην εικόνα, μια και αυτή είναι εξ’ επαγγέλματος και η βασική μου απασχόληση.

Studios 2017Φυσικά, στην επιλογή μου αυτή αφορμή στάθηκε και το έργο ενός από αυτά τα νέα παιδιά, που μόλις βρέθηκα μπροστά του μου έφερε στο μυαλό εκείνα τα βιβλία που όταν τα ανοίγεις ξεδιπλώνεται ένας τρισδιάστατος κόσμος μπροστά στα μάτια σου.

Ο κόσμος που παρουσιάζει η Αικατερίνη Διαμαντή μας γυρίζει σε μνήμες παιδικών εικονογραφήσεων κόμικ, παραμυθιών και μύθων. Αναπόφευκτη λοιπόν η αμφίδρομη σχέση του έργου της με τη τέχνη του λόγου και της γραφής, καθώς μεγαλώσαμε με ιστορίες που άλλοτε δημιουργούσαν εικόνες στο μυαλό μας, άλλοτε συνοδεύονταν από αυτές και άλλοτε πάλι μας οδηγούσαν στο να πλάσουμε καινούριες και να γίνουμε μέρος αυτού του αέναου δημιουργικού κύκλου.

Η αμεσότητα και ειλικρίνεια του ίδιου του τίτλου «It’s Nina’s World« που μας προτείνει, αναφέρεται στην παιδική διάθεση, τον αυθορμητισμό και ακόρεστη επιθυμία για δημιουργία φανταστικών ηρώων και κόσμων που διακατέχει τα παιδιά. Ακόμα η αφήγηση του προσωπικού της παραμυθιού με πηλό, έχω την αίσθηση ότι λειτούργησε σαν είναι ένα ακόμα στοιχείο αναφοράς μέσω του ίδιου του υλικού στον παιδικό χρόνο, που όλοι λερωθήκαμε με χώματα σε πάρκα ή παραλίες και συχνά προσπαθήσαμε να χτίσουμε κάστρα και κάθε λογής μορφή. Αλλά και όταν επιστρέφαμε στα σπίτια μας πάλι χτίζαμε ολόκληρους κόσμους με χρωματιστά τουβλάκια, όπως κάνει σήμερα και η καλλιτέχνης.

Studios 2017Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, η ίδια φτιάχνει τα τούβλα της από τερακότα χειροποίητα, ένα προς ένα, με όλη την επεξεργασία και την αγάπη της κεραμικής τέχνης. Έτσι μέσα από αλλεπάλληλες και διαδοχικές επεξεργασίες επιμελήθηκε το κάθε ένα από τα πάνω από πεντακόσια τουβλάκια της ξεχωριστά, μέρος των οποίων θα δείτε στην συγκεκριμένη έκθεση, για να δομήσει τον παραμυθόκοσμό της, τη χωρική δομή του προσωπικού της οικοδομήματος.

Η μορφή που στέκεται στην είσοδο αυτού του οικοδομήματος μου έδωσε την εντύπωση Μινώταυρου, κοιτάζοντάς την. Παρατηρώντας καλύτερα τον φύλακα του κόσμου αυτού, μου θύμισε κάτι που είχα δει πριν λίγο καιρό σε μία σελίδα με παλιά παιχνίδια. Ήταν μια καμηλοπάρδαλη-πολεμιστής της σειράς παιχνιδιών «τερατομάχοι» που όπως φαίνεται ήρθε στο nina’s world σαν πρωταγωνιστική φιγούρα να μας εισάγει στο πνευματικό λαβύρινθο του καλλιτέχνη.

Κατά κάποιον τρόπο, η παρουσία ενός παιχνιδιού-πολεμιστή στην είσοδο του κόσμου αυτού έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι ο παιδικός κόσμος δεν είναι κάτι απλό.
Θα εμπλακούμε νοητικά, θέλοντας και μη, στη θέα αυτής της εγκατάστασης και όπως σε κάθε πετυχημένο επικοινωνιακά έργο, θα συναντήσουμε τον εαυτό μας.

Σαν σε πολύχρωμη αρχαία ανασκαφή, γεμάτη σύγχρονους παιδικούς ήρωες «παραμυθιών», τα γλυπτά παιχνίδια της καλλιτέχνιδας μας φέρνουν τώρα αντιμέτωπους με τον ίδιο το χρόνο. Γίνονται μια νοσταλγική υπενθύμιση του εφήμερου κόσμου, αλλά και των αιώνιων ιδεών.

Studios 2017Η φόρμα συνάπτει με το περιεχόμενο του έργου καθώς το ανθρώπινο οικοδόμημα, με τη βοήθεια των αρχαιοτέρων διδακτικών εργαλείων, των παραμυθιών, ολοκληρώνεται.
Οι δομές που ορίζει ο κόσμος της καλλιτέχνιδας δεν είναι τοίχοι αποκλεισμού, τα πολύχρωμα τούβλα δεν βρίσκονται εκεί για να φυλακίσουν αλλά για να δημιουργήσουν χώρους στο μυαλό μας.

Η Αικατερίνη Διαμαντή φαίνεται να μας εμπλέκει με αναφορές στην παιδική μνήμη, το παιχνίδι ως γνωστική διαδικασία, τα σύμβολα και τους μύθους, μέσα από ένα έργο που ανάλογα με τη διάθεση και την φαντασία της ίδιας συναρμολογείται in situ ξανά και ξανά προσφέροντας άπειρες εικαστικές δυνατότητες.

Έτσι πιστεύω ότι πολλοί φίλοι των βιβλίων θα τους αρέσει να επισκεφτούν αυτή την εκδοχή του κόσμου της και ίσως εμπνευστούν να γράψουν ένα καινούριο παραμύθι, όπως κατά κάποιο τρόπο έκανα και εγώ σήμερα.

Αφήνοντάς σας, θα μοιραστώ μαζί σας μια ακόμα σκέψη. Kοιτώντας το nina’s world έφερα στη θύμηση μου το The Wall των Pink Floyd.
«Tο τείχος έχει σπάσει και τα θραύσματα που απομένουν στον κόσμο μας έχουμε τη δυνατότητα και την ευθύνη να τα μετασχηματίσουμε σε καλύτερες ανθρώπινες δομές.»

Η φετινή έκθεση συγκεντρώνει συνθέσεις, εγκαταστάσεις, γλυπτά, βίντεο, ζωγραφικά και χαρακτικά έργα έντεκα αποφοίτων.

Συμμετέχουν: Ευαγγελία Δημητρακοπούλου, Αικατερίνη Διαμαντή, Beskida Kraja, Στεφανία Λασκαρίδου, Βερόνικα Μαλαγόν, Βιβή Παπαδημητρίου, Διονύσης Παππάς, Άννα Σάπκα, Ζωή Σκλέπα, Ελένη Τσαμαδιά, Πάνος Τσώνης

Επιμέλεια: Χριστίνα Δηλάρη, Ιφιγένεια Παπαμικρουλέα

Είσοδος ελεύθερη

Εγκαίνια: Πέμπτη 11 Ιανουαρίου 2018, 20.30
Διάρκεια έκθεσης: 11.01 – 04.02.2018
Ώρες λειτουργίας: Δευτ-Σαβ 12.00-21.00, Κυρ 12.00-19.00

 

Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here